Το Λαϊκό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης εξέτασε τη νέα έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας στις 23 Φεβρουαρίου 2009, και πιστεύει ότι οι οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων πρέπει να πάψουν να εξισώνουν τα θύματα με τους θύτες, και αντί αυτού να ασκήσουν πιέσεις στον κατακτητή για να σταματήσει να επιτίθεται στον υπό κατοχή παλαιστινιακό λαό. Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας ζητά να μπει ένα τέλος σε κάθε εξοπλισμό της  Παλαιστίνης από το εξωτερικό, καλώντας τις ΗΠΑ και τα άλλα καθεστώτα να σταματήσουν να εξοπλίζουν τον ισραηλινό κατακτητή, την ίδια στιγμή όμως καταδικάζει και την παλαιστινιακή αντίσταση, αφού δεν της αναγνωρίζει το δικαίωμα σαν λαός  που βρίσκεται υπό κατοχή να αγωνίζεται για την εθνική του απελευθέρωση και τα δικαιώματα του, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο, που το δικαίωμα των λαών να αντιστέκονται  κατά του κατακτητή, όταν πρόκειται για την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του, το αναγνωρίζει.

Αντί να στηρίξει τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού ενάντια σε έναν κατακτητή που διακρίνεται για την βάναυση επιθετικότητα του, η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας εξισώνει τις οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης με τις δυνάμεις κατοχής, χωρίς να κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε έναν λαό που ζει σε καθεστώς κατοχής και τις  κατοχικές δυνάμεις. Το PFLP δήλωσε ότι η έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας για πλήρη απαγόρευση όπλων στο Ισραήλ και τις παλαιστινιακές οργανώσεις αντίστασης είναι ολέθριο λάθος που εισάγει μια ψεύτικη εξομοίωση. Η Διεθνής Αμνηστία, θα ‘πρεπε αντίθετα να καταγγείλει την επιθετικότητα του κατακτητή  κατά του λαού μας και τη χρήση διεθνώς απαγορευμένων όπλων από τη μεριά του (συμπεριλαμβανομένου του λευκού φωσφόρου και του απεμπλουτισμένου ουράνιου) κατά των αμάχων στην πρόσφατη επίθεση στη Γάζα.

 Η δήλωση αναφέρει ότι μ’ αυτήν την ψεύτικη εξίσωση, η Δ. Αμνηστία ανταμείβει τον κατακτητή για τα εγκλήματά που διαπράττει κατά του λαού μας. Καλεί τους διεθνείς οργανισμούς και τις οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων να είναι προσεκτικές, δίκαιες και ακριβείς στις εκθέσεις τους και να αναγνωρίσουν τη σαφή και προφανή διάκριση που υπάρχει μεταξύ μιας δύναμης κατοχής που καταπιέζει τον ντόπιο πληθυσμό  και ενός λαού υπό κατοχή που αγωνίζεται για την ελευθερία του, και να ασκήσουν την επιρροή τους πιέζοντας τον επιτιθέμενο να σταματήσει να επιτίθεται και να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο.

http://www.pflp.ps/english/?q=pflp-calls-upon-amnesty-international-end-false-eq

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του ΠΑΡΚΟΥ ΚΥΠΡΟΥ και ΠΑΤΗΣΙΩΝ
28 Φεβρουαρίου ‘09

Γύρω μας η αίσθηση της λαϊκής οργής να πνίγεται στο φόβο για το «επόμενο θύμα» της κρίσης του καπιταλισμού. Η αίσθηση της εργοδοτικής τρομοκρατίας που οδηγεί στην υπακοή στους χώρους εργασίας, στο σχολείο, στους αστυνομοκρατούμενους δρόμους όπου σχεδόν απαγορεύονται οι συναθροίσεις. Πάνω από τα κεφάλια μας η προπαγανδιστική προσπάθεια να μετασχηματιστεί η ανάσα που έδωσε ο δεκεμβριανός ξεσηκωμός σε εικόνες με πρώην εργαζόμενους (και νυν ανέργους) που ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή, με τους εναπομείναντες εργαζόμενους να τρέμουν τη «μέρα της απόλυσης», με αξιολύπητες φιγούρες να δίνουν (με το αζημίωτο) δίκιο στον εργοδότη γιατί «δυσκολεύεται και αυτός».

«Απρόθυμοι» συνοδοιπόροι στην επιχείρηση εξόντωσης των λαϊκών αντιστάσεων και οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποι της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Που «χαϊδεύουν τα αυτιά» του εργαζόμενου λαού όταν και όσο «κοιτάει τη δουλειά του», όσο ψηφίζει τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς του «εκπροσώπους», όσο αδρανοποιείται ενόψει εκλογών, όσο καθηλώνεται στις οθόνες ή παγώνει μπροστά στις «οδυνηρές συνέπειες της οικονομικής κρίσης». Άφαντοι οι ίδιοι και τα σωματεία που ελέγχουν από τα μαζικά κοινωνικά ξεσπάσματα και τις εξεγέρσεις, παρόντες μόνο στις «αντιπολιτευτικές φιέστες» που διοργανώνουν επικρίνοντας, φανερά ή αναμεταξύ τους, τον κόσμο για τη μη συμμετοχή του στα «αγωνιστικά» τους καλέσματα. Καλέσματα που καταλήγουν σε κοινό μέτωπο της ΓΣΕΕ και του ΣΕΒ για να αντιμετωπιστούν οι απολύσεις! Μέτωπο προφανώς ενάντια στους εργαζόμενους ώστε αυτοί να συμμορφωθούν μπροστά στην «κοινή» απειλή της κρίσης. Σε όσους διαφωνούν θα βάλουν να τους ρίξουν βιτριόλι (το είπε με τον τρόπο του και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ).

Περικυκλωμένος στην κυριολεξία ο λαός, η εργατική τάξη και η νεολαία από ψεύτικους φίλους και φοβερούς εχθρούς ώστε να υποστούμε την κρίση χωρίς τη στοιχειώδη αντίδραση και άμυνα.

Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι το μάθημα ανημποριάς απέναντι στο σύστημα και την πολιτική του, στην αστική, ρεφορμιστική ή την αριστερή του εκδοχή. Προϋπόθεση αναγκαία για κάθε έλεγχο που πρέπει να ασκηθεί στους εργαζόμενους.

Άλλη προϋπόθεση η αποκαθήλωση της αξίας της συλλογικότητας και της οργάνωσης, στην αστική, ρεφορμιστική ή αριστερή της εκδοχή μέσω της αποθέωσης του ατόμου και της… αυτό-ανοργάνωσής του. Η αναζήτηση των λύσεων του προβλήματος στα βάθη του παρελθόντος, κατά προτίμηση ενός παρελθόντος προμαρξιστικού… αλλά και προλενινιστικού, προσταλινικού, προμαοϊκού τους κάνει (είναι άλλωστε πιο εύκολο αυτό).

Προϋπόθεση λοιπόν οι ουρανοκατέβατες απόψεις και ιδέες του συρμού, όσοι φωνάζουν χωρίς να λένε τίποτα, οι κατά παραγγελία λύσεις.

 Όμως ο κόσμος θα αναγκαστεί να βγει ξανά στους δρόμους. Έστω με έναν φαινομενικά ανίσχυρο δυναμισμό, χωρίς ολοκληρωμένα «επαναστατικά» προγράμματα και προτάσεις, με «αμυντικά» ή «επιθετικά» συνθήματα και αιτήματα, ασυγκρότητος ή συγκροτημένος, πολιτικοποιημένος ή «απολίτικος», οργανωμένος ή ανοργάνωτος. Το ερώτημα δεν είναι το πώς θα ήθελε ο καθένας αυτός ο κόσμος να ξαναβγεί στους δρόμους αλλά η θέληση να αναμειχθούμε στην πάλη όπως αυτή διεξάγεται. Με την επίγνωση ότι η υπόθεση της αντίστασης και της ανατροπής έρχεται από μακριά και φιλοδοξεί να πάει τα πράγματα ακόμη παραπέρα. Τα υπόλοιπα θα ξεδιαλυθούν στην πράξη.

Είναι πλέον φανερό, σε κομμουνιστές και μη, ότι οι αιτίες αυτής της εξέλιξης βρίσκεται στην «ήττα του κομμουνισμού» κι ας μην το παραδέχονται ορισμένοι (ίσως οι περισσότεροι). Οφείλεται στην απώλεια της συνείδησης του εργαζόμενου ανθρώπου που εμφανίζεται πλέον ανίκανος να αναγνωρίσει τον εαυτό του σαν δημιουργό όλου του κοινωνικού πλούτου (μια ιδέα καθαρά κομμουνιστική). Οι λύσεις βέβαια δεν βρίσκονται στο παρελθόν. Η αναγνώριση ωστόσο αυτού του παρελθόντος είναι το πρώτο βήμα προς το μέλλον.

Έγινε χθες το βράδυ η έκτακτη συγκέντρωση της επιτροπής αγώνα κατα του Χυτά Λευκίμμης.Η επιτροπή αποφάσισε δυναμικές κινητοποιήσεις με πρώτη ενέργεια να κλείσουν αυριο Παρασκευή την Νομαρχία Κέρκυρας. Μεγάλη συμπαράσταση θα έχουν απο τους κατοίκους της Λευκίμμης και του Τεμπλονίου. Επίσης καλούν τους πολίτες να συμπαρασταθούν απέναντι στις πολιτικές της βίας και τς καταστροφής του περιβάλλοντος. Κατάληψη της Νομαρχίας και διαμαρτυρία κατά της χούφτας Δημάρχων με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συνδέσμου κ.Μικάλεφ και κατά του Νομάρχη Κερκυρας που αθέτησε την υπόσχεση του για αδειοδότηση μόνο αν δώσει πράσινο φως το Στε.

Οι Λευκιμμιώτες προσανατολίζονται σε κινητοποιήσεις

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η υπόθεση της αδειοδότησης του ΧΥΤΑ Λευκίμμης από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Από το σημείο αυτό μέχρι την ημέρα λειτουργίας του ΧΥΤΑ Λευκίμμης υπάρχει αρκετός χρόνος. Ειδικότερα, ο νόμος «μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης» περιέχεται στο ΦΕΚ 1909/22-12-2003.
Στο άρθρο 8 ο νόμος αυτός προβλέπει τα εξής: Για τη χορήγηση άδειας απαιτείται η υποβολή αίτησης από τον υπόχρεο φορέα συλλογής και μεταφοράς, η οποία συνοδεύεται από μελέτη οργάνωσης και λειτουργίας του συστήματος συλλογής και μεταφοράς. Η μελέτη αυτή εκπονείται σύμφωνα με τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται στο άρθρο 5 και πρέπει να είναι συμβατή με τις σχετικές κατευθύνσεις του ΠΕΣΔΑ.
Στο άρθρο, παρ. 2, αναφέρεται ότι «Διάθεση, αξιοποίηση, προσωρινή αποθήκευση και μεταφόρτωση στερεών αποβλήτων (…) απαιτείται Εγκριση περιβαλλοντικών όρων, άδεια διάθεσης, αξιοποίησης προσωρινής αποθήκευσης ή μεταφόρτωσης στερεών αποβλήτων. Η άδεια αυτή χορηγείται από τον οικείο νομάρχη, ύστερα από κοινή εισήγηση των υπηρεσιών Περιβάλλοντος και Υγιεινής του Νομού.
Το πιο κρίσιμο σημείο του άρθρου 8 είναι η το επόμενο εδάφιο που ορίζει ότι «πριν την έναρξη λειτουργίας της εγκατάστασης πραγματοποιείται μακροσκοπικός έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες Περιβάλλοντος και Υγιεινής του Νομού, προκειμένου να διαπιστωθεί αν πληρούνται οι όροι της σχετικής αδείας και εάν ο φορέας έχει την κατάλληλη στελέχωση. Τα αποτελέσματα του ελέγχου αυτού κοινοποιούνται εγγράφως στον οικείο νομάρχη. Καμία εγκατάσταση δεν μπορεί να αρχίσει τη λειτουργία της εάν προηγουμένως δεν λάβει θετικό πόρισμα από τον ως άνω διενεργηθέντα έλεγχο».
Επίσης ορίζεται ότι «οι προβλεπόμενες στις προηγούμενες παραγράφους άδειες χορηγούνται εντός 90 ημερών από τότε που υποβάλλεται πλήρης φάκελος από τον υπόχρεο φορέα διαχείρισης στην υπηρεσία περιβάλλοντος της οικείας νομαρχιακής αυτοδιοίκησης ή της οικείας Περιφέρειας».
Με άλλα λόγια, ο Νομάρχης μπορεί να χορηγήσει την άδεια, αλλά απαιτείται μακροσκοπικός έλεγχος, δηλαδή έλεγχος των εγκαταστάσεων αν όλα έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, αν υπάρχει στελεχωμένος φορέας με το απαραίτητο προσωπικό, αν πληρούνται οι όροι της άδειας. Το πόρισμα αυτό θα πρέπει να είναι θετικό.
Επειδή όμως όλα αυτά σημαίνουν ότι θα πρέπει να γίνει και η παραλαβή του έργου, χωρίς φυσικά καμία τυμπανοκρουσία ή επίσκεψη των δημάρχων του Συνδέσμου και του Προέδρου του στη Λευκίμμη, οι κάτοικοι γνωρίζουν όλα όσα προβλέπει ο νόμος. Και ετοιμάζονται. Λόγου χάρη, χθες είχαν μία πρώτη σύσκεψη. Επίσης, την Παρασκευή έρχεται η Ευρωπαία Επιτροπος Χούμπνερ, θέλουν να την συναντήσουν αλλά αν αυτό δεν γίνει εφικτό, σχεδιάζουν κινητοποιήσεις. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει και ένα νέο γύρο επεισοδίων σαν αυτά που είδαμε πέρυσι, αν επιβεβαιωθεί η φήμη που κυκλοφόρησε ότι την Παρασκευή θα έρθουν κι άλλες διμοιρίες ΜΑΤ στην Κέρκυρα.

Από το blog ΧΥΤΑ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ

Σε μια περίοδο που όλα τα νοικοκυριά έχουν στριμωχτεί από την οικονομική κρίση και την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, ο δήμαρχος του Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης κ. Μπάτος σε συνεργασία με την ΕΥΑΘ επιχειρούν να φορτώσουν ένα ακόμα βαρύτατο αλλά και παντελώς άδικο και αδικαιολόγητο χαράτσι στις πλάτες των κατοίκων.
Το θέμα έφερε στη επιφάνεια το τοπικό περιοδικό «ο Τροχός», κινητοποιώντας τους κατοίκους με το μοίρασμα 10.000 προκηρύξεων.

Ήδη, οι Ωραιοκαστρίτες, λάβαμε τους πρώτους λογαριασμούς από την ΕΥΑΘ και διαπιστώσαμε αυτό που «ο Τροχός» είχε γράψει στο τεύχος του Δεκεμβρίου, ότι δηλαδή μας χρεώνουν 152 ευρώ (σε 3 δόσεις) για την αλλαγή των υδρομέτρων.
Κύριος υπεύθυνος για το πρωτοφανές αυτό χαράτσι είναι ο δήμαρχος κ. Μπάτος, ο οποίος αφού παρέδωσε δωρεάν το υδρευτικό δίκτυο του δήμου (αυτό που τόσα χρόνια χρυσοπληρώναμε για την κατασκευή του) στην ΕΥΑΘ, τώρα σε συμπαιγνία μαζί της μας φορτώνει επιπλέον 152 ευρώ για τέλη σύνδεσης και αλλαγή υδρομέτρων. Κι αυτό, όταν έχουμε, ήδη, πληρώσει στο δήμο 265 ευρώ για υδρόμετρο και τέλη σύνδεσης, τα οποία, αν ο κ. δήμαρχος είχε τη στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα, θα έπρεπε να μας τα επιστρέψει. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουμε 2 φορές για το ίδιο πράγμα.
Τι να πούμε όμως και για την ΕΥΑΘ που θέλει να χρεώσει 152 ευρώ για υδρόμετρα που δεν κοστίζουν ούτε 15 ευρώ (μαζί με το πέρασμα); Αυτό είναι ένα δείγμα του τρόπου με τον οποίο εξασφαλίζει υψηλά κέρδη στους μετόχους της (αφού είναι εν μέρει ιδιωτική εταιρεία και προωθείται το παραπέρα ξεπούλημά της σε Γαλλική πολυεθνική).
Επειδή λοιπόν ο κ. δήμαρχος στη σύμβαση που υπέγραψε με την ΕΥΑΘ δεν υπερασπίστηκε τα συμφέροντα του Ωραιοκάστρου και των κατοίκων του, αποφασίσαμε οι ίδιοι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
Αυτό που κάναμε είναι να αρνηθούμε μαζικά να πληρώσουμε τα 152 ευρώ.
Καταθέτουμε στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, μόνο το ποσό που αντιστοιχεί στην κατανάλωση του νερού και στην αποχέτευση και κατόπιν πρωτοκολλούμε αίτηση στην ΕΥΑΘ γνωστοποιόντας τους λόγους αυτής της αντίδρασης.
Απαιτούμε από τη δημοτική αρχή ή να καλύψει ο δήμος το κόστος της αλλαγής των υδρομέτρων ή να μας επιστρέψει τα 265 ευρώ που πλήρωσε κάθε νοικοκυριό για να συνδεθεί με το δίκτυο ύδρευσης.
Με την πολυπληθή συγκέντρωση διαμαρτυρίας (συμμετείχαν περισσότερα από 300 άτομα) του Σαββάτου 21ης Φλεβάρη, η οποία εξελίχθηκε σε μια δημοκρατική συνέλευση, στην αίθουσα του δημαρχείου, οι κάτοικοι του Ωραιοκάστρου στείλαμε ένα ισχυρό μήνυμα προς το δήμαρχο κ. Μπάτο αλλά και την ΕΥΑΘ ότι δεν πρόκειται να υποκύψουμε στην άγρια οικονομική αφαίμαξη την οποία επιχειρούν σε βάρος μας.
Η Συντονιστική Επιτροπή, η οποία είναι βέβαια ανοιχτή προς κάθε ενδιαφερόμενο, ακολουθώντας τις αποφάσεις της συγκέντρωσης θα έρθει σε επαφή, τις επόμενες μέρες, με το Συνήγορο του Πολίτη, την δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο καθώς και με τη διοίκηση της ΕΥΑΘ ώστε να τους ενημερώσει για την αμετάκλητη απόφαση των κατοίκων του Ωραιοκάστρου να μην πληρώσουν τα 152 ευρώ, τα οποία θα πρέπει να διευθετήσουν μεταξύ τους η δημοτική αρχή και η διοίκηση της ΕΥΑΘ.
Θα κληθεί, επίσης, η δημοτική αρχή να ακυρώσει τη σύμβαση που υπέγραψε με την ΕΥΑΘ, αφού εκτός των άλλων, της παραδίδεται δωρεάν το υδρευτικό δίκτυο της πόλης και θα είμαστε αναγκασμένοι στο εξής να πληρώνουμε το νερό σε υψηλότερη τιμή, για να θησαυρίζουν οι μέτοχοι της εταιρείας.
Η Συντονιστική Επιτροπή συναντήθηκε ήδη με τον πρόεδρο του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης κ. Λαμψίδη, ο οποίος βρήκε απολύτως δίκαια τα αιτήματα μας.

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΥΔΡΟΜΕΤΡΑ
Πληροφορίες στα τηλ.: 2310 696683, κιν 6979498881 και στην ιστοσελίδα www.otroxos.gr

Χτες το βράδυ 24/2/09 στις 10:05 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Ο Αλέξανδρος Μπίστης, ο οποίος βρισκόταν μέσα στο Στέκι Μεταναστών και ο Γιώργος Κοσμάς, ιδιοκτήτης του καφέ-μπαρ που βρίσκεται απέναντι από το Στέκι και αυτόπτης μάρτυρας, περιγράφουν βήμα προς βήμα τη χθεσινή επίθεση.

: Σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα η υγεία της Κωνσταντίνας και πως προχωράει η αποθεραπεία των πληγών της ;

Τ: Η Κωνσταντίνα έχει κάνει προς το παρόν δύο πλαστικές στο πρόσωπο, είχαν επιτυχία και αύριο πάει στο Γενικό Κρατικό Αθηνών για το μάτι της, δηλαδή για το ένα από τα δύο μάτια της που παλεύουμε να σωθεί, καθώς το άλλο το έχει χάσει. Πρόσφατα, της βγάλανε την τραχειοτομή και μπορεί να μιλάει με τη βοήθεια κάποιου μηχανήματος. Ευτυχώς η ζημιά στις φωνητικές της χορδές δεν είναι τόσο μεγάλη όσο αρχικά φανταζόμασταν. Για τα εσωτερικά της όργανα, στομάχι, έντερα, δεν ξέρουμε ακόμα σε τι κατάσταση βρίσκονται, γιατί εξαιτίας της κατάστασης της δεν ήταν δυνατόν να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις. Κοιτάξτε, η Κωνσταντίνα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της, θα χρειαστεί πολλές επεμβάσεις, πιθανώς θα χρειαστεί να πάει και στο εξωτερικό

Β: Την έχετε δει δηλαδή ;

Τ: Όχι, της ζήτησα να τη δω και μου είπε ότι δεν είναι  ακόμα ψυχολογικά έτοιμη για να τη δούμε και όταν την άκουσα….τρελάθηκα, δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση της, αυτό που ξέρουμε είναι ότι δε θα είναι ποτέ ξανά η Κωνσταντίνα που ήτανε… θα έχει μεγάλα προβλήματα. Μιλάμε με τον Σάββα τον Μιχαήλ τον ακτινολόγο και την Κατερίνα Μάντζα την ψυχολόγο, που την παρακολουθούν και βρίσκονται κάθε μέρα στο πλευρό της. Ο Μιχαήλ μου είπε ότι μπορεί να χρειαστούν μέχρι και δύο χρόνια για να πούμε ότι η Κωνσταντίνα έχει διαφύγει κάθε κίνδυνο για τη ζωή της. Κι αν είναι μέχρι σήμερα μαζί μας είναι γιατί έχει θάρρος και δύναμη. Θέλει να γίνει καλά και να συνεχίσει να δίνει αγώνα για τους συναδέλφους της, όπως και πριν.

Β: Από την «ιατρική κοινότητα», σας έχει πλησιάσει κανένας φορέας για να σας συμπαρασταθεί ;

Τ: Κοιτάξτε, μέσα στον Ευαγγελισμό έχουμε επαφή και με τον διευθυντή και με τον υποδιευθυντή, μιλάμε μαζί τους και μας βοηθάνε, έχουν ανταποκριθεί, ήρθαν γιατροί ακόμα και από την Κέρκυρα ακόμη και από όλα σχεδόν τα νοσοκομεία των Αθηνών.Υπάρχει γενικά μεγάλη ανταπόκριση από τους γιατρούς και θα ήταν αχαριστία να πούμε ότι έχουμε πρόβλημα από τη στάση τους. Θέλω τα πράγματα να τα λέω όπως είναι.

Β: Υπάρχει κάποιος κρατικός φορέας, κάποιο υπουργείο, κάποια συνδικαλιστική οργάνωση ή η ΓΣΕΕ που να έδωσε χρήματα ή να δεσμεύτηκε για την κάλυψη των εξόδων της ιατρικής περίθαλψης της Κωνσταντίνας ;

Τ: Είκοσι  μέρες μετά την επίθεση στην Κωνσταντίνα, η Πετραλιά κάλεσε την μητέρα της και τη συνόδευσα εγώ σαν αντιπρόεδρος του σωματείου. Εκεί, η Πετραλιά μας είχε πει ότι θα τα πληρώσει όλα το υπουργείο εργασίας και μάλιστα της υποσχέθηκε ότι θα της δώσουν και σπίτι…τελικά βέβαια δεν ανταποκρίθηκε. Ξέρετε, η οικονομική στήριξη είναι πολύ σημαντικό θέμα. Σήμερα η Κωνσταντίνα είναι διασωληνομένη και στην κατάσταση της χρειάζεται δίπλα της κάποια άτομα που έχουν την αντίστοιχη εμπειρία. Οι αποκλειστικές νοσοκόμες της Κωνσταντίνας παίρνουν 300 ευρώ τη μέρα… πως θα τα βρει αυτά τα χρήματα η οικογένεια της. Αυτή η οικογένεια ζούσε από το μισθό της Κωνσταντίνας…. Δηλαδή από 560 ευρώ και από αλλά 150 ευρώ που έπαιρνε η μητέρα της…. από μια σύνταξη της πείνας….

Από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 8:00 το βράδυ δίπλα στην κόρη της

Η μάνα της Κωνσταντίνας τον Σεπτέμβριο έκανε μια εγχείρηση για τον καρκίνο, ενώ έχει και μεγάλα προβλήματα καρδιάς και είναι από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 8:00 το βράδυ δίπλα στην κόρη της…. κάποιες φορές χρειάζεται να φύγει για να φροντίσει και τον εγγονό της, γιατί το παιδί είναι μόνο του και όπως ξέρετε έχει κι αυτό προβλήματα με την καρδιά του….εγώ τη θαυμάζω που στέκεται ακόμη στα πόδια της…Πέρα από τον απλό κόσμο, που όπως ξέρετε ενισχύει σημαντικά την Κωνσταντίνα, χρήματα για τις αποκλειστικές νοσοκόμες μας έχει δώσει μια ομάδα από μια επιτροπή αλληλεγγύης κάποιων γιατρών, ενώ μέχρι στιγμής έχει δώσει χρήματα και η ΑΔΕΔΥ.  Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ ο κύριος Παπασπύρου, ανταποκρίθηκε από την πρώτη στιγμή… εγώ βγήκα και τον ευχαρίστησα γιατί είναι ένας άνθρωπος που βοηθάει την Κωνσταντίνα και είμαι υποχρεωμένη να τον ευχαριστήσω, αλλά και αυτός τελικά αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα εξαιτίας της στάσης του. Μέσα στο ΔΣ της ΑΔΕΔΥ, η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ δεν θέλανε να συνεχιστεί η βοήθεια προς την Κωνσταντίνα…. Οπότε, πάλι με παρέμβαση δικιά μας ανέλαβε τελικά να πληρώσει κάποια έξοδα ο ΗΣΑΠ και το ΙΚΑ.   Η ΓΣΕΕ από την άλλη, ακόμη δεν πήρε θέση για το ζήτημα, για την επίθεση που δέχτηκε η Κωνσταντίνα….

Β: Η οικονομική ενίσχυση που παρέχεται μέχρι στιγμής από το κίνημα αλληλεγγύης, είναι επαρκής ;

Τ: Η προσπάθεια του κόσμου που μας στηρίζει συνεχίζεται και… ευτυχώς που υπάρχει… εγώ προσωπικά έμεινα άναυδη που υπήρξε τόσο μεγάλη και άμεση   ανταπόκριση από τον κόσμο… στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό… παντού… και ιδιαίτερα από τα νέα παιδιά. Αυτό που με ενθουσιάζει και με εμπνέει είναι το ότι τα νέα παιδιά σταθήκανε δίπλα στην Κωνσταντίνα, προσπαθούν και τρέχουν κάθε μέρα και βγάζουν στο internet συνέχεια το θέμα για να μην ξεχαστεί.

Β: Πόσο καιρό γνωρίζετε την Κωνσταντίνα; Μπορείτε να μας πείτε δυο λόγια για την συμμετοχή της στην ΠΕΚΟΠ ;

Τ: Η Κωνσταντίνα ήρθε στο τέλος του 2002. Όταν έπιασε δουλειά εδώ, έψαξε αμέσως να βρει τα συνδικάτα, γιατί στη Βουλγαρία, όπου ζούσε πριν,  τα συνδικάτα δουλεύουν για τους εργαζόμενους και όχι για την τσέπη τους…. όπως κάνουν οι δικοί μας  μεγαλοσυνδικαλιστάδες. Βρήκε το σωματείο μας και ήρθε. Φάνηκε αμέσως ότι είναι μια κοπέλα με μόρφωση, με θέληση, με πυγμή, με πείσμα για τον συνδικαλισμό και της προτείναμε να μπει στο σωματείο. Στην αρχή μας είπε ότι ήθελε να μπει στο σωματείο αλλά ότι δεν ήξερε ελληνικά. Της απαντήσαμε ότι δεν πειράζει και ότι σιγά σιγά θα τα μάθαινε τα ελληνικά. Τελικά γράφτηκε και αυτή και η μητέρα της. Το 2004 κάναμε εκλογές και η Κωνσταντίνα εξελέγη στο ΔΣ του σωματείου. Με το που έγινε αυτό, εμείς δεν μεταβιβάσαμε φυσικά την είδηση στην εταιρία της γιατί ξέραμε ότι θα της δημιουργούσαν προβλήματα. Θέλαμε να την προστατεύσουμε, καθώς είχε και ένα παιδί με πρόσφατη εγχείρηση καρδιάς. Έτσι, τον πρώτο καιρό, μας βοηθούσε με  τον τρόπο που μπορούσε, ήταν δίπλα στο σωματείο, με πείσμα δίπλα στο σωματείο…πάλευε…. Παρόλα αυτά, μέχρι το 2006 δεν είχε κανένα σοβαρό πρόβλημα στη δουλειά της.Το 2006, αντιμετώπισε ένα πρόβλημα στη δουλειά της αφενός με το πενθήμερο, αλλά και με μια εγκύκλιο του ΙΚΑ που έλεγε ότι για κάτω από τριάντα ώρες δουλειάς, ο εργαζόμενος «φεύγει» από τα βαρέα ένσημα και «υποβιβάζεται» στα μεικτά.

Η ΟΙΚΟΜΕΤ …και τα κόλπα του Οικονομάκη

Η εταιρία του Οικονομάκη (η ΟΙΚΟΜΕΤ) έβγαλε μια απόφαση που επέβαλε στους εργαζόμενους μισή ώρα διάλειμμα και έτσι τους κατέβασε το ωράριο από τις 6 ώρες στις 5:30, με αποτέλεσμα να τους «κατεβάσει» τα ένσημα από βαρέα σε μεικτά… παράλληλα τους μείωσε και τις αποδοχές, καθώς ενώ το 2004 και 2005, η Κωνσταντίνα έπαιρνε 720 ευρώ , αυτά ξαφνικά μειώθηκαν στα 560. Στα μέσα του 2006, έγινε άλλη μια “φασαρία” γιατί προσπαθούσε η Κωνσταντίνα να διεκδικήσει το δίκιο της… οι “κύριοι” αυτοί δεν υπέγραψαν με τον ΗΣΑΠ καινούργια σύμβαση, η σύμβαση με την οποία δούλευε το προσωπικό τους ήταν η ίδια με πριν και ενώ λοιπόν προέβλεπε 6 ώρες εργασίας και η ΟΙΚΟΜΕΤ πληρωνόταν για αυτές,  στη συνέχεια πλήρωνε τους εργαζόμενους για 5:30 ώρες. Εμείς αρχίσαμε να κάνουμε τριμερείς συναντήσεις αλλά δεν βρίσκαμε ανταπόκριση. Στην δεύτερη τριμερή που κάναμε στην επιθεώρηση του Πειραιά, παρουσία εκπροσώπου της εταιρίας, του είπαν ότι η ΟΙΚΟΜΕΤ έχει υπογράψει με τον ΗΣΑΠ για 6ωρη εργασία… και έτσι, αφού πλήρωνε τους υπαλλήλους του για 5:30 ώρες, ήταν παράνομη και έπρεπε κανονικά να την «βγάλουν» από τον ΗΣΑΠ…. Αυτά όμως, δεν γραφτήκανε στο δελτίο, γιατί ο επιθεωρητής δεν τα έγραψε. Πήγαμε λοιπόν στη ΓΣΕΕ, τους δώσαμε τα στοιχεία και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ζήτησε από τον γενικό γραμματέα, τον κύριο Κοντό, να κάνουν μια τριμερή συνάντηση. Η συνάντηση αυτή, κανονίστηκε για τις 26 Νοεμβρίου.

Δεν έχω ξαναζήσει κάτι παρόμοιο

Εκείνο το πρωί, κατά τις 10:00, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, στην οποία παρευρέθηκαν το εργατικό κέντρο, η ΓΣΕΕ, η ομοσπονδία και το εργατικό κέντρο Πειραιά…. όταν φτάσαμε εκεί βρεθήκαμε αντιμέτωπες με μια κατάσταση που εγώ προσωπικά που είμαι στο συνδικαλιστικό κίνημα από 1984, δεν έχω ξαναζήσει παρόμοιά της. Ήταν απ’ έξω 100 εργαζόμενοι με πανό της ΟΙΚΟΜΕΤ και μας έβριζαν…. πάθαμε ένα σοκ… η πρόεδρος μας, δεν ήθελε να μπει μέσα… άρχισε να κλαίει και μας έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν να ερχόμαστε εδώ να αγωνιστούμε για το συμφέρον τους και αυτοί να μας βρίζουν…. τελικά αποφασίσαμε να μπούμε μέσα και να διεκδικήσουμε το δίκιο μας…  ανεβήκαμε λοιπόν επάνω και καθίσαμε εκεί τέσσερις ώρες… ενώ η συζήτηση ήταν στην αρχή υπέρ μας, κάποια στιγμή χτύπησε το κινητό του κυρίου Κοντού, δεν ξέρουμε ποιός του τηλεφώνησε, αλλά με το που γύρισε μέσα, η κουβέντα «γύρισε» κι αυτή υπέρ της εταιρίας… άρχισαν να μας «σφάζουνε».

Υποχρέωναν τους εργαζόμενους να υπογράψουν κείμενο που δεν ήξεραν το περιεχόμενο του

Ο πρόεδρος του εργοδοτικού, επιχειρησιακού σωματείου της ΟΙΚΟΜΕΤ έφερε 200 υπογραφές εργαζομένων που συμφωνούσαν να γίνουν τα ένσημα τους μεικτά και να μειωθούν οι αποδοχές τους…. Ουσιαστικά, αυτό που έκαναν ήταν να πηγαίνουν στους εργαζόμενους ένα κείμενο, το περιεχόμενο του οποίου το σκέπαζαν και τους έλεγαν να υπογράψουν… Με το που κατεβήκαμε κάτω, οι εργαζόμενοι της ΟΙΚΟΜΕΤ μας πήγαν, φτύνοντας και βρίζοντας μας, μέχρι την Ομόνοια. Την άλλη μέρα η Κωνσταντίνα πήγε στη ΓΣΕΕ και διαμαρτυρήθηκε ζητώντας τους να πάρουν τουλάχιστον μια θέση για τα γεγονότα, να βγάλουν δηλαδή έστω μια ανακοίνωση που να καταδικάζει το γεγονός…. Καμία ανταπόκριση… στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα που λένε. Τελικά, εφόσον δεν βρήκαμε ανταπόκριση, ακούσαμε ένα πρωί στο ραδιόφωνο ότι έχει γίνει κατάληψη στη ΓΣΕΕ και είπαμε και εμείς να πάμε από εκεί να δούμε τι γίνεται. Πήγαμε από εκεί και βρήκαμε έναν αριστερό δημοσιογράφο που μας είπε ότι είχε το βράδυ συνέλευση. Έτσι, συναντηθήκαμε το βράδυ να πάμε στη συνέλευση εγώ, η πρόεδρός του σωματείου και η Κωνσταντίνα, που είχε ρεπό εκείνη τη μέρα.

Η κυρία της ΓΣΕΕ…και τα τσαλίμια των εργατοπατέρων

Πηγαίνοντας στη συνέλευση συναντήσαμε εκείνη την κυρία της ΓΣΕΕ που μας “αποκεφάλισε” στο υπουργείο. Όταν της είπαμε που πάμε, μας είπε ότι οι καταληψίες της ΓΣΕΕ δεν είναι εργάτες, ότι κρατάνε ρόπαλα και πέτρες, μόνο περίστροφα δεν μας είπε ότι έχουν. Την ρωτήσαμε τότε και εμείς τι είναι τελικά αυτοί οι άνθρωποι και μας απάντησε ότι είναι κυρίως φοιτητές και καθηγητές. Είπαμε και εμείς τότε ότι αφού είναι μορφωμένα παιδιά, μπορεί να μπορούν να μας βοηθήσουν να λύσουμε το πρόβλημα με το εξάωρο. Τελικά, όταν μπήκαμε μέσα στη συνέλευση καταλάβαμε ότι επρόκειτο κυρίως για σωματεία εργαζομένων αλλά και απλούς ανθρώπους που δεν έχουν βρει ανταπόκριση από τη ΓΣΕΕ. Φυσικά ούτε ζημιές κάνανε ούτε τίποτα τέτοιο, άλλωστε το κτίριο αυτό είναι ένα ωραίο νεοκλασικό κτίριο και αυτά τα κτίρια τα προστατεύουμε. Από την άλλη μέρα μας χαρακτήρισαν αναρχικές… και δεν είχαμε καμία ανταπόκριση από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ.

Β: Ενώ πριν είχε ανταπόκριση …;

Τ: Ποτέ… Και φτάνοντας στο συμβάν της Κωνσταντίνας. Ακόμα περιμένουμε το πόρισμα του υπουργείου από τον κύριο Κοντό. Στις 5 Ιανουαρίου ήταν να πάμε ένα υπόμνημα στη ΓΣΕΕ. Ο δικηγόρος μας, μας ενημέρωσε ότι η ΓΣΕΕ δεν θα το υπέγραφε.  Είπα λοιπόν κι εγώ να το πάω μόνη μου στη ΓΣΕΕ κι ότι γίνει…αν δεν το υπογράψει εμείς με τα πρωτοβάθμια σωματεία θα το πάμε μόνοι μας στο υπουργείο. Ας μην έρθει η ΓΣΕΕ. Πρέπει δηλαδή ντε και καλά μια ζωή να προσκυνάμε τη ΓΣΕΕ ; δεν κατάλαβα. Στην πρόεδρο του σωματείου, της έλεγαν ότι είναι υπεύθυνη για αυτό που έπαθε η Κωνσταντίνα., ότι δηλαδή εμείς φταίμε που τραυματίστηκε η Κωνσταντίνα και πρέπει να απολογηθούμε κάποια στιγμή. Εμείς φυσικά δεν απολογούμαστε γιατί εμείς είμαστε δίπλα στην Κωνσταντίνα

Β: Αυτά ποιος σας τα είπε ;

Τ: Από το εργατικό κέντρο. Μας είπαν ότι είμαστε υπεύθυνες γι’ αυτά που συμβαίνουν και ότι τους έχουμε στοχοποιήσει. Όταν για παράδειγμα κάνατε εσείς μια κατάληψη στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης έπρεπε να απολογηθούμε και γι’ αυτό. Αύριο άμα γίνει μια εκδήλωση στην Αμερική πάλι θα φταίμε εμείς και θα πουν ότι την έχουμε υποκινήσει

Β: Άρα ουσιαστικά σας καλούσαν να απολογηθείτε για την ίδια τη συνδικαλιστική σας δράση;

Τ: Ακριβώς. Βέβαια μετά μας αγκαλιάζανε αλλά εμείς δε θέλουμε αγκαλιές. Εμείς θέλουμε να βρεθεί ο ένοχος της επίθεσης στην Κωνσταντίνα, γιατί όλοι πήγαιναν αρχικά να το ρίξουν στο “προσωπικό”. Και αν δεν ήμασταν εγώ, η Βλασία και κάποια παιδιά που μας βοηθήσαν πάρα πολύ από τα πρωτοβάθμια σωματεία και το κίνημα αλληλεγγύης να σηκώσουμε το θέμα, θα είχε σκεπαστεί, θα είχε περάσει ότι ήταν προσωπικό το θέμα και όχι συνδικαλιστικό. Εμείς δεν το δεχόμαστε αυτό.

Β: Σχετικά τώρα με τους 100 εργαζόμενους με τα πανό που σας έβριζαν και σας έφτυναν έξω από το υπουργείο. Δείχνει κάτι αυτό. Πως η εργοδοσία σ’ αυτές τις εταιρίες μπορεί και εκβιάζει στεγνά τους εργαζόμενους. Θα θέλαμε να μας πείτε δύο λόγια για αυτό το θέμα.

Τ: Μετά από την δολοφονική επίθεση κατά της  Κωνσταντίνας απολύθηκαν κάποιοι εργαζόμενοι από το Μπαγκλαντές και ήρθαν στο σωματείο κλαίγοντας. Δεν ήξεραν για την Κωνσταντίνα τα παιδιά αυτά, γιατί δεν ξέρουν καλά ελληνικά. ‘Όταν είπαμε σε κάποιον από αυτούς ότι η Κωνσταντίνα είναι στο νοσοκομείο, σ’ αυτή την κατάσταση, έβαλε τα κλάματα. Μας εξήγησε ότι έλλειπε με άδεια και τον πήραν τηλέφωνο και του είπαν ότι πρέπει να έρθει να γιουχάρει το σωματείο γιατί θα πάει να κλείσει την εταιρεία και ότι δεν θα έχει δουλειά την άλλη μέρα. Είναι πολλά παιδιά που είναι με κόκκινη κάρτα και είναι σχεδόν παράνομοι στην χώρα. Αυτούς τους έχουν και τους εκμεταλλεύονται  Τους λένε αν δεν κάνουν αυτά που θέλει η εταιρία, ότι αν δεν υπογράψουν αυτά που θέλει η εταιρία, θα χάσουν την δουλειά τους. Εμείς δεν πήγαμε στο υπουργείο για να χάσουν οι εργαζόμενοι την δουλειά τους αλλά για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα τους. Ακόμα και σήμερα όταν περνάμε από τους σταθμούς και ρωτάμε τον κόσμο γιατί υπέγραψε εκείνα τα χαρτιά, μας απαντούν ότι τους είπαν ότι το σωματείο πάει να κλείσει την εταιρεία. Δεν τους είπαν, βέβαια, ότι στην πραγματικότητα πάνε να χάσουν τα ένσημα τους και 150 ευρώ  το μήνα. Έτσι, σιγά σιγά αρχίζουν οι εργαζόμενοι να καταλαβαίνουν και να έρχονται με μας. Βέβαια, υπάρχει ακόμα τρομοκρατία μέσα στον ΗΣΑΠ. Εμείς όμως αυτή τη τρομοκρατία θα τη σπάσουμε.

Ο ΗΣΑΠ έχει τεράστια ευθύνη…

Θέλει δεν θέλει ο ΗΣΑΠ πρέπει να συμμορφωθεί. Γιατί ο ΗΣΑΠ αυτή την στιγμή είναι παράνομος και έχει τεράστια ευθύνη. Δεν μπορεί τρία χρόνια να δίνει στην εταιρεία τα χρήματα για έξι ώρες εργασίας και να πληρώνει και για βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα και η ΟΙΚΟΜΕΤ να  κολλάει στους εργαζόμενους μεικτά ένσημα και να μειώνει τους μισθούς τους.  Τι σόι ελέγχους κάνει ο ΗΣΑΠ? Είναι συνυπεύθυνος και ο ΗΣΑΠ. Εμείς θα προσφύγουμε και στα δικαστήρια. Δεν θα το αφήσουμε να περάσει έτσι.

Β: Παρόλα αυτά, κάνει κινήσεις η ΟΙΚΟΜΕΤ ή ο ΗΣΑΠ για εκβιάσει τους εργαζόμενους να πάρουν θέση για το συμβάν ;

Τ: Αυτοί οι εργαζόμενοι που μίλησαν π.χ. στον Τσίμα είναι μετανάστες, αν δεν πουν αυτά που θέλει η εταιρεία θα τους απολύσουν. Με την εγκύκλιο του Γιακουμάτου το 2000 μας είπαν ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται βάση συλλογικής σύμβασης και όλα τα έργα θα κοστολογούνται βάση αυτής. Οι εργολάβοι τα παίρνουν τα χρήματα, οι εργαζόμενοι δεν τα παίρνουν. Αυτή την ερώτηση την έκανα και στην Κ. Πετραλιά.  Μου είπε ότι εφαρμόζεται. Αλλά δεν εφαρμόζεται. Ελέγχους; τι να τους κάνω τους ελέγχους.  Μετά τον τραυματισμό της Κωνσταντίνας, τα πρωτοβάθμια σωματεία κάναμε μια κατάληψη στην Επιθεώρηση Εργασίας του Πειραιά και ρωτήσαμε αν είχαν κάνει κάποιο έλεγχο μετά το συμβάν. Είχαν κάνει δέκα ελέγχους και δεν είχαν βρει τίποτα. Πήραμε δύο ελεγκτές της επιθεώρησης και κάναμε εκείνη την ώρα έλεγχο και βρήκαμε δεκαπέντε παραβιάσεις. Λένε ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι γιατί οι εργαζόμενοι είναι αλλοδαποί και δεν είναι μόνιμοι. Να τους δώσουν χαρτιά, να τους κάνουν μόνιμους. Να πάρουν τους ωρομίσθιους. Αλλά να τους πάρει το νοσοκομείο, όχι ο εργολάβος. Στον Ευαγγελισμό ο κάθε εργαζόμενος κοστολογείται 1700 ευρώ, ενώ αμείβεται με 500 . Μπορεί το κράτος να δίνει ένσημα για 500 ευρώ και καθαρό μισθό 1000, έχοντας κέρδος 200 ευρώ ανά άτομο. Στο τέλος θα τους φτύσουν όλους αυτούς οι εργαζόμενοι. Δεν μπορούν να δημιουργούνται μεγαλοεργολάβοι και ο κόσμος να πεινάει.

Β: Επιλέγουν να πληρώνουν τους εργολάβους δηλαδή αντί τους εργαζόμενους;

Τ: Βεβαίως, και εγώ τα είπα αυτά και σε ένα συνέδριο που είχε η ΠΟΕΔΥ των Γιατρών και Νοσοκομειακών Υπαλλήλων. Είχαμε πάει γιατί είναι κάποιες αριστερές οργανώσεις εκεί που μας υποστηρίζουνε και μας ζητήσανε και εμάς να παραβρεθούμε εκεί ως σωματείο να μιλήσουμε γιατί θα ήτανε εκεί πέρα  ο γραμματέας του υπουργείου ή κάποιος υπουργός και  εκπρόσωποι κομμάτων να ακούσουν τα προβλήματα μας. Δεν δεχτήκανε να μας ακούσουν , εμείς όμως επήγαμε με τα πανό μας με τα πρωτοβάθμια σωματεία…

Δεν μας αφήνανε να μιλήσουμε

Σηκώσαμε το πανό μας, μίλησε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΥ και μετά ήτανε να μιλήσουμε εμείς.  Δεν μας αφήνανε. Ανέβηκε τότε ένας γιατρός επάνω έπιασε τα μικρόφωνα και είπε ή θα αφήσετε τις γυναίκες να μιλήσουνε ή τελείωσε… το συνέδριο δεν θα γίνει… ε, με το τσαμπουκά μας ανεβήκαμε απάνω φάγαμε και λίγο ξύλο από τους πασκίτες αλλά πέρασε το δικό μας ανεβήκαμε και μιλήσαμε.

Β: Πότε έγινε αυτό;

Τ: Πριν από 20 μέρες

Β: Δηλαδή μετά το γεγονός της Κούνεβα;

Τ: Βεβαίως, δεν θέλουνε να μιλήσουμε εμείς οι καθαρίστριες. Ποιες είμαστε εμείς οι καθαρίστριες; Εμείς είμαστε σκουπίδια. Ένα να ξέρουν εμείς τους καθαρίζουμε για να τα βρίσκουν όλα έτοιμα διαφορετικά θα τους τρώγανε τα σκουλήκια. Μιλήσαμε εκείνη την στιγμή. Εκεί επιτέθηκα  και στον  κύριο Τσίπρα του είπα ότι υπεύθυνος είναι  και ο Συνασπισμός του είπα ότι πρέπει να πάρουν θέση τώρα. Να ξεσηκωθούν μες τη βουλή. Στο Πα.Σο.Κ. τους είπα ότι «λυπάμαι που είστε Πα.Σο.Κ». Βρήκα και τον κύριο Φλωρίδη και του είπα ότι υπεύθυνοι είναι αυτοί, γιατί ο Ρέππας τον έφερε αυτό τον νόμο, ο Σημίτης έφερε τις καθαρίστριες στους εργολάβους. Του είπα τι γίνεται στον ΗΣΑΠ και στον ευαγγελισμό και είπε ότι παραδέχεται τα λάθη τους. Εφόσον το παραδέχεται να καταργήσουν τον νόμο. Διαφορετικά δεν θέλω να δω κανένα τους. Μου ρώτησαν δημοσιογράφοι για το  πώς βλέπω αυτό που είπε το ΠΑΣΟΚ, εννοώντας το γεγονός ότι ζήτησε να επικηρυχθούν οι ένοχοι. Εγώ δεν θέλω λόγια… έργα θέλω να δω. Θα βρουν τους δολοφόνους τις Κωνσταντίνας ; Θα τις δώσουν αυτά που πρέπει; Κοιτάξτε να δείτε, εγώ ούτε κατηγορώ ούτε λασπολογώ. Εγώ θέλω να βρεθούν οι δολοφόνοι της Κωνσταντίνας και όλοι οι εργοδότες να πληρώνουν βάση συλλογικής σύμβασης  αν δεν μπορούν να αναλάβουν τα έργα να μην τα αναλαμβάνουν, να τα αφήσουν στο κράτος. Να βγουν οι διαγωνισμοί  με τα χρήματα που πρέπει να παίρνουν οι συνάδελφοι μου και όχι μισθοί πείνας.

Β: Τι έγινε τελικά με τη πρόταση που έκανε ο Συ.Ριζ.Α και το Πα.Σο.Κ. στην  Κωνσταντίνα;

Τ: Ναι την κάνανε αυτή την πρόταση. Εγώ πρώτα το έμαθα από μία φήμη στο διαδίκτυο. Πρέπει να ντρέπονται αν θέλουν να καπηλευτούν την Κωνσταντίνα. Μας είπανε ότι η Κωνσταντίνα δεν είναι δικιά μας, εμείς την ξέρουμε την Κωνσταντίνα δεν άνηκε ποτέ σε καμιά παράταξη και ούτε θέλει κάτι τέτοιο. Για αυτό το λόγο πήγαμε στην εφημερίδα «Τα Νέα» τα σημειώματα της Κωνσταντίνας.  Γιατί την ενημερώσαμε για αυτά που είπε ο κύριος Μπανιάς , κάτι που δε δέχτηκε βέβαια. Αυτό που θέλει είναι να είναι δίπλα στο κόσμο που της συμπαραστέκεται. Αμέσων μετά, ο κύριος  Μπίστης  στο «Σκάι» και έλεγε τα ίδια… Βγήκα και εγώ και του είπα ότι η Κωνσταντίνα μόνο με την ΠΕΚΟΠ θα κατεβεί στις εκλογές και με κανέναν άλλο. Μου είπανε ότι αυτό δεν στέκει,  και εγώ λέω, έ τότε, δεν πειράζει αφού δεν μπορεί να κατέβει με την ΠΕΚΟΠ τότε με κανένα, Εγώ ντρέπομαι που φτάσανε σε αυτό το σημείο να μαλώνουνε έτσι για τους ψήφους και να ζητάνε αυτά τα πράγματα από μια κοπέλα σε αυτή τη κατάσταση , που δεν ξέρουμε ακόμα αν θα ζήσει. Γιατί εξακολουθεί να είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Αν δεν ήταν τόσο δυνατή θα μπορούσε να είχε ήδη τελειώσει. Αλλά έχει πείσμα ,είναι μια κοπέλα με μεγάλη δύναμη. Η ψυχολόγος της η κυρία Μάτσα που την επιβλέπει λέει ότι τόσα χρόνια, 33 που κάνει αυτό το επάγγελμα, πρώτη φορά βλέπει μια κοπέλα με τόση μόρφωση και αντίληψη, τόση θέληση και πείσμα, έναν τόσο περήφανο άνθρωπο. Η Κωνσταντίνα είναι πολύ περήφανη.

Β: Κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη θα θέλατε να πείτε κάτι στους ανθρώπους που θα διαβάσουν αυτό το άρθρο ;

Τ: Παίρνουμε μηνύματα από παντού. Από Αργεντινή ,Τουρκία κλπ. Πρέπει να το καταλάβει και το κράτος ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Προχτές στείλανε και διανοούμενοι από Γαλλία και Αγγλία στην πρεσβεία κείμενο συμπαράστασης , τονίζοντας ότι πρέπει να σταματήσει αυτό το δουλεμπόριο. Εγώ το είπα αυτό στην κυρία Πετραλιά…  ότι τα συνδικάτα, τα μεγάλα της Γαλλίας ,Ιταλίας και της Ισπανίας είπανε ότι είναι  δίπλα μας… Παράλληλα συνεχίζεται η συγκέντρωση χρημάτων ,τα οποία τα διαχειρίζεται η μητέρα της Κωνσταντίνας στο όνομα της οικογένεια της. Είναι τόσο περήφανη, που δεν τα χαλάει αλλά τα κρατάει , γιατί λέει, ότι αυτά είναι της Κωνσταντίνας. Είναι και ο γιός της Κωνσταντίνας που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και όπως καταλαβαίνεται στην κατάσταση που είναι δεν μπορεί να κάνει κάτι για το παιδί η ίδια η Κωνσταντίνα.

Θάνος Γεωργιλάς

Άννα Μποζοπούλου,

Κυριάκος Φαλελάκης