Αντίσταση στις γειτονιές

του Ufuk Berdan

Από την ίδρυσή του ακόμη, το 1949, το ΝΑΤΟ υπήρξε το όχημα της παράδοσης στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της Δυτικής Ευρώπης των υπόγειων και υπέργειων πλουτοπαραγωγικών πηγών. Θα γιορτάσει την 60ή επέτειό του τον Απρίλη του 2009 με μια σύνοδο κορυφής, όπως λέγεται. Αυτή η σύνοδος ειδικά αποκτάει μεγάλη σημασία για τους ιμπεριαλιστές καθώς θα πραγματοποιηθεί σε μια περίοδο όπου η επίδραση της οικονομικής κρίσης είναι ιδιαίτερα αισθητή. Αυτή η στρατοκρατική σύνοδος θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο, στη Γαλλία και το Κελ της Γερμανίας (είτε εναλλακτικά στο Μπάντεν-Μπάντεν) στις 3-4 Απρίλη του 2009.
Η σύνοδος του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η βιομηχανία και οι πωλήσεις όπλων αυξάνονται παγκόσμια. Αυτή η σύνοδος θα αναζητήσει λύσεις στο χάος της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, καθώς και στην αυξανόμενη οργή στα ενωμένα λαϊκά μέτωπα στη Λατινική Αμερική και την Αφρική στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης, θα είναι δηλαδή μια σύνοδος διατήρησης της πολεμικής μηχανής. Τα ψηφίσματα που συναντούν αντίδραση στον ΟΗΕ συνήθως διευθετούνται σε τέτοιες συνόδους στο όνομα της «διατήρησης της διεθνούς ασφάλειας». Τα Βαλκάνια και το Αφγανιστάν αποτελούν τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Καύκασος αποτελεί πεδίο επέκτασης του ΝΑΤΟϊκού μιλιταρισμού.
Αυτά τα ζητήματα δεν προκύπτουν μόνο στον ΟΗΕ, αλλά αφορούν άμεσα τα μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτές οι συνθήκες επιβάλλουν ζητήματα όπως «η συνεργασία με χώρες-μη μέλη». Η επίσημη πρακτική έκφραση αυτής της κατάστασης ήταν το Νταρφούρ το 2005. Αποφάσισαν να επιλύσουν το ζήτημα Νταρφούρ με μια συμμαχία που αποτελούνταν από ΝΑΤΟϊκά και αφρικανικά στρατεύματα.
Το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός της φύσης, γιατί καταστρέφει τη φύση με την παραγωγή όπλων, πυραύλων και χημικών δηλητηρίων τα οποία χρησιμοποιούνται στους πολέμους καθώς και με την υποστήριξη της καπιταλιστικής παραγωγής τέτοιων ειδών.
Το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός της ανθρωπότητας γιατί οι στρατιωτικοί μηχανισμοί του δολοφονούν εκατομμύρια ανθρώπους στις χώρες στις οποίες επιτίθεται.
Το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός των λαών και των εργαζομένων, γιατί δεν είναι υπέρ των καταπιεσμένων λαών, αλλά υπερασπίζεται μόνο μια χούφτα ιμπεριαλιστές για να ενισχύσουν το καταπιεστικό και εκμεταλλευτικό σύστημά τους.
Το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός της ανεξαρτησίας, γιατί είναι το όχημα της παράδοσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών όλων των χωρών στον ιμπεριαλισμό. Αποτελεί το κέντρο τρομοκράτησης των αγώνων για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση.
Το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός της ελευθερίας, γιατί καταπατά το δικαίωμα των λαών στην ελευθερία με το να τους εξαναγκάζει να εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους και να γίνονται μετανάστες σε άλλες χώρες. Το ΝΑΤΟ είναι η εξασφάλιση της ελευθερίας κίνησης των κεφαλαίων με στόχο την καταπίεση και την εκμετάλλευση.
Κι ενώ τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ είναι τόσα πολλά που δεν χωρούν να καταγραφούν στις σελίδες ενός άρθρου, οι απαιτήσεις των καταπιεσμένων λαών παγκόσμια μπορούν να σχηματοποιηθούν σε μια μόνο πρόταση «Η πολεμική μηχανή που ονομάζεται ΝΑΤΟ να διαλυθεί άμεσα»!
Οι προοδευτικές οργανώσεις ντόπιων και μεταναστών συγκρότησαν μια συντονιστική επιτροπή στο Στρασβούργο για τη διοργάνωση και κινητοποίηση δράσεων και κινήσεων σε όλη την Ευρώπη ενάντια στο ΝΑΤΟ. Η ΑΤΙΚ συμμετέχει στο «Συντονισμό του Στρασβούργου ενάντια στο ΝΑΤΟ» για την έναρξη της προετοιμασίας των κινητοποιήσεων ενάντια στη σύνοδο.
Ετσι η ΑΤΙΚ καλεί όλους τις προοδευτικές, επαναστατικές και δημοκρατικές οργανώσεις μεταναστών να συμμετέχουν σε αυτή την επιτροπή. Καλούμε επίσης σε μαζική συμμετοχή στις δράσεις ενάντια στη σύνοδο του ΝΑΤΟ μεταξύ 1ης και 5ης Απρίλη. Ας αρχίσουμε τη συγκρότηση ενός μαζικού, ενωμένου και διεθνούς αγώνα μπλοκαρίσματος της συνόδου του ΝΑΤΟ του 2009, όπως κάναμε και στην σύνοδο του G8 το 2006.

ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ!
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!
ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!
ΖΗΤΩ Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!
ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΧΕΡΙ ΜΕ ΧΕΡΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ!

ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ

Ο αγώνας που κάνουν οι αγρότες της χώρας μας είναι ένας δίκαιος αγώνας. Αγωνίζονται ενάντια σε μια πολιτική που τους έχει οδηγήσει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική που μειώνει το εισόδημά τους, που χειροτερεύει το βιοτικό τους επίπεδο, που φέρνει τη φτώχεια και την εγκατάλειψη στα χωριά, που ξεκληρίζει τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Αγωνίζονται ενάντια σε μια πολιτική που κατάντησε όλες τις καλλιέργειες ασύμφορες και προβληματικές, που φέρνει την εγκατάλειψη των καλλιεργειών και τους υπαίθρου, που απαξιώνει την αγροτική παραγωγή και μετατρέπει τους αγρότες σε επιδοτούμενους ανέργους, που καταστρέφει τον πρωτογενή τομέα και μετατρέπει τη χώρα μας από παραγωγό σε καταναλωτή εισαγόμενων γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, αυξάνοντας την εξάρτηση της χώρας μας (εξάρτηση διατροφική, οικονομική, πολιτική κ.λπ.).

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών έχουν πανελλαδικά χαρακτηριστικά, αγκάλιασαν όλη την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, ξεπέρασαν τεχνητούς διαχωρισμούς (ανά προϊόν ή ανά περιοχή-νομό κ.λπ.), έχουν μαζικότητα και αγωνιστικότητα και συσπειρώνουν κυρίως νέους αγρότες που διεκδικούν το δικαίωμά τους στη ζωή. Που διεκδικούν το δικαίωμά τους να ζήσουν στα χωριά τους και να αμείβονται για το κόπο τους με τιμές στα προϊόντα και εισόδημα που να καλύπτει το κόστος της ζωής.

Υποκινητής των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι τα προβλήματα που δημιουργεί η αντιαγροτική πολιτική. Μια πολιτική που σχεδιάζεται από την ΕΕ και την ΚΑΠ και υλοποιείται από τις ελληνικές κυβερνήσεις, πριν του ΠΑΣΟΚ, σήμερα της ΝΔ. Η συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση των αγροτών τους έβγαλε στα μπλόκα. Αυτή η οργή και αγανάκτηση των αγροτών ανάγκασε και τους κυβερνητικούς αγροτοσυνδικαλιστές να φορέσουν τη μάσκα του αγωνιστή. Και μαζί ανάγκασε κόμματα, υπουργούς και βουλευτάδες, τα γνωστά «παπαγαλάκια» που καθημερινά «λιβανίζουν» την ΕΕ και της ΚΑΠ, να δηλώνουν υποκριτικά ότι «οι αγρότες έχουν δίκιο» και την ίδια στιγμή να υπονομεύουν με χίλιους δυο τρόπους τον αγώνα τους.

Η κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε από την αντιαγροτική πολιτική της. Δεν ικανοποίησε τα αιτήματα των αγροτών. Βάφτισε «έκτακτη ενίσχυση» τα 500 εκατ. ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτά (τα ίδια και λιγότερα) που μοιράζει κάθε χρόνο ο ΕΛΓΑ. Σε καμιά περίπτωση δεν αναπληρώνεται το χαμένο εισόδημα των αγροτών στα περσινά – έστω – επίπεδα. Για να χτυπήσει τις αγροτικές κινητοποιήσεις η κυβέρνηση χρησιμοποιεί «μια το μαστίγιο και μια το καρώτο». Εκβιάζει και απειλεί τους αγρότες (ότι θα χάσουν ή θα μειωθούν και αυτά – έστω – τα  500 εκατ.), προσπαθεί να τους τρομοκρατήσει με μηνύσεις και εισαγγελείς και ταυτόχρονα  προσπαθεί να τους διασπάσει, με τη βοήθεια και τον υπονομευτικό ρόλο των κυβερνητικών αγροτοσυνδικαλιστών.         

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δείχνουν τη δύναμη που κρύβει ο μαζικός αγώνας. Τρόμαξαν την κυβέρνηση, τη στρίμωξαν και την ανάγκασαν να «βρει» τα 500 εκατ. Ξεμπρόστιασαν τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές, και αποκάλυψαν τον υπονομευτικό ρόλο τους. Αποκάλυψαν ταυτόχρονα και τον υποκρισία των άλλων κομμάτων που στα λόγια στηρίζουν τους αγρότες αλλά υπονομεύουν τα μπλόκα, τα διασπάνε και καταδικάζουν τις «ακραίες» μορφές πάλης.

Οι αγρότες ξέρουν από την ίδια τους την πείρα ότι «τη νίκη τη φέρνει ο αγώνας». Ενωμένοι στη βάση, από τα κάτω, μέσα από επιτροπές αγώνα, ξεπερνώντας τη πολυδιάσπαση και την παραλυτική κομματικοποίηση, έχουν κάθε συμφέρον να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους. Για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής. Για αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος. Για τιμές στα προϊόντα που να διασφαλίζουν εισόδημα στο κόστος της ζωής.

diktiospartakos.blogspot.com/

Μέσα στην αρνητικότητα των εξελίξεων, που έχουν φέρει σε τραγικό αδιέξοδο τους εναπομείναντες αγρότες, μέσα στο ζοφερό κλίμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης που πνίγει τα χωριά, η αγωνιστική ανάταση των αγροτών της Κρήτης στο πλαίσιο των πανελλαδικών αγροτικών κινητοποιήσεων ανοίγει μια χαραμάδα ελπίδας και δείχνει πως ίσως δεν έχουν ακόμη τελειώσει όλα. Πως η πολύπαθη αγροτιά δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη.

Το αίτημα λοιπόν για τιμές στα αγροτικά προϊόντα που να δίνουν αξιοπρεπές εισόδημα στον παραγωγό, όταν προβλήθηκε από συντρόφους της οργάνωσής μας, βρήκε τη στήριξη των αγροτών. Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο δεν προκρίθηκε από τους αγροτοπατέρες, μα θάφτηκε σε σωρό άλλων αιτημάτων που έσπερναν τη σύγχυση και έτσι αποκτούσαν οι τελευταίοι τη δυνατότητα χειρισμού. Η διατύπωση από την πλευρά μας του αιτήματος για εγγυημένες τιμές (τιμές ασφαλείας) είναι αίτημα που συγκρούεται με την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Βέβαια δεν αποτελεί ένα θεσμικό αίτημα που θα λύσει άπαξ το πρόβλημα της λεηλασίας του εισοδήματος των αγροτών από το κεφάλαιο. Είναι ένα αίτημα που ανοίγει το δρόμο, αλλά απαιτεί και για τη συνέχεια τη μόνιμη παρουσία και δράση του αγροτικού κινήματος. Αγροτικό κίνημα που, παρά τα συντριπτικά χτυπήματα που έχει καταφέρει τις τελευταίες δεκαετίες η πολιτική του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων στην αγροτιά, φαίνεται πως μπορεί ακόμα να υπάρξει.  Και για να μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται η αγροτιά στη χώρα μας γίνεται πλέον ολοφάνερη η αναγκαιότητα αγροτικού κινήματος. Με το τελευταίο δεν εννοούμε πως ενδέχεται να πάψει να καλλιεργείται η γη. Οχι, σίγουρα η γη δεν θα πάψει να καλλιεργείται έστω κι αν περιοριστούν κάπως οι καλλιέργειες. Ομως η φτώχεια, η εξαθλίωση των αγροτών, η κοινωνική, πολιτισμική και θεσμική ερήμωση της υπαίθρου απειλούν πλέον με ανείπωτη δυστυχία εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σ’ όλη την Ελλάδα. Με τα δεδομένα της ανεργίας, της αποβιομηχάνισης της χώρας, της κρίσης στον τουρισμό και τις κατασκευές και εντέλει στο σύνολο της σαθρής οικονομίας που έστησε εδώ και χρόνια η ληστρική και συνάμα ξενόδουλη αστική τάξη της χώρας, ένα πράγμα γίνεται ξεκάθαρο. Πως αν τα προηγούμενα χρόνια τα χωριά αποψιλώθηκαν από τους νέους οι οποίοι στοιβάχτηκαν τελικά στην ανεργία και την υποαπασχόληση των πόλεων, σήμερα καμιά στοιχειωδώς ελπιδοφόρα προοπτική και κανένα μέλλον διαφορετικό δεν εγγυάται κανένας, ακόμα και με την εγκατάλειψη του χωραφιού, ενώ μια σειρά συμπληρώματα του εισοδήματος με κάποια μεροκάματα στην οικοδομή ή στον τουρισμό κόβονται δραστικά. Το χωράφι επομένως δεν εγκαταλείπεται πλέον εύκολα. Είναι χαρακτηριστικό πως στις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών συμμετέχουν κατά βάση νέοι αγρότες. Χωρίς να αγνοούμε τα τεράστια προβλήματα στη συγκρότηση, από κάθε άποψη, του αγροτικού κινήματος στη βάση του αρνητικού συσχετισμού, υπάρχουν με βάση τα παραπάνω λόγοι που δείχνουν πως και έδαφος υπάρχει για την ανάπτυξη κινήματος αντίστασης των αγροτών και βέβαια είναι φανερό πια πως αυτό είναι μονόδρομος και μόνη ελπίδα για τους εναπομείναντες αγρότες.

Ολα τα παραπάνω βέβαια δεν φαίνεται να συγκινούν το Κ.Κ.Ε., που αρκέστηκε σε μια συγκέντρωση 20 ανθρώπων της ΠΑΣΥ στα Χανιά για να μποϊκοτάρει ουσιαστικά το μαζικό συλλαλητήριο που έγινε, όπως είπαμε, μετά από χρόνια στις 20 Γενάρη…

Από την πλευρά της δικιάς μας οργάνωσης μοιράστηκε προκήρυξη τόσο σε χωριά όσο και κυρίως στα μπλόκα, όπου έγιναν και αρκετές συζητήσεις. Θεωρούμε το ζήτημα των εξευτελιστικών τιμών των αγροτικών προϊόντων σημαντικό, που συμβάλλει στη φτώχεια στην περιοχή, και αυτό λαμβάνεται υπόψη σε πρωτοβουλίες που πρόκειται να παρθούν.

 Το όνομα είναι το μήνυμα

Ένα γκολ μπορείς να το «πανηγυρίσεις» και με τη θλίψη σου και την αγανάκτησή σου. Έτσι σκέφτηκε κι έτσι έπραξε ο Φρεντερίκ Κανουτέ, ποδοσφαιριστής από το Μάλι, που αγωνίζεται στην ομάδα της Σεβίλλης, όταν σκοράρισε τις προάλλες εναντίον της Λα Κορούνια. Χάρηκε βέβαια, αλλά ταυτόχρονα βρήκε τον τρόπο να δείξει την πίκρα και την οργή του. Σήκωσε τη φανέλα του και φάνηκε από κάτω ένα μαύρο μπλουζάκι. Πάνω του είχε γράψει σε διάφορες γλώσσες (ισπανικά, αραβικά, αγγλικά…), το όνομα μιας χώρας που δεν είναι χώρα, ενός τόπου που οι αποκλεισμοί και οι βομβαρδισμοί το κατάντησαν ου τόπο: το όνομα της Παλαιστίνης. Τίποτε άλλο. Ούτε εικόνες ούτε λόγια.

Δεν πέρασαν ώρες για να αποδειχθεί ότι το όνομα είναι το μήνυμα, το όνομα της Παλαιστίνης βέβαια που και μόνο ο ήχος του αρκεί για να κατακλυστεί ο νους από σκοτωμένα νήπια και σακατεμένους αμάχους. Πολιτικώς ορθή ωστόσο η ισπανική ομοσπονδία ποδοσφαίρου τιμώρησε τον αντάρτη με πρόστιμο 3.000 ευρώ, διότι «προσέβαλε το άθλημα» όπως συνηθίζουν να λένε οι αφεντάδες όχι μόνο του ποδοσφαίρου αλλά του επαγγελματικού αθλητισμού εν γένει, αράγιστοι σε όλα τα αισθήματα πλην ενός: του έρωτα για τα συμφέροντά τους. Τούτες τις μέρες τρεις ομάδες μας όφειλαν να αγωνιστούν στο Ισραήλ, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από το πεδίο της σφαγής. Η Ολύμπια Λάρισας αρνήθηκε να ταξιδέψει. Και τιμωρήθηκε. Ο προπονητής του Άρη Αντρέ Ματσόν δήλωσε πως είναι ανοησία να γίνονται παιχνίδια στην καρδιά του πολέμου. Δεν εισακούστηκε. Και η ομάδα του δεν τιμωρήθηκε. Όπως δεν τιμωρήθηκε ο Ολυμπιακός που για να μην κινδυνέψει να χάσει το δρόμο προς την πηγή των πολλών χρημάτων, δήλωσε «υποταγή στους κανονισμούς».

Εμείς και να θέλουμε δεν μπορούμε να σε ξεχάσουμε.

Ευχαριστούμε για όλα ρε μάγκα..

 ΓΙΑ ΟΛΑ..
Είναι πολύ κρίμα αν τελειώνει εδώ.
Δεν σε χωράει ο χρόνος ρε συ..
Σού δίνουμε λοιπόν και τον δικό μας χρόνο.
Ευχαριστούμε που χαρίστηκες σε μάς.
Θα τιμήσουμε την προσφορά σου στην δικιά μας τροχιά της ζωής.
Θα σε τιμώ μέχρι το δικό μου τέλος.
Σε ευχαριστώ για όλα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Από εκεί αρχίζει ο δρόμος για τις φυλακές. Δικασμένος τρεις φορές σε θάνατο, αρρωσταίνει βαριά το 1959 από τη νόσο του Burgen και πηγαίνει στη Σοβιετική ¨Ένωση για θεραπεία. Έμεινε μέχρι το 1965. Αφού θεραπεύτηκε, του δόθηκε η ευκαιρία να σπουδάσει μουσική. Εκεί γνωρίζει και το μεγάλο Δημήτρη Σοστακόβιτς.

Γυρνά στην Ελλάδα το 1965, αλλά το 1968 φυλακίζεται πάλι, από το καθεστώς των συνταγματαρχών αυτή τη φορά, για παράνομη δράση ενάντια στη χούντα.

Αποφυλακίζεται το 1971 με «ανήκεστο βλάβη» και ξεκινά ως μουσικός να παίζει στις μπουάτ της Πλάκας.

Εκεί τον βρίσκει η μεταπολίτευση, όπου πλέον ελεύθερα τραγουδά τα τραγούδια της εθνικής αντίστασης.

Χιλιάδες νέοι αλλά και μεγαλύτεροι άνθρωποι κατακλύζουν το μαγαζί της οδού Κυδαθηναίων όπου τραγουδά, επτά μέρες τη βδομάδα. Πολλές φορές κάνει τρεις παραστάσεις τη νύχτα ώστε να χωρέσουν όλοι όσοι ήθελαν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα.

Ήταν ο άνθρωπος που γνώρισε στους νεότερους το μουσικό, αλλά και ιστορικό έπος της εθνικής αντίστασης.

Ο Τζαβέλας ήταν αντάρτης, έχασε το πόδι του στο βουνό και κυκλοφορούσε με ένα ξύλινο υποκαταστατο. Το ‘73 ήταν κοντά στα 50 και μπορεί και παραπάνω.
Τα τραγούδια που έγραψε, ελάχιστα και ως επί το πλείστον αντάρτικα και τραγούδια κατά της βολεμένης μικροαστικής τάξης, είναι από τα επαναστατικότερα όλων των εποχών στην Ελλάδα. Δεν έβγαλε πολλά λεφτά με αυτά και ούτε διεκδίκησε όλα αυτά τα χρόνια να επιβληθεί στο μουσικό σταρ-σύστεμ όπως έκαναν άλλοι που τραγουδούσαν μαζί του (Αλεξίου, Παπακωνσταντίνου…).Επίσης δεν διεκδίκησε καμία δόξα και τιμή επειδή ήταν αντάρτης , όπως επίσης έκαναν άλλοι. Έχει χρόνια να εμφανιστεί στα ΜΜΕ και τα λίγα που ξέρουμε για αυτόν είναι όσα μάθαμε από εκείνους που ήταν φοιτητές στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και μετά (έδινε πολύ συχνά συναυλίες στη Νομική Αθηνών) .
Ο Τζαβέλας είχε αμφισβητηθεί και από τους μεγάλους συνθέτες τις εποχής του (Θεοδωράκη κλπ) λόγω του ότι δεν είχε πολλές μουσικές γνώσεις και έγραφε συνήθως τα τραγούδια του σε μια παλιά ακουστική κιθάρα (με την οποία τραγουδούσε και όταν ήταν αντάρτης στο βουνό).
Πάντως, με τα τραγούδια του μεγάλωσαν 2 γενιές αμφισβητών και ακόμα ακούγονται και θα ακούγονται γιατί είναι άκρως επίκαιρα. Και ειδικότερα ο ”Κυρ- Παντελής” που σχολιάζει τον μικροαστό άνθρωπο, το ”Μαημ-Μάημ΄ ” και το ”Ξυπνήστε”…

Ο Πάνος Τζαβέλας και η συνάντηση με τον Γιώργο Πήττα (κείμενο Γιώργος Πήττας)

[youtube=]

[youtube=]

[youtube=]

[youtube=]

(Κείμενο μαθήτριας γυμνασίου από τα Χανιά)

Όπως όλοι μας θυμόμαστε, (γιατί εμείς οι μαθητές δεν ξεχνάμε), το Δεκέμβρη δολοφονήθηκε ο Αλέξης. Εμείς τότε, με το κλείσιμο των σχολείων μας και με το να κάνουμε σχεδόν κάθε μέρα πορεία, καταγγείλαμε τη δολοφονία του συμμαθητή μας. Επίσης, στην αρχή του σχολικού μας έτους κάναμε καταλήψεις για τα μέτρα της παιδείας, που ουσιαστικά, για να τα λέμε όλα με το όνομά τους, είναι τα μέτρα που μας μαυρίζουν τα όνειρα για σπουδές κ ζωή. Όπως εμείς καταγγείλαμε την δολοφονία του Αλέξη, αγωνιζόμαστε, ξεσηκωνόμαστε δίκαια για τα μέτρα που μας μαυρίζουν το παρόν και το μέλλον.

Έτσι, φτάνουμε σήμερα που βλέπουμε έναν άλλο αγώνα, τον αγώνα των αγροτών, τον αγώνα των ίδιων των γονιών μας. Βλέπουμε πως οι αγρότες σε όλη τη χώρα έχουν βγει στους δρόμους, κλείνοντας τις εθνικές οδούς. Και λέμε εμείς σαν μαθητές, πως αυτό που κάνουν, αυτός ο αγώνας τους είναι δίκαιος και με το παραπάνω! Γιατί; Η απάντηση στο “γιατί” αυτό είναι πολύ απλή! Όταν θα σκεφτούμε ότι αυτός που μας δίνει τα βασικά αγαθά (φαγητό, ρούχα κ.τ.λ.) δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να φάει ο ίδιος και η οικογένειά του… τότε λέμε τι γίνεται; Μήπως κάτι δεν πάει καλά; Και όμως, αυτό το σύστημα που είδαμε να μας δολοφονεί, αυτό το σύστημα που είδαμε να μας μαυρίζει και να μας κλέβει τα όνειρα για ζωή και σπουδές, είναι αυτό το σύστημα που προσπαθεί να εξαπατήσει τους αγρότες, τους γονείς μας!

Οι αγρότες λοιπόν, βλέπουμε ότι ζητούν μέσα από τους αγώνες τους τα πιο στοιχειώδη, “να ζουν δηλαδή από τη γη που καλλιεργούν”, να μπορούν να ζουν φυσιολογικά, ανθρώπινα!

Εμείς σαν μαθητές πρέπει να στηρίξουμε αυτόν τον αγώνα, γιατί σαν νέοι άνθρωποι οφείλουμε να ‘μαστε με το δίκιο αυτών που παράγουν τον πλούτο, κόντρα σ’ αυτούς που τους τον ληστεύουν, που επίσης είναι οι ίδιοι που μας κλέβουν τα όνειρα, είναι αυτοί που μας δολοφονούν!

Ανακοίνωση Αγωνιστών Μαθητών από τα Χανιά για τις αγροτικές κινητοποιήσεις:

 Συμμαθητές – συμμαθήτριες

Οι αγρότες σ’ όλη τη χώρα βγήκαν μαζικά και μαχητικά στους δρόμους.

Έκλεισαν τις εθνικές οδούς.

Επέλεξαν το μονόδρομο του αγώνα, όπως και εμείς λίγο καιρό πριν επιλέξαμε το μονόδρομο του αγώνα όταν καταδικάζαμε την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή με αφορμή τη δολοφονία του συμμαθητή μας Αλέξη.

Το μονόδρομο του αγώνα που καλούμαστε να επιλέξουμε ξανά διεκδικώντας το δικαίωμά μας στη μάθηση και υπερασπίζοντας τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και όχι στην ιδιωτική και επί πληρωμής παραπαιδεία.

Οι αγρότες διεκδικούν το δικαίωμά τους να ζουν από το χωράφι τους, από τη γη που καλλιεργούν.

Να πληρώνεται ο μόχθος τους για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια αυτοί και τα παιδιά τους.

Γι’ αυτό και εμείς σαν μαθητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι στηρίζουμε αυτόν τον αγώνα τους και είμαστε αλληλέγγυοι στο δίκιο τους. Γιατί σαν νέοι οφείλουμε να είμαστε και είμαστε με το δίκιο αυτών που παράγουν τον πλούτο και κόντρα σ’ αυτούς που τους τον ληστεύουν.

Χανιά 26-01-09

Τα κείμενα αυτά τα πήραμε από το blog της Μαθητικής Αντίστασης

Στις 16 Γενάρη είχε οριστεί να εκδικαστεί η μήνυση που υπέβαλε ο προϊστάμενος της WIND στον Στέφανο Μάλαμα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου εργαζομένων. Είχε αναβληθεί ύστερα από αίτηση του μηνυτή στις 26 Νοέμβρη, αφού δυο μέρες πριν από τη δίκη έγινε γνωστό ότι η WIND απέλυσε τον προϊστάμενο. Η επιτροπή συμπαράστασης που συγκροτήθηκε με αφορμή τη δίωξη του Στ. Μάλαμα αμέσως μετά την αναβολή της δίκης συγκεντρώθηκε και προετοίμασε το σχέδιο παρέμβασης για το διάστημα μέχρι τη δίκη. Ετοιμάστηκε αφίσα, προκήρυξη και έγιναν μαζικά μοιράσματα και αφισοκολλήσεις στη διάρκεια που μεσολάβησε. Η επιτροπή συμπαράστασης οργάνωσε παρεμβάσεις μαζικές στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, σε κεντρικά σημεία της πόλης και στο κατάστημα της WIND στο Ωραιόκαστρο.
Για τα αποτελέσματα της κίνησης μάς τα λέει ο ίδιος ο Στέφανος Μάλαμας:
ΠΣ: Στέφανε πώς βλέπεις το αποτέλεσμα;
ΣΜ: Η κατάρρευση των κατηγοριών αποτελεί μεγάλη επιτυχία τόσο για το σωματείο όσο και για τους εργαζόμενους της Wind και στέλνει σαφές μήνυμα προς κάθε επίδοξο διώκτη των εργατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Η απόσυρση της μήνυσης καθώς και η απομάκρυνση του προϊστάμενου της WIND την παραμονή της πρώτης δίκης απέδειξαν έμπρακτα ότι όλες οι αντεργατικές κινήσεις των εργοδοτών μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με ένα ευρύ δίκτυο εργατικής αλληλεγγύης. Πόσο μάλλον όταν την ίδια στιγμή η αύξηση των αντιστάσεων από τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσα στους χώρους δουλειάς τον τελευταίο καιρό έχει βρει την άμεση και βίαιη απάντηση από την εργοδοσία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας με εκβιαστικές αποχωρήσεις που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα στη Vodafone, η απόλυση συναδέλφου στην Teleperformance & στη DEMO και η δίωξη ενάντια στον συνδικαλιστική Δ. Πουλόπουλο. Αλλωστε μετά και τη δολοφονική επίθεση με οξύ στην καθαρίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι πλέον εμφανές ότι η συνδικαλιστική δράση όχι μόνο ποινικοποιείται, αλλά βρίσκει απέναντι της συχνά αδίστακτες πρακτικές. Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα στην ελεύθερη σκέψη και δράση και στην ελεύθερη διατύπωση των απόψεών τους, τις οποίες ελευθερίες τα σωματεία θα πρέπει να προασπίσουν. Το να διεκδικείς να τηρούνται τα εργασιακά σου δικαιώματα δεν πρέπει να αποτελεί προνόμιο, όπως το να υπάρχει καρέκλα στον εργασιακό σου χώρο δεν είναι προνόμιο αλλά δεδομένο.
ΠΣ: Η εμπειρία σου από την επιτροπή αλληλεγγύης;
ΣΜ: Με αφορμή την ποινική δίωξή μου δημιουργήθηκαν από το σωματείο πρωτοβουλίες συμπαράστασης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με σκοπό να αναδείξουν το γεγονός της δίωξής μου αλλά και να υπερασπιστούν τη μη ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Στη Θεσσαλονίκη η δραστηριότητα της επιτροπής ήταν ιδιαίτερα σθεναρή. Σχεδόν σε καθημερινή βάση μοίραζαν την ανακοίνωση της επιτροπής από 30 ως 50 αλληλέγγυοι εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, από σωματεία και συλλογικότητες σε εργαζόμενους μέσα και έξω από τα καταστήματα της Wind αλλά και στο Ωραιόκαστρο στο κεντρικό κτήριο της Wind στη Θεσσαλονίκη. Με τηλεβόα διαβαζόταν η ανακοίνωση και δόθηκαν περίπου 3.000 προκηρύξεις ενώ κρεμάστηκαν και αρκετά πανό στο κέντρο της πόλης. Στην Αθήνα στα κεντρικά γραφεία της Wind οργανώθηκε και υλοποιήθηκε παράσταση συνδικαλιστών στη διοίκηση της εταιρίας με εκπροσώπους Vodafone, Altec, ΠΕΤ-ΟΤΕ, Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής, Σύλλογο Εργαζομένων ΤΕΕ & Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Αυτό που αναδείχθηκε από το κίνημα αλληλεγγύης ήταν ο δυναμισμός και η αποφασιστικότητα να υπερασπιστούν τον διωκόμενο Στέφανο Μάλαμα σαν συνάδελφό τους που ήταν στην ίδια δουλειά, το οποίο ήταν συγκινητικό και αποτελεσματικό. Απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε, παραμερίζοντας συντεχνιακές λογικές και ανταγωνισμούς που προσπαθούν να μας περάσουν οι εργοδότες και βάζοντας σε πρώτη γραμμή το κοινό μας συμφέρον που στη συγκεκριμένη στιγμή ήταν η μη ποινικοποίηση τη συνδικαλιστικής δράσης. Γι’ αυτό κρίνεται απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους οι προσπάθειες εργατικής αντίστασης, η διασφάλιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ο μόνος τρόπος για να υπάρχει υπεράσπιση των εργασιακών ζητημάτων είναι η οργάνωση. Η πρώτη μορφή είναι οι πρωτοβουλίες, η δεύτερη και πιο αποτελεσματική είναι να υπάρχουν επιχειρησιακά σωματεία. Με κινητοποίηση των εργαζομένων και όχι με την ανάθεση προς τα διοικητικά συμβούλια μπορούμε να κάνουμε ανατροπές.

Άφωνοι πληροφορηθήκαμε από τον τύπο για το πρωτοφανές περιστατικό απόλυσης με… κλήρωση υπαλλήλου σε κατάστημα της Vodafone στην Πάτρα!

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ο υπεύθυνος του καταστήματος που έπρεπε να απολύσει έναν υπάλληλο, αλλά δεν ήξερε ποιον να διαλέξει, αποφάσισε να… το ρίξει σε κλήρο. Οι υπάλληλοι, που θεώρησαν ότι θα γίνει κλήρωση για μπόνους από την εταιρεία, έγραψαν τα ονόματά τους σε ένα χαρτάκι, και όταν κληρώθηκε μια εργαζόμενη ο υπεύθυνος του καταστήματος της ανήγγειλε την απόλυσή της!

Αν μια οποιαδήποτε απόλυση είναι χτύπημα στο στοιχειώδες δικαίωμα στην εργασία, στο βιοτικό επίπεδο και την αξιοπρέπεια ενός εργαζόμενου, η συγκεκριμένη απόλυση με… κλήρωση συνιστά μια απάνθρωπη πράξη, ένα αρρωστημένο παιχνίδι με τις ανάγκες και τις αγωνίες ενός ανθρώπου. Στο πρόσωπο της συγκεκριμένης συναδέλφου ταπεινώνονται συνολικά όλοι οι εργαζόμενοι. Κάθε κρούσμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας και αντεργατικής συμπεριφοράς αν δεν απαντηθεί απειλεί να επεκταθεί τόσο σε όλη την Vodafone όσο και στους εργαζόμενους συνολικά.

Το Σωματείο μας καταγγέλει την απόλυση της συναδέλφου, όπως και κάθε απόλυση που ρίχνει στην ανεργία και την εργασιακή περιπλάνηση τους εργαζόμενους. Ειδικά για την συγκεκριμένη απόλυση, εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για την «έμπνευση» της κληρωτίδας, που προσβάλει την προσωπικότητα του εργαζομένου και τσαλαπατά κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Απαιτούμε την εδώ και τώρα επαναπρόσληψη της συναδέλφου ως έμπρακτη συγγνώμη, δίχως όρους και εκδικητικές συμπεριφορές.

Ενώ η απίστευτη αυτή είδηση κυκλοφορεί σε εφημερίδες και τηλεοράσεις σοκάροντας το πανελλήνιο, την ίδια στιγμή η Διοίκηση της Vodafone τηρεί σιγή ιχθύος. Παρόλο που το κατάστημα είναι franchise και η υπάλληλος δεν ανήκει στο προσωπικό της Vodafone, η Διοίκηση της Εταιρείας δεν απαλλάσσεται από τις ευθύνες της. Οι ευθύνες αυτές υπάρχουν αντικειμενικά, εφόσον το κατάστημα έχει το brand όνομα της Vοdafone και συνεπώς αποτελεί κι αυτό την «βιτρίνα» της εταιρείας στην αγορά. Είναι αυτονόητο ότι η Διοίκηση της Vodafone οφείλει να ασκεί έλεγχο στο καθεστώς που υπάρχει στα καταστήματά της, είτε αυτά είναι ιδιόκτητα είτε είναι franchise.

Γι αυτό καλούμε την Διοίκηση της Vodafone να αναλάβει τις ευθύνες της. Να πάρει δημόσια θέση άμεσα για το περιστατικό, να καταγγείλει την απαράδεκτη απόλυση με κλήρωση, να ζητήσει την άμεση επαναπρόσληψη της εργαζόμενης.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ