Αντίσταση στις γειτονιές

Ο κρατικός μηχανισμός και το πολιτικό σύστημα επιχείρησαν να καταστείλουν την εξέγερση που ακολούθησε την εν ψυχρώ δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου με δύο τρόπους: Από τη μια μεριά εξαπέλυσαν μια εκστρατεία συκοφάντησης μιλώντας για τυφλή βία και πλιάτσικα διαστρεβλώνοντας τον καταφανώς πολικό και στοχευόμενο χαρακτήρα του ξεσηκωμού. Από την άλλη, ενεργοποίησαν στο μάξιμουμ τους μηχανισμούς κρατικής βίας διαλύοντας με επικίνδυνα για την υγεία χημικά ολόκληρες διαδηλώσεις (αυτά ακριβώς τα χημικά που απαγορεύονται στον πόλεμο αλλά επιτρέπονται στις πόλεις ενάντια στους διαδηλωτές…), ξυλοκοπώντας βάναυσα διαδηλωτές, συλλαμβάνοντας και καταδικάζοντας εκατοντάδες, καθώς και προφυλακίζοντας δεκάδες με ισχνά ή και ανύπαρκτα στοιχεία.. Είναι εξόχως χαρακτηριστικό ότι στη Λάρισα 18 παιδιά παραπέμπονται (και μάλιστα 4 προφυλακίστηκαν) με τον αντιτρομοκρατικό με την απίστευτη δικαιολογία ότι συγκρότησαν… οιονεί τρομοκρατική οργάνωση κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης! Ακόμα και μια επιπόλαιη ματιά στις δικογραφίες του Δεκέμβρη οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι συλλήψεις έχουν γίνει στο σωρό, η εξατομίκευση των κατηγοριών είναι το λιγότερο έωλη, και οι προφυλακίσεις γίνονται καταφανώς με βάση κοινωνιολογικά κριτήρια: Όποιος ανήκει στα πιο φτωχά στρώματα ή έχει μεταναστευτική καταγωγή αντιμετωπίζει ένα ιδιότυπο τεκμήριο ενοχής. Πέρα όμως από το αβάσιμο των κατηγορητηρίων, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τέτοιας έκτασης και έντασης γεγονότα απαιτούν πολιτικές και όχι ποινικές προσεγγίσεις.

Η  Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (http://eleytheriatwra.wordpress.com) στους συλληφθέντες της εξέγερσης του Δεκέμβρη καλεί σε πορεία διαμαρτυρίας το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στη 1:00 μμ στα Προπύλαια.

Ξεκινά, λέει, το ΥΠΕΠΘ διάλογο από μηδενική βάση με τα κόμματα, τα συνδικάτα και… όλη την κοινωνία σε σχέση με τα ζητήματα της εκπαίδευσης.
Μια κυβέρνηση που δίνει δυο φορές την ημέρα εντολή στα ΜΑΤ να ξυλοφορτώσουν και να αντιμετωπίσουν με χημικά τους νέους, τους αγρότες, τους απλούς πολίτες που θέλουν να υπερασπίσουν τα λιγοστά δέντρα της γειτονιάς τους, μια κυβέρνηση που μόνη της «δουλειά» είναι η αφαίρεση οποιασδήποτε λαϊκής κατάκτησης, αυτή η κυβέρνηση… ενδιαφέρεται για τη γνώμη των εργαζομένων.
Οι πραγματικές επιδιώξεις
Να θυμίσουμε καταρχήν ότι οι επιδιώξεις του συστήματος και οι ανάγκες των εργαζομένων βρίσκονται σε απόλυτα αντίθετη και ανταγωνιστική κατεύθυνση. Μια επιτυχία για το σύστημα είναι αποτυχία για το λαό και τη νεολαία και αντίστροφα. Αρα δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πείσει η μία πλευρά την άλλη μέσω του «οπλοστασίου των επιχειρημάτων» της ούτε σε κάποιο «διάλογο» να διαμορφωθεί κάποιος συσχετισμός. Ο πραγματικός συσχετισμός είναι συσχετισμός δύναμης των δύο πλευρών και διαμορφώνεται στη πραγματική ζωή: από την πλευρά του συστήματος στα ΜΑΤ, στα δικαστήρια, στην εργοδοτική τρομοκρατία και από την πλευρά του λαού στους αγώνες, στις απεργίες, στις διαδηλώσεις.
Με την έννοια αυτή σε μια ταξική, ανταγωνιστική κοινωνία ο «διάλογος» στο γήπεδο του ισχυρού δεν είναι παρά ο πειθαναγκασμός των «εκπροσώπων» των ασθενέστερων στους ισχυρούς.
Να θυμίσουμε επίσης ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία μηδενική βάση. Το αμέσως προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση έχει προωθήσει πλήθος αντιδραστικών αντιλαϊκών μέτρων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης: Νέα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα στο δημοτικό, νόμο ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, νόμο πλαίσιο στην τριτοβάθμια και πολλά άλλα. Τα μέτρα αυτά στο σύνολό τους αλλάζουν δραματικά το χάρτη στην εκπαίδευση, προωθώντας μια εκπαίδευση ακριβή και ταξική, μια εκπαίδευση με χτυπημένες τις δημοκρατικές – συνδικαλιστικές ελευθερίες, μια εκπαίδευση σημερινών καταρτίσιμων (με… δεξιότητες) και αυριανών απασχολήσιμων.
Η επίθεση αυτή βρίσκεται στη μέση. Φιλοδοξία του συστήματος και, άρα της σημερινής και της αυριανής κυβέρνησης (όποια κι αν είναι αυτή) είναι η κλιμάκωση της επίθεσης σε όλες τις βαθμίδες, με πιθανές αιχμές το χτύπημα εργασιακών κατακτήσεων των εκπαιδευτικών (οργανικότητα, ωράριο, αξιολόγηση-χειραγώγηση) και η διαμόρφωση ακόμα πιο επαχθών όρων στα δικαιώματα της νεολαίας στη μόρφωση και τη δουλειά.
Με βάση τα παραπάνω, το πυροτέχνημα του «διαλόγου σε μηδενική βάση» έχει δύο βασικούς στόχους:

Πλήρης ΑΠΟΧΗ από το ΔΙΑΛΟΓΟ-ΑΠΑΤΗ - Ο διάλογός μας πρέπει να γίνει στους δρόμους
Ο κλάδος μας δεν πρέπει να τρέφει καμία αυταπάτη σε σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης και τα σωματεία πρέπει χωρίς καμία ταλάντευση να καταγγείλουν την απάτη και να μη συμμετέχουν σε καμία διαδικασία υποτιθέμενου διαλόγου με αυτούς που λεηλατούν τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.
Σήμερα, που η κυβέρνηση δείχνει για το κάθε ζήτημα το αντιδραστικό και κατασταλτικό της πρόσωπο, μαθητές, φοιτητές κι εκπαιδευτικοί δεν «τσιμπάνε» στα περί διαλόγου. Σπεύδουν, όμως, οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, ως καψαλισμένες αλεπούδες στο παζάρι, να δηλώσουν συμμετοχή. Πρώτη η ΟΛΜΕ «κατάκτησε» το διμερή διάλογο (μόνο με το ΥΠΕΠΘ και όχι με το ΕΣΥΠ και το Μπαμπινιώτη και υποτίθεται στη βάση των δικών της προτάσεων, πολλές από τις οποίες δεν κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτές του υπουργείου). Ακολούθησε η ΔΟΕ που δήλωσε συμμετοχή στο κεντρικό πάνελ του διαλόγου. Πού καιρός για αγώνες, ο Άρης κάνει διάλογο!
Ταυτόχρονα η συζήτηση που πρέπει να ανοίξει στον κλάδο δεν μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά της κατάθεσης «προτάσεων» στο πλαίσιο αυτού του υποτιθέμενου διαλόγου και σε παραλληλία με αυτόν.
Αλλά πρέπει να προσανατολίζεται στην αποκάλυψη των πραγματικών επιδιώξεων του συστήματος στην εκπαίδευση και στην ανάγκη να υπάρξει αγωνιστική απάντηση του κινήματος στη σοβαρή επίθεση που εξελίσσεται στα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα. Να γίνει καθαρό ότι «ελεύθερη πρόσβαση» σημαίνει σφαγή υποψηφίων με νέους όρους, «αυτονομία του λυκείου από τις εξετάσεις» μεταφράζεται ως «ξεσκαρτάρισμα» σε άλλες βαθμίδες κλπ.
Η τελευταία περίοδος αποδεικνύει πως υπάρχει διάθεση σε πλατιά κομμάτια κόσμου να αγωνιστούν και να «ξοδέψουν» το χρόνο τους σε συλλογικές διαδικασίες. Να ξαναζωντανέψουν, λοιπόν, οι διαδικασίες βάσης στην εκπαίδευση.

Tο ζήτημα της ομηρίας των συλληφθέντων κατά τη διάρκεια της εξέγερσης έχει τεράστια πολιτική σημασία. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα νέο και καμία νέα στα χέρια των κατασταλτικών μηχανισμών. Η νεολαία έχει δίκιο να εξεγείρεται και δεν μπορεί να σέρνεται σε κελιά και αίθουσες δικαστηρίων. Θεωρούμε απαραίτητο να δοθεί  αμέσως πολιτική λύση στο ζήτημα με την αποφυλάκιση όλων των προφυλακισμένων καθώς και με την παύση όλων των ποινικών διώξεων. Ακόμα και μια επιπόλαιη ματιά στις δικογραφίες οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι συλλήψεις έχουν γίνει στο σωρό, η εξατομίκευση των κατηγοριών είναι το λιγότερο έωλη, και οι προφυλακίσεις γίνονται καταφανώς με βάση κοινωνιολογικά κριτήρια: Όποιος ανήκει στα πιο φτωχά στρώματα ή έχει μεταναστευτική καταγωγή αντιμετωπίζει ένα ιδιότυπο τεκμήριο ενοχής. Πέρα όμως από το αβάσιμο των κατηγορητηρίων, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τέτοιας έκτασης και έντασης γεγονότα απαιτούν πολιτικές και όχι ποινικές προσεγγίσεις.

Άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων

Παύση κάθε δίωξη για τους συλληφθέντες της εξέγερσης

Εγκρίθηκε από τη Συνέλευση των καθηγητών της ΕΛΜΕ Πειραιά την Τρίτη 27/1/09

Αγώνας για την υπεράσπιση των ελεύθερων και δημόσιων χώρων

 Στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» της 2/2/09 δημοσιεύτηκε ως  “αποκλειστικό” άρθρο του Α. Δεμερτζή με τίτλο: «Τάξη στο χάος του Υμηττού», το οποίο αναφέρεται σε σχέδιο προεδρικού διατάγματος που προωθεί το Υ…ΔΕ για τον Υμηττό.

Το π.δ προωθείται σε μια περίοδο που επίκεινται σοβαρότατες  αναδιαρθρώσεις στην Αθήνα και στην Αττική γενικά, στην κατεύθυνση της πλήρους εμπορευματοποίησης δημόσιων χώρων, πάρκων και παραλίας και μάλιστα με βίαιο τρόπο, στην κατεύθυνση μιας ”ανάπτυξης” προς όφελος της κερδοφορίας του κεφάλαιου, προς εξυπηρέτηση των αναγκών του (νέα περιφερειακή Υμηττού και νέοι δρόμοι), προς εξυπηρέτηση της κουλτούρας του (νέα Λυρική Σκηνή του ιδρύματος Νιάρχου στο Φαληρικό Δέλτα-πρώην ιππόδρομος), προς ενίσχυση της κερδοφορίας των μεγαλοκατασκευαστικών εταιρειών, στην κατεύθυνση της παραχώρησης, τελικώς, δικαιωμάτων επί των δημοσίων εκτάσεων και της γης, επί του φυσικού πλούτου σε μια σειρά δραστηριότητες που θέτουν εκτός το λαό και τους κατοίκους των περιοχών, που αναπτύσσονται σε βάρος του, που επιφέρουν αλλαγές που επιδρούν με καταστροφικό τρόπο σε κάθε πλευρά της ζωής στην πόλη και διαμορφώνουν δυσμενέστερους όρους στην εργασία, στην εκπαίδευση, στη διασκέδαση, στον ελεύθερο χρόνο, στις κοινωνικές σχέσεις, στη διαμονή, στην ίδια τη διαβίωση.

Με το νέο τερατούργημα επιχειρείται η νομιμοποίηση των υπαρχουσών αυθαίρετων χρήσεων διαφόρων συνεταιρισμών, δήμων και διαφόρων καταπατητών, εξαιρούνται από την προστασία αρκετά στρέμματα,   θεσμοθετούνται νέες χρήσεις στο βουνό που βαφτίζονται κοινωφελείς εγκαταστάσεις, εγκαινιάζονται και σ’ αυτό το βουνό τα “θεματικά πάρκα”, ιδρύονται νέα πάρκα ακτινοβολούντων κεραιών, προβλέπονται ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, αναψυκτήρια, βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, με τα γνωστά σε όλους μας πια παραθυράκια (έως μπαλκονόπορτες) και, βεβαίως, προβλέπονται οι νέοι αυτοκινητόδρομοι.

Το σπουδαιότερο όμως είναι η εκπληκτικής εμπνεύσεως κατάτμηση του βουνού σε εννέα(9)! “Ζώνες Προστασίας“(!!!). Έτσι, όπως ακριβώς και με το Πάρκο (λέμε τώρα) του Γουδή που, κομμένο σαν μπακλαβάς σε μπουκίτσες, τρώγεται λίγο-λίγο για να μην βαρυστομαχιάσουν οι ενδιαφερόμενοι καταπατητές και καταχραστές της ζωής μας.

Έτσι λοιπόν, “προστατεύεται” επιτέλους ο Υμηττός, αφού “μπαίνει τάξη στο χάος” και αφού πραγματικά, για ποιο λόγο να βάλουν πια φωτιά οι εμπρηστές; Το έργο ανατέθηκε σε ανώτερα κλιμάκια. Έτσι αποξενώνεται το βουνό και η ζωή που αυτό προσφέρει από τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου, στους οποίους ανήκει και παραδίδεται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν οι κάθε είδους λαθρόχειρες αγύρτες που εποφθαλμιούν την ανάσα μας και τη ζωή μας ότι οι καιροί που υφάρπαζαν από το λαό και τους κατοίκους αυτής της χώρας τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στη ζωή -και μάλιστα στην καλή ζωή - πέρασε ανεπιστρεπτί. Οι καιροί που επέβαλλαν τις παράνομες επιλογές τους θάφτηκαν από τους αγώνες των κατοίκων στη Λευκίμμη, στον Ασωπό, στον Ελαιώνα, στην Κυψέλη και αλλού. 

Ο λαός θα είναι μπροστά τους σε κάθε σχεδιαζόμενη επίθεσή τους.

(Σημ. Κατά 400% αυξήθηκαν οι καρκίνοι από την ύπαρξη χωματερών, το υπ. Υγείας διέταξε επιδημιολογική έρευνα. Οι ζωές μας μάς ανήκουν και θα τις περιφρουρήσουμε!!)