Αντίσταση στις γειτονιές

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη, δεκάδες χιλιάδες μαθητών, φοιτητών αλλά και λαού βγήκαν στους δρόμους, εκφράζοντας την αντίθεσή τους σ’ ένα σύστημα που τους στερεί δικαιώματα, τους εκμεταλλεύεται, τους καταπιέζει και τους δολοφονεί! Ενα σύστημα σε κρίση, που με την πολιτική του γεννά την αναγκαιότητα αλλά και τη δυνατότητα μαζικών αντιστάσεων του λαού και της νεολαίας για την ανατροπή της πολιτικής αυτής.

Περισσότερο από ποτέ, παράλληλα με την επίθεση που διεξάγει σ’ όλα τα επίπεδα και με στόχο την αντιμετώπιση των σημερινών και αυριανών αντιστάσεων, το σύστημα και η κυβέρνησή του επιστράτευσε την κρατική τρομοκρατία και την καταστολή απέναντι στον «εχθρό-λαό» και τη νεολαία. «Επνιξε» στα χημικά τις διαδηλώσεις, ξυλοκόπησε, εκφόβισε, προχώρησε σε τρομοκρατικές «προσαγωγές» -ακόμα και στο «σωρό»- αλλά και σε συλλήψεις εκατοντάδων –κυρίως νεολαίων, ανήλικων και μεταναστών– πολλούς απ’ τους οποίους και παρέπεμψε στην αστική, ταξική «δικαιοσύνη» με ιδιαίτερα βαριές κατηγορίες, ενώ δεν έλειψαν και οι προφυλακίσεις. Περισσότεροι από 260 πανελλαδικά είναι οι διωκόμενοι που συνελήφθησαν, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων κατηγορείται για κακουργήματα, 62 είναι οι προφυλακισμένοι, ενώ στη Λάρισα 21 διώκονται βάσει του «αντιτρομοκρατικού νόμου». Η καταστολή και η κρατική τρομοκρατία, η αμφισβήτηση των στοιχειωδέστερων δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού, των εργαζόμενων και της νεολαίας μπαίνει σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση! «Δείγματα» και πλευρές της αποτελούν η αντιμετώπιση κάθε λαϊκής και νεολαιίστικης κινητοποίησης. Από τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στο λαό της Γάζας και τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια μέχρι τους αγρότες της Κρήτης στο λιμάνι του Πειραιά και από τους διαδηλωτές που κατήγγειλαν τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, μέχρι τους κατοίκους που αντιστάθηκαν στην καταστροφή του πάρκου στην συμβολή Πατησίων και Κύπρου. Στο στόχαστρο του συστήματος μπαίνει ολοένα και πιο ξεκάθαρα η διαδήλωση, αλλά και η απεργία, η κατάληψη και οι άλλες μορφές αγώνα, η διεκδίκηση και η αντίσταση.

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση απαιτείται η όσο το δυνατό μαζικότερη λαϊκή ενεργοποίηση, κινητοποίηση, οργάνωση και αντίσταση. Χρέος κάθε συλλογικότητας και οργάνωσης που αναφέρεται στο κίνημα, αλλά και κάθε αγωνιστή, είναι να συμβάλει στη διαμόρφωση όρων και συνθηκών ώστε οι χιλιάδες λαού και νεολαίας να βγουν ξανά και ξανά στους δρόμους και να αντισταθούν στην επιδρομή που γίνεται στα δικαιώματά τους. Ναι! Μιλάμε για όλους όσοι διαδήλωναν το Δεκέμβρη, για όλους όσοι συμμετείχαν στις απεργίες και στις κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, γι’ αυτούς που διαδήλωναν στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, στις αντιπολεμικές συγκεντρώσεις. Ειδικά όταν τίθενται σοβαρά ζητήματα αιχμής, όπως η απελευθέρωση – μη δίωξη, των συλληφθέντων του Δεκέμβρη.

Μ’ αυτή τη λογική κινείται το ΚΚΕ(μ-λ), επιδιώκοντας την όσο το δυνατόν πλατύτερη κοινή δράση δυνάμεων με αιχμή το ζήτημα των συλληφθέντων. Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα για τη συγκρότηση Ανοικτής Επιτροπής Αλληλεγγύης, στην Αθήνα, επιμένοντας στην ανάγκη τής όσο το δυνατόν ευρύτερης συμμετοχής σ’ αυτήν όλων των συλλογικοτήτων που αναφέρονται στο λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα. Δεν συμμερίζεται λογικές και πρακτικές «διαχωρισμού» σε τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες κοινής δράσης, όταν μάλιστα τίθενται αιτήματα αιχμής προς πάλη και κατάκτηση!!! Δεν συμμερίζεται τη δημιουργία μιας κατάστασης όπου διαφορετικές ή ακόμα και αντιμαχόμενες πρωτοβουλίες, για το ίδιο «αιχμιακό» ζήτημα, θα ανταγωνίζονται ή θα δραστηριοποιούνται για την ιδιαίτερή τους «ζύμωση και προπαγάνδα» ή, ακόμα χειρότερα, θα προχωρούν και σε διαφορετικά καλέσματα εκδηλώσεων ή συγκεντρώσεων, μιας κατάστασης που κάθε άλλο παρά ευνοεί τη μαζική λαϊκή συμμετοχή και αντίσταση. Κι αυτό έχει φανεί επανειλημμένα στην πράξη. Δεν συμμερίζεται λογικές και πρακτικές δημιουργίας «πόλων» και ιδιαίτερων συγκροτήσεων με όρους αποδοχής «πλαισίων εφ όλης της ύλης», ακόμα και όταν αναφερόμαστε σ’ ένα συγκεκριμένο μέτωπο πάλης, όπως αυτό της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Γιατί οι μάχες που καλείται να δώσει το κίνημα και να πετύχει νίκες ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ για τις ιδιαίτερες συγκροτήσεις, αλλά, αντίστροφα, οι όποιες κατακτήσεις στο επίπεδο της κοινής δράσης να υπηρετούν τις μάχες αυτές. Και να δημιουργούν τη δυνατότητα νίκης, την οποία μόνο διαδικασίες και μέτωπα αντίστασης που θα εξασφαλίζουν μαζικότητα, συνέχεια και συνέπεια μπορούν να πετύχουν.

Η Ανοικτή Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Συλληφθέντες της εξέγερσης του Δεκέμβρη καλεί σε διαδήλωση

το Σάββατο 14/2, 1 μ.μ., στα Προπύλαια. Τα βασικά αιτήματα της πορείας είναι:

Προς: 1. Το  Υπουργείο Εσωτερικών κ. Υφυπουργό Δημόσιας Τάξης

           2. κ. Υπουργό Δικαιοσύνης 

Θέμα:  Οι συλληφθέντες της Λάρισας 

Τη Δευτέρα, 8 του Δεκέμβρη, όλη η χώρα ήταν σε αναβρασμό για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Εκατοντάδες πορείες διαμαρτυρίας και άλλες εκδηλώσεις κυρίως φοιτητών και μαθητών εξελίσσονταν σε πολλές πόλεις σε όλη την επικράτεια και πνίγηκαν σε χημικά και δακρυγόνα. Στη Λάρισα οι αντίστοιχες εκδηλώσεις έληξαν  με τη σύλληψη 19 ατόμων: από τους 8 συλληφθέντες ενήλικες, οι 4 κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι και τους ασκήθηκαν κατηγορίες με τον αντιτρομοκρατικό νόμο. Ανάμεσα στους 19 συλληφθέντες  οι 11  ήταν ανήλικοι μαθητές, 14 έως 16 ετών και παραπέμπονται με τον ίδιο νόμο.  Οι κατηγορίες που τους βαρύνουν, είναι: σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης, στάση κατά συναυτουργία,  και κατά συρροή, παραβίαση φύλαξης, διακεκριμένες φθορές, εμπρησμοί, εξυβρίσεις, κλοπές, κατασκευή εκρηκτικών βομβών και παράβαση του νόμου περί όπλων, και τις κάνει ακόμα βαρύτερες το γεγονός ότι αφορούν ανήλικα παιδιά που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία ενός συνομηλίκου τους. 

Επειδή πιστεύουμε ότι

• είναι εξοντωτικό να αντιμετωπίζεται τόσο σκληρά η νεανική διαμαρτυρία
• δεν πρέπει η πολιτεία να εξαντλεί την αυστηρότητά της πάνω σε ανήλικα παιδιά που βγήκαν στο δρόμο οργισμένα από την αστυνομική αυθαιρεσία
• είναι απαράδεκτο να παραπέμπονται με τον αντιτρομοκρατικό νέοι που διαμαρτύρονται

Ερωτώνται οι  κ.κ.  Υπουργοί 

1. Mε ποια στοιχεία ασκήθηκαν τόσο βαριές κατηγορίες  στους συλληφθέντες της Λάρισας,,  με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο;
2. Πώς προκύπτει η διαρκής και δομημένη δράση, πώς στοιχειοθετείται η έννοια της ομάδας («οργάνωσης») και η επιδίωξη διάπραξης κακουργημάτων, από τη στιγμή που όλες αυτές οι εκδηλώσεις ήταν αυθόρμητες και της τελευταίας στιγμής, όπως συνέβησαν σ’  όλη την Ελλάδα, ως επακόλουθο της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου;
3. Ποια μέτρα λαμβάνει η πολιτεία προκειμένου να αποφεύγονται μαζικές προφυλακίσεις ανηλίκων οι οποίες αντιβαίνουν στο άρθρο 37 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, η οποία κυρώθηκε στη χώρα μας  με το Ν. 2101/1992;
4. Πόσο σοβαρά,  τελικά, αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και οι διωκτικές και εισαγγελικές αρχές την ώριμη απαίτηση της κοινωνίας, που εκφράστηκε πρόσφατα με τη κινητοποίηση στις φυλακές, για περιστολή της διόγκωσης κατηγοριών σε πολίτες και προφυλακίσεων;

Αθήνα  19-12-2008

Ο ερωτών Βουλευτής

Περικλής Κοροβέσης

Η… απάντηση από το υπουργείο Δικαιοσύνης

Σε απάντηση της παραπάνω Ερώτησης και κατά το μέρος που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Δικαιοσύνης παρακαλώ να ενημερώσετε τον αξιότιμο κύριο συνάδελφο ότι μόνος αρμόδιος να κρίνει εάν τα συγκροτούντα μια πράξη πραγματικά περιστατικά υπάγονται στην αντικειμενική υπόσταση προβλεπομένου από τον ποινικό νόμο αδικήματος είναι ο Εισαγγελέας. Είναι αυτονόητο ότι επ’ αυτής της διαδικασίας η εκτελεστική εξουσία δεν δύναται να παρέμβει.

 Ο Υπουργός Νικόλαος Δένδιας

Και η… απάντηση από το υπουργείο Εσωτερικών

Σε απάντηση της ανωτέρω Ερώτησης, που κατέθεσε ο Βουλευτής κ. Π. ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ, σε ό,τι μας αφορά, σας γνωρίζουμε ότι την 8 και 9-12-2008, κατά τη διάρκεια επεισοδίων που έλαβαν χώρα στο κέντρο της Λάρισας, ύστερα από πορείες που πραγματοποίησαν διάφοροι φορείς, συνελήφθησαν από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Λάρισας, συνολικά, 25 άτομα (13 ανήλικοι και 12 ενήλικοι), κατηγορούμενοι για παράβαση των άρθρων 45, 94, 170, 179, 187 παρ. 3, 382, 372, 362 και 264 του Ποινικού Κώδικα και του ν. 2168/ 1993 “περί όπλων”.

     Ειδικότερα, οι ανωτέρω κατηγορούμενοι, από κοινού με άλλα άγνωστα άτομα, κρατώντας αυτοσχέδια μεταλλικά και ξύλινα ρόπαλα προκάλεσαν φθορές, συνολικά, σε 37 τραπεζικά καταστήματα, εκ των οποίων στα 8 ερίφθησαν αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες “μολότωφ”, στο Δημαρχείο, στο Δικαστικό Μέγαρο, στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς, στο Κεντρικό Ταχυδρομείο, στα γραφεία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, σε 2 εμπορικά καταστήματα, σε 1 περίπτερο, σε μεγάλο αριθμό φωτεινών σηματοδοτών και σε μεγάλο αριθμό πλαστικών κάδων απορριμμάτων. Επιπλέον, κατ’ επανάληψη επιτέθηκαν εναντίον αστυνομικών δυνάμεων με πέτρες, ξύλα, μπουκάλια, “μολότωφ” και άλλα αντικείμενα, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 1 αστυνομικού.

(Το εντυπωσιακό είναι η βεβαιότητα του ότι τα έκαναν αυτά για τα οποία κατηγορούνται! Δεν μας λένε ότι μέχρι να αποδειχτεί η κατηγορία ο κατηγορούμενος είναι αθώος; Λέμε τώρα!)

      Οι συλληφθέντες με την σχηματισθείσα σε βάρος τους δικογραφία οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, ο οποίος άσκησε σε βάρος τους ποινική δίωξη και τους παρέπεμψε στον Ανακριτή Λάρισας. Με διάταξη του Ανακριτή όλοι οι ανήλικοι και 5 ενήλικες αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, ενώ οι υπόλοιποι κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι.

     Παράλληλα, από την εν λόγω Υπηρεσία μας συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό και την ανακάλυψη και των λοιπών άγνωστων δραστών που συμμετείχαν στις αναφερόμενες αξιόποινες πράξεις.

      Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι η εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων αποτελεί υποχρέωση για την Ελληνική Αστυνομία και σε καμία περίπτωση δεν επαφίεται στη διακριτική της ευχέρεια. Συνεπώς η εφαρμογή των ποινικών και δικονομικών διατάξεων, οι οποίες δεν επιδέχονται παρερμηνειών και αποκλίσεων, κατά τον τόπο, χρόνο και τα πρόσωπα δεν επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια της Αστυνομίας, αλλά αποτελεί υποχρέωση της.

 
 
       Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Στη βάση όλων των παραπάνω και πιεσμένη από το γεγονός ότι στην ουσία η κυβέρνηση απαξιώνει πλήρως και τους ίδιους τους εργατοπατέρες της ΑΔΕΔΥ, η τελευταία αποφάσισε 24ωρη απεργία για τις 25 Φλεβάρη. Μια επιτυχία της απεργίας αυτής θα αποτελεί πρόβλημα όχι μόνο για το σύστημα αλλά και για τους ίδιους τους εργατοπατέρες της συνδικαλιστικής ένωσης των δημοσίων Υπαλλήλων.