Συμπαράσταση στους αγωνιζόμενους αγρότες
ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ
Ο αγώνας που κάνουν οι αγρότες της χώρας μας είναι ένας δίκαιος αγώνας. Αγωνίζονται ενάντια σε μια πολιτική που τους έχει οδηγήσει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική που μειώνει το εισόδημά τους, που χειροτερεύει το βιοτικό τους επίπεδο, που φέρνει τη φτώχεια και την εγκατάλειψη στα χωριά, που ξεκληρίζει τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Αγωνίζονται ενάντια σε μια πολιτική που κατάντησε όλες τις καλλιέργειες ασύμφορες και προβληματικές, που φέρνει την εγκατάλειψη των καλλιεργειών και τους υπαίθρου, που απαξιώνει την αγροτική παραγωγή και μετατρέπει τους αγρότες σε επιδοτούμενους ανέργους, που καταστρέφει τον πρωτογενή τομέα και μετατρέπει τη χώρα μας από παραγωγό σε καταναλωτή εισαγόμενων γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, αυξάνοντας την εξάρτηση της χώρας μας (εξάρτηση διατροφική, οικονομική, πολιτική κ.λπ.).
Οι κινητοποιήσεις των αγροτών έχουν πανελλαδικά χαρακτηριστικά, αγκάλιασαν όλη την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, ξεπέρασαν τεχνητούς διαχωρισμούς (ανά προϊόν ή ανά περιοχή-νομό κ.λπ.), έχουν μαζικότητα και αγωνιστικότητα και συσπειρώνουν κυρίως νέους αγρότες που διεκδικούν το δικαίωμά τους στη ζωή. Που διεκδικούν το δικαίωμά τους να ζήσουν στα χωριά τους και να αμείβονται για το κόπο τους με τιμές στα προϊόντα και εισόδημα που να καλύπτει το κόστος της ζωής.
Υποκινητής των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι τα προβλήματα που δημιουργεί η αντιαγροτική πολιτική. Μια πολιτική που σχεδιάζεται από την ΕΕ και την ΚΑΠ και υλοποιείται από τις ελληνικές κυβερνήσεις, πριν του ΠΑΣΟΚ, σήμερα της ΝΔ. Η συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση των αγροτών τους έβγαλε στα μπλόκα. Αυτή η οργή και αγανάκτηση των αγροτών ανάγκασε και τους κυβερνητικούς αγροτοσυνδικαλιστές να φορέσουν τη μάσκα του αγωνιστή. Και μαζί ανάγκασε κόμματα, υπουργούς και βουλευτάδες, τα γνωστά «παπαγαλάκια» που καθημερινά «λιβανίζουν» την ΕΕ και της ΚΑΠ, να δηλώνουν υποκριτικά ότι «οι αγρότες έχουν δίκιο» και την ίδια στιγμή να υπονομεύουν με χίλιους δυο τρόπους τον αγώνα τους.
Η κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε από την αντιαγροτική πολιτική της. Δεν ικανοποίησε τα αιτήματα των αγροτών. Βάφτισε «έκτακτη ενίσχυση» τα 500 εκατ. ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτά (τα ίδια και λιγότερα) που μοιράζει κάθε χρόνο ο ΕΛΓΑ. Σε καμιά περίπτωση δεν αναπληρώνεται το χαμένο εισόδημα των αγροτών στα περσινά – έστω – επίπεδα. Για να χτυπήσει τις αγροτικές κινητοποιήσεις η κυβέρνηση χρησιμοποιεί «μια το μαστίγιο και μια το καρώτο». Εκβιάζει και απειλεί τους αγρότες (ότι θα χάσουν ή θα μειωθούν και αυτά – έστω – τα 500 εκατ.), προσπαθεί να τους τρομοκρατήσει με μηνύσεις και εισαγγελείς και ταυτόχρονα προσπαθεί να τους διασπάσει, με τη βοήθεια και τον υπονομευτικό ρόλο των κυβερνητικών αγροτοσυνδικαλιστών.
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δείχνουν τη δύναμη που κρύβει ο μαζικός αγώνας. Τρόμαξαν την κυβέρνηση, τη στρίμωξαν και την ανάγκασαν να «βρει» τα 500 εκατ. Ξεμπρόστιασαν τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές, και αποκάλυψαν τον υπονομευτικό ρόλο τους. Αποκάλυψαν ταυτόχρονα και τον υποκρισία των άλλων κομμάτων που στα λόγια στηρίζουν τους αγρότες αλλά υπονομεύουν τα μπλόκα, τα διασπάνε και καταδικάζουν τις «ακραίες» μορφές πάλης.
Οι αγρότες ξέρουν από την ίδια τους την πείρα ότι «τη νίκη τη φέρνει ο αγώνας». Ενωμένοι στη βάση, από τα κάτω, μέσα από επιτροπές αγώνα, ξεπερνώντας τη πολυδιάσπαση και την παραλυτική κομματικοποίηση, έχουν κάθε συμφέρον να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους. Για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής. Για αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος. Για τιμές στα προϊόντα που να διασφαλίζουν εισόδημα στο κόστος της ζωής.
