Αντίσταση στις γειτονιές

Αύριο Πέμπτη 22/1 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στα Προπύλαια στις  και πορεία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα στις 6:00 μ.μ.
Η προκήρυξη της Ταξικής Πορείας ανάμεσα στα άλλα τονίζει:

“Καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε εργατική συλλογικότητα, κάθε σωματείο να καταγγείλει τη δολοφονική αυτή επίθεση και να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη του. Να καταδικάσει το κλίμα τρομοκρατίας που θέλουν να επιβάλουν. Να καταδικάσει τον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον κλάδο, αλλά και την αντεργατική πολιτική που προωθεί αυτές τις απάνθρωπες μορφές εκμετάλλευσης και που επιτρέπει σε όλους αυτούς τους «αετονύχηδες» να θησαυρίζουν σε βάρος της ζωής των εργαζομένων.“

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22 ΓΕΝΑΡΗ
ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ
ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ!

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΗΣ!

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22 ΓΕΝΑΡΗ
ΣΤΙΣ 6:00 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Η προκήρυξη των σωματείων και συνδικαλιστών που καλούν στη συγκέντρωση:

Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη!
Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει!

 Συγκέντρωση Πέμπτη 22/01 6μ.μ. Προπύλαια και πορεία στο Υπουργείο Εργασίας

Το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκέμβρη 2008η συνάδελφος Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, επιστρέφοντας από τη δουλειά της δέχτηκε δολοφονική επίθεση. Δύο τραμπούκοι τής ρίχνουν βιτριόλι στο πρόσωπο και με βία την αναγκάζουν να το καταπιεί. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην Εντατική Μονάδα του νοσοκομείου Ευαγγελισμός έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και μόνιμες αναπηρίες σε ζωτικά όργανα, ενώ έχει ήδη χάσει την όρασή της από το ένα μάτι. Κινδυνεύει η ίδια η ζωή της… Η δολοφονική αυτή επίθεση είναι η εκδίκηση για τη συνδικαλιστική της δράση, τον αγώνα της να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των συναδέλφων της.

Αυτό φαίνεται και από τα ίδια τα γεγονότα. Στις 26 Νοεμβρίου γίνεται η τέταρτη τριμερής συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας για τη βλαπτική μεταβολή που έχουν υποστεί οι νοικιασμένες εργαζόμενες στα συνεργεία καθαρισμού στον ΗΣΑΠ από την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη. Χρησιμοποιώντας την εγκύκλιο 182/1985,  που προβλέπει ότι όσοι δουλεύουν κάτω από 6 ώρες στην καθαριότητα δεν δικαιούνται βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, η ΟΙΚΟΜΕΤ τροποποιεί μονομερώς  και  σε αντίθεση με την Σ.Σ.Ε τις αρχικές συμβάσεις των καθαριστριών από 6ωρες σε συμβάσεις 5,5 ωρών με μισή ώρα διάλειμμα και από βαρέα τα ένσημα γίνονται απλά… Στην τριμερή στο πλευρό της εργοδοσίας δεν παρίσταται μόνο ο δικηγόρος της αλλά και το επιχειρησιακό σωματείο που στήθηκε από τους εργοδότες με μέλη τους προσωπάρχες, τους διευθυντές και τους επόπτες της εταιρείας. Έξω από το υπουργείο –θυμίζοντας τη δολοφονία Λαμπράκη…– πραγματοποιείται αντισυγκέντρωση 80 μελών αυτού του στημένου από την εργοδοσία επιχειρησιακού ‘σωματείου’ με πανό. Βρίζουν, απειλούν και στοχοποιούν τη συνάδελφο Κωνσταντίνα Κούνεβα, γενική γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ), κραυγάζουν πως θέλει να κλείσει την εταιρεία…

Η Κωνσταντίνα είναι γυναίκα, μητέρα ανήλικου παιδιού, εργαζόμενη-συνδικαλίστρια και μετανάστρια. Θέλει και επιμένει να είναι πραγματική συνδικαλίστρια και να παλεύει για τα εργατικά δικαιώματα.

 Η Κωνσταντίνα και η ΠΕΚΟΠ επιμένουν να αποκαλύπτουν από το 2000 όσα κρύβονται πίσω από τις εργολαβίες, ιδιαίτερα στις δημόσιες υπηρεσίες: οι διοικήσεις των οργανισμών, των νοσοκομείων, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία στηρίζουν το δουλεμπόριο που γίνεται από τους εργολάβους. Καταγγέλλουν ότι καταπατούνται όλα τα εργατικά δικαιώματα: το κράτος δίνει διπλάσια και τριπλάσια χρήματα στους εργολάβους, αυτοί όμως δηλώνουν πλασματικές ώρες και δεν πληρώνουν τις ώρες που εργάζονται, υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν λευκά χαρτιά με αποδοχές που ποτέ δεν είδαν στα χέρια τους, πληρώνουν κάτω από τη ΣΣΕ, για 8 ώρες εργασίας 500 Ευρώ, για 6 ώρες εργασίας 400 Ευρώ, για 3 ώρες εργασίας 150-180 Ευρώ, δεν πληρώνουν τις υπερωρίες. Υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν με την πρόσληψη την οικειοθελή αποχώρηση, δεν  βάζουν ένσημα, δεν κολλούν τα βαρέα με αποτέλεσμα να μη θεμελιώνεται δικαίωμα σύνταξης, τις αναγκάζουν να υπογράφουν ότι πληρώνονται για μεγαλύτερο ποσό στην είσπραξη του δώρου, ενώ παίρνουν λιγότερα στο χέρι, ασκούν ψυχολογική βία, εκβιάζουν με απολύσεις και μαύρες λίστες.

Η Κωνσταντίνα και η ΠΕΚΟΠ αποκαλύπτουν το δουλεμπόριο, την εργοδοσία που στήνει εργοδοτικά σωματεία. Καταγγέλλουν τον εργασιακό μεσαίωνα των καθαριστριών στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που όμως αρνείται να τους στηρίξει. Καταγγέλλουν καθημερινά στις ελεγκτικές υπηρεσίες, στο ΙΚΑ. Φέρνουν τις Επιθεωρήσεις Εργασίας στους τόπους εργασίας. Με αγωγές ενάντια στην εργοδοσία είναι δίπλα στις εργάτριες που σηκώνουν κεφάλι. Ζητούν στοιχεία που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί επικαλούνται προσωπικά δεδομένα! Απαιτούν το αυτονόητο, να καταργηθεί  το θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει στις δημόσιες και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις να υπάρχει δουλεμπόριο, ζητούν να τελειώσουμε μια για πάντα με τον νόμο 2956 του 2001 (με Υπουργό Εργασίας τον Ρέππα του ΠΑΣΟΚ) που στο άρθρο 20 βαφτίζει τους δουλεμπόρους εταιρείες προσωρινής απασχόλησης και το νταβατζηλίκι μεσολάβηση για εξεύρεση θέσης εργασίας. Ζητούν να πληρώνονται από τα ταμεία των διοικητικών υπηρεσιών του δημοσίου και όχι από τους εργολάβους. Ζητούν να καταργηθεί η εγκύκλιος 182 του 1985 που προβλέπει ότι όσοι δουλεύουν κάτω από 6 ώρες στην καθαριότητα δεν δικαιούνται ένσημα για βαρέα και ανθυγιεινά, ζητούν να ελεγχθούν οι εργοδότες από τις διοικήσεις των δημόσιων οργανισμών, γιατί δεν πληρώνουν και δεν ασφαλίζουν τις εργαζόμενες.  Καταγγέλλουν ότι, αν και η εγκύκλιος 182/85 για τα νοσοκομεία προβλέπει ότι οι καθαρίστριες δικαιούνται όσες ώρες και να δουλεύουν βαρέα ένσημα, τις δηλώνουν σαν γενικών καθηκόντων, τραπεζοκόμες, βοηθούς μαγείρων ή εργάτριες στα πλυντήρια και τους κολλούν απλά ένσημα… Η απάντηση των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών είναι: «εμείς αναθέτουμε και πληρώνουμε τους εργολάβους για να καθαρίζουν. Με ποιους δουλεύουν, πώς δουλεύουν, είναι δική τους δουλειά, εμάς δεν μας ενδιαφέρει».

Το εργατικό κίνημα δέχεται για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες δολοφονική επίθεση από τραμπούκους της εργοδοσίας… Οι ομοσπονδίες και οι συνομοσπονδίες δεν αρκεί να βγάζουν ανθρωπιστικές ανακοινώσεις, είναι ανάγκη να καλέσουν τα συνδικάτα και τους εργαζομένους σε απεργιακές κινητοποιήσεις και αγωνιστική δράση. Τα σωματεία και ομοσπονδίες σε ΔΕΚΟ πρέπει να σταματήσουν να ανέχονται να δρουν μέσα στους χώρους εργασίας τους οι δουλεμπορικές εταιρείες. Πρέπει επιτέλους η ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ να καταγγείλουν ως εργοδοτικό  το στημένο σωματείο από την ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη. Είναι σοβαρό πρόβλημα ακόμη και στα γραφεία της ΓΣΕΕ να υπάρχει ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού…

Τα όσα συμβαίνουν στο χώρο των εταιρειών καθαρισμού είναι μία μόνο από τις περιπτώσεις του σύγχρονου δουλεμπορίου. Το δουλεμπόριο από τους εργολάβους, η νομιμοποίηση της εργοδοτικής ασυδοσίας, η ελαστική εργασία προωθήθηκαν με διάφορους τρόπους σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Δεν είναι μεμονωμένες αυθαιρεσίες αυτές που συμβαίνουν στο χώρο των εταιρειών καθαρισμού. Είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων, της αναίρεσης κατακτήσεων, της αμφισβήτησης του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση. Δείχνουν που θέλουν εργοδότες και η πολιτική της κυβέρνησης να πάνε τα πράγματα για όλους μας.

Γι’ αυτό και η υπόθεση αυτή μας αφορά ΟΛΟΥΣ. Ήρθε η ώρα την απάντηση να δώσει το εργατικό κίνημα που δεν σιωπά μπροστά στο έγκλημα, που θα δώσει τη μάχη μέχρι τέλος για να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο της ελαστικής εργασίας και να τελειώσει μια για πάντα το δουλεμπόριο των εργαζομένων, αλλά και για να αμείβονται αξιοπρεπώς και να έχουν πλήρη ασφάλιση. Τα σωματεία να μη σιωπήσουν, να πάρουν θέση, να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα ενάντια στο δουλεμπόριο. Ειδικά τα σωματεία και οι ομοσπονδίες που βρίσκονται σε χώρους όπου απασχολούνται ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι να απαιτήσουν να σταματήσει το απαράδεκτο αυτό καθεστώς, να γίνουν προσλήψεις και διορισμοί προσωπικού καθαριότητας και να επιστρέψουν στις δημόσιες υπηρεσίες, οργανισμούς και εταιρείες όλες οι λειτουργίες που έχουν ανατεθεί σε ιδιώτες και εργολάβους και να απαιτήσουν αμέσως η πληρωμή αυτού του προσωπικού να γίνεται με ευθύνη των ΔΕΚΟ και των Δημόσιων Ιδρυμάτων και όχι των δουλεμπόρων. Τέλος, είναι αίτημα του εργατικού κινήματος να χορηγηθεί τώρα πλήρης σύνταξη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην Κωνσταντίνα.

Να στηρίξουμε τον ηρωικό αγώνα της ΠΕΚΟΠ. Είναι χρέος τιμής στην Κωνσταντίνα να γίνουν μέλη της ΠΕΚΟΠ όλες οι εργάτριες καθαρίστριες και να συμβάλουμε όλοι στη δικαίωση του αγώνα που δίνουν οι συναδέλφισσές μας.

Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.

Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρείες.

Κανένας εργαζόμενος ενοικιαζόμενος.

Η θέση μας για την «εκεχειρία», την «ομαλότητα » και τα όπλα της αντίστασης.

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης επιβεβαίωσε στις 18 Γενάρη 2009 τη θέση του για την λεγόμενη «εκεχειρία», δηλώνοντας ότι αντιμετωπίζει με τον μεγαλύτερο σεβασμό την απόφαση των αδερφών μας στην αντίσταση, για εκεχειρία με τον εχθρό, διάρκειας μιας εβδομάδας. Όπως δηλώσαμε στην διακήρυξη της νίκης με όλο το λαό μας σήμερα, θέλουμε να επιβεβαιώσουμε ότι απορρίπτουμε την οποιασδήποτε εκεχειρία και την πολιτική της λεγόμενης «ομαλότητας».
Είμαστε πάντα αντίθετοι στην πολιτική της «ομαλότητας», γιατί αποτελεί ευκαιρία αλλά και μια απατηλή δικαίωση για το Ισραήλ να επιτίθεται στο λαό μας και να εντείνεται η πίεση προς την αντίσταση από όλες τις δυνάμεις στο εχθρικό στρατόπεδο – και δεν είναι μόνο οι Ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις αλλά και η πολιτική πίεση και οι επιθέσεις από τα Αραβικά καθεστώτα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και το λεγόμενο «Κουαρτέτο». Η πολιτική της «ομαλότητας» γίνεται μια παγίδα για την αντίσταση που θα πρέπει πάντα να προσπαθούμε να αποφεύγουμε, καθώς η ίδια η κατοχή αποτελεί και επιθετική ενέργεια. Ο λαός μας έχει το δικαίωμα να αντιστέκεται, όπως κάθε λαός υπό κατοχή, και καθώς η αντίσταση μπορεί να παίρνει αποφάσεις τακτικής για το πώς θα διεξάγει αυτόν τον αγώνα, δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να επιτρέψουμε αυτή η απόφαση και αυτός ο καθορισμός να γίνει όπλο στα χέρια των εχθρών μας.
Τμήματα του εχθρικού πεζικού παραμένουν στη Γάζα και ο αποκλεισμός δεν έχει τελειώσει, ούτε και άνοιξαν οι δίοδοι, και ιδιαίτερα αυτή της Ράφα. Ο εχθρός δεν διακήρυξε το τέλος του θαλάσσιου αποκλεισμού και τα αεροσκάφη του συνεχίζουν να εισβάλλουν στον εναέριο χώρο μας, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν φόβο και τρόμο στο λαό μας που έδωσε πάνω από 1300 μάρτυρες τις τελευταίες 3 βδομάδες καθώς και 5000 τραυματίες, εν μέσω της καταστροφής 4000 σπιτιών, ολόκληρων συνοικιών και σημαντικών υποδομών στη Γάζα. Τα σύνορα δεν άνοιξαν και τα αγαθά που προορίζονταν για το λαό μας περιμένουν να εξασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση τους.
Ο εχθρός προσπαθεί να πετύχει με πολιτικά μέσα αυτό που δεν κατάφερε με στρατιωτικά. Απέτυχε, παρά την τακτική της καμένης γης και τις σφαγές του λαού μας, να εξαλείψει την αντίσταση μας ή να τσακίσει την αποφασιστικότητα του λαού μας. Τώρα προσπαθεί να καλύψει την αποτυχία του με την συμφωνία Λίβνι-Ράις με τις ΗΠΑ – μια συμφωνία που δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκε. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κάνει ξεκάθαρο ότι ούτε τα δίκια μας θα παραχωρήσει ούτε τα όπλα μας θα παραδώσει και ότι ουσιαστικά η τελευταία επίθεση το μόνο που κατάφερε είναι να δυναμώσει την αποφασιστικότητα μας να οικοδομήσουμε την αντίσταση μας και να βελτιώσουμε την ικανότητα των δυνάμεων μας.
Επιπλέον, η σύνοδος του Σάρμ ελ-Σέιχ μεταξύ των Ευρωπαίων και κάποιων Αραβικών καθεστώτων αποτελεί απειλή για όλο τον Αραβικό κόσμο και είναι το σύμβολο της απόπειρας αναβίωσης της αποικιοκρατίας στον Αραβικό κόσμο. Οι «παρατηρητές» των Αιγύπτιο-Παλαιστινιακών συνόρων σημαίνουν ότι δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία ούτε στην Αίγυπτο ούτε στη Γάζα και ότι αυτές οι αποικιοκρατικές δυνάμεις και οι στρατοί τους επιστρέφουν στην περιοχή μας. Η εθνική κυριαρχία αποτελεί κρίσιμο ζήτημα και διαφοροποιεί έναν ελεύθερο λαό και έθνος από ένα άλλο που βρίσκεται κάτω από τη μπότα της αποικιοκρατίας και της κατοχής. Ο όρος «λαθρεμπόριο όπλων» αποτελεί ακόμη μια μέθοδο να μετατρέψουν την εθνική μας υπόθεση σε «ζήτημα ασφαλείας», αποτελεί προσπάθεια να θεωρηθούν παράνομα τα όπλα της αντίστασης του λαού μας που βρίσκεται υπό κατοχή. Το δικαίωμα ενός λαού που βρίσκεται υπό κατοχή να αντιστέκεται με όλα τα μέσα., συμπεριλαμβάνοντας και τον ένοπλο αγώνα είναι θεμελιώδες και απαράβατο και δεν θα επιτρέψουμε την απαλλοτρίωση των δικαιωμάτων μας με το πρόσχημα της «ασφάλειας» και της «σταθερότητας».
Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης συνεργάστηκε στο πεδίο της μάχης με τους αδερφούς και τις αδερφές μας σε όλες τις οργανώσεις της αντίστασης από την πρώτη στιγμή της επίθεσης στις 27 Δεκέμβρη 2008. Μοιραστήκαμε στο πεδίο της μάχης και συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε το ψωμί και τις σφαίρες για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε τον κοινό μας, βάρβαρο Σιωνιστή εχθρό και όλους όσους τον υποστηρίζουν. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ήταν το πρώτο που εξαπέλυσε πύραυλο κατά των εχθρικών δυνάμεων σ’ αυτή την επίθεση και θα είμαστε στην πρώτη γραμμή κυνηγώντας τον εχθρό καθώς θα αποχωρεί και από το τελευταίο εκατοστό της Λωρίδας της Γάζας.

Δόξα στους μάρτυρες! Νίκη στην Αντίσταση!
Ζήτω ο Παλαιστινιακός Λαός και το Αραβικό Έθνος!
Ζήτω η Διεθνής Πάλη και Αλληλεγγύη!

Την Παρασκευή που μας πέρασε συνεδρίασε η Πρωτοβουλία Κατοίκων. Εγινε μια σύντομη αποτίμηση της πρώτης παρέμβασής της, με τη συγκέντρωση και πορεία στις 16/12 η οπόια κρίνεται αρκετά επιτυχημένη μιας και συμμετείχαν γύρω στους 100 άνθρωποι της γειτονιάς. Συζητήθηκε επίσης η αναγκαιότητα συνέχισης της ύπαρξής της με παρεμβάσεις της στη γειτονιά για τα θέματα που απασχολούν τους εργαζόμενους και τη νεολαία  των περιοχών μας.
Σαν πρώτες παρεμβάσεις αποφασίστηκαν, μία για την Κωνσταντίνα Κούνεβα και  μία για τη Γάζα. Η πρώτη παρέμβαση πραγματοποιήθηκε ήδη χθες Τρίτη με το μοίρασμα της ανακοίνωσης των σωματείων, στους σταθμούς Μετρό και ΗΣΑΠ της Αττικής, που καλούν στη συγκέντρωση και πορεία της Πέμπτης.
Η παρέμβαση αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο σταθμό του Μετρό Σεπολίων, με μοίρασμα προκήρυξης επίσης αλλά και έκθεση φωτογραφίας.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΚΥΡΗΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ:

Η επιχείρηση γενοκτονίας που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ ενάντια σε κατοικημένες περιοχές έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Ισοπεδώνουν  σχολεία του ΟΗΕ με δεκάδες μικρά παιδιά, σπίτια και δημόσια κτίρια, νοσοκομεία, δολοφονούν, τραυματίζουν άμαχους στην αποκλεισμένη εδώ και χρόνια από αέρα, στεριά και θάλασσα Λωρίδας της Γάζας.  

Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί μόνο στυγερή επανάληψη μιας πολιτικής Ολοκαυτώματος για την ολοκληρωτική υποταγή του ηρωικού παλαιστινιακού λαού. Είναι μια δολοφονική πολιτική που έχει την πλήρη και κυνική υποστήριξη απ’ τη μεριά των ΗΠΑ, και της ΕΕ, αλλά και μιας σειράς αντιδραστικών αραβικών κυβερνήσεων. Κοινή προσπάθειά τους να επιβάλλουν με τη φωτιά και το σίδερο τη χρεοκοπημένη πολιτική τους για μια «Νέα Μέση Ανατολή» σε συνθήκες χρεοκοπίας και ολόπλευρης κρίσης όχι μόνο της αμερικάνικης υπερδύναμης αλλά και του καπιταλιστικού συστήματος στο σύνολό του.

Αποτελεί υλοποίηση των σχεδίων για την ουσιαστική εξουθένωση και εξόντωση του παλαιστινιακού λαού και της αντίστασης του. Για την δημιουργία ενός Παλαιστινιακού «δήθεν κράτους», κατακερματισμένου και πλήρως εξαρτημένου από το Ισραήλ με φτηνό εργατικό δυναμικό για τους Ισραηλινούς επιχειρηματίες.    Αποτελεί ενθάρρυνση και προετοιμασία για νέους τυχοδιωκτικούς πολέμους και επεμβάσεις, που περιλαμβάνει τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράν, το Αφγανιστάν αλλά και συνολικότερα την Αν. Μεσόγειο και τα Βαλκάνια κλιμακώνοντας έτσι τις απειλές για την παγκόσμια ειρήνη.

Η απροκάλυπτη υποστήριξη των ΗΠΑ στο στυγερό έγκλημα, συνοδεύεται από την εξοργιστική σύσφιξη σχέσεων της Ε.Ε. με το Ισραήλ που το εντάσσει στις χώρες με προνομιακές σχέσεις , καθώς και στην Ευρω-μεσογειακή ζώνη, αποσύροντας κάθε παλιότερο όρο για λύση του Παλαιστινιακού.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. συντάσσεται απόλυτα  με την πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ, συνδέεται με βαθιά «φιλία» με την Ισραηλινή κυβέρνηση, που επιβεβαιώνεται σε κάθε κρίσιμη περίοδο και από τις δύο πλευρές: όπως η αποστολή από το Ισραήλ δακρυγόνων και ασφυξιογόνων για την κατάπνιξη της πρόσφατης νεολαιίστικης εξέγερσης,  νέες συμφωνίες, κοινά στρατιωτικά γυμνάσια, κάλυψη της εισβολής από την βάση στην Σούδα και το λιμάνι του Αστακού.

Δεν είναι ώρα για «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στο δολοφονικό μηχανισμό του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ και την ηρωική παλαιστινιακή Αντίσταση. Καλούμε τους εργαζόμενους και την νεολαία, τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις μαθητικές κοινότητες να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους για νικήσει η παλαιστινιακή αντίσταση, να φύγουν τώρα οι ισραηλινοί φονιάδες από την Γάζα, να απομονωθεί το κράτος-πειρατής του Ισραήλ.

 Με κλιμάκωση των αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση που στηρίζει τους δολοφόνους από την Γάζα μέχρι την Αθήνα, που τολμάνε να συκοφαντούν τις κινητοποιήσεις μας σαν «τυφλές ταραχές».

Το ΠΑΣΟΚ ευθυγραμμίζεται και συναινεί στην πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ που  στηρίζουν τους δολοφόνους και καταδικάζουν την νόμιμα εκλεγμένη παλαιστινιακή κυβέρνηση της Γάζας. Άλλωστε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ της τελευταίας δεκαπενταετίας ήταν ο αρχιτέκτονας των στρατηγικών συμφωνιών με το Ισραήλ και ποτέ δεν έκρυβαν τον θαυμασμό τους για το Ισραηλινό κράτος, βάζοντας επανειλημμένα σαν στόχο την μετατροπή της Ελλάδας σε «Ισραήλ των Βαλκανίων». 

Μοναδική διέξοδος  και ελπίδα για το λαό της Παλαιστίνης και όλους τους λαούς της περιοχής, για την απόκρουση του νέου ιμπεριαλιστικού – καπιταλιστικού μεσαίωνα και της πρωτοφανούς βαρβαρότητας που μας ετοιμάζουν, είναι οι ίδιοι οι λαοί μαζί και ο ελληνικός λαός και η νεολαία που ξεσηκώθηκαν για το φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, που καταδίκασαν μαχητικά τη δολοφονική επίθεση κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα να ξανακατεβούν στους δρόμους και να απαιτήσουν:

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΑΝΘΡΩΠΟΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ- ΙΣΡΑΗΛ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Θετικές παρεμβάσεις και θετική η ύπαρξη μιας τέτοιας Πρωτοβουλίας, η οποία στηρίζεται από αγωνιστές είτε ενταγμένους σε κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς [ΣΥΡΙΖΑ, ΝΑΡ, ΚΚΕ(μ-λ)] αλλά και από αρκετούς ανένταχτους αγωνιστές των περιοχών μας, που μπορεί να μην αυτοπροσδιορίζονται καν ως αριστεροί ή οτιδήποτε άλλο.
Για να είναι όμως επιτυχημένη θα πρέπει να ανοιχτεί στο κόσμο στον οποίο θέλει να απευθήνεται, τέτοιες πρωτοβουλίες αντίστασης μπορούν και πρέπει να γίνουν ο πυροδότης ενός κινήματος πολιτικής διαμαρτυρίας που θα αγκαλιάσει το σύνολο των εργαζόμενων και θα αποτελέσει παράγοντα πίεσης και ενεργοποίησης στα πλαίσια του λαϊκού κινήματος, στην κατεύθυνση διεκδίκησης και παρέμβασης για τα ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους, τη νεολαία, το λαό της γειτονιάς . Το πολιτικό πλαίσιο αυτής της κατεύθυνσης πρέπει να αποκαλύπτει και να καταγγέλλει τους στόχους της επίθεσης του συστήματος, να απαντάει στο ποιος ευθύνεται για την επίθεση, ποιος και τι συμφέροντα έχει από την προώθησή της. Να μιλάει για την κατάσταση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και την ανάγκη να πάρουν οι εργαζόμενοι και οι νεολαίοι την υπόθεση στα δικά τους χέρια, να βάζει σαν κεντρικό στόχο-πάλης για όλο τον εργαζόμενο λαό την μαζική αντίσταση στην επίθεση του συστήματος είτε αυτή αφορά τα εργασιακά είτε την εκπαίδευση των παιδιών του κ.λπ.
Άλλωστε έχουμε μπροστά μας να αντιμετωπίσουμε τη κρίση του συστήματος που όλοι συμφωνούμε ότι δεν πρέπει να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι και ο μόνος δρόμος για να γίνει αυτό είναι να βγουν στο δρόμο. Οι πρωτοβουλίες παρέμβασης στις γειτονιές μπορεί  να μην αντικαθιστούν (και δεν μπορούν άλλωστε αλλά ούτε πρέπει) τα μαζικά όργανα των εργαζόμενων και της νεολαίας, μπορούν όμως να γίνουν εργαλεία δράσης που θα δίνουν διέξοδο σε ένα κόσμο που θέλει να αγωνιστεί και για διάφορους και γνωστούς λόγους δε μπορεί να το κάνει στη δουλειά του. Μπορούν να συμβάλουν σε μια πίεση τα όργανα αυτά να πάρουν θέση ή ακόμη και να αλλάξουν οι συσχετισμοί σε αυτά. Αρκεί αυτές οι πρωτοβουλίες να μην λειτουργούν σα “κέντρα αγώνα” κάποιων “πεφωτισμένων καθοδηγητών” αλλά να γειώνονται στις γειτονιές και να λειτουργούν στη κατεύθηνση μαζικοποίησης του κινήματος, χωρίς προαπαιτούμενα και περιχαρακώσεις.