Αντίσταση στις γειτονιές

Η βαρβαρότητα κορυφώνεται στην Παλαιστίνη με την εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα και τις καταστροφές που προκαλεί. Μέχρι τώρα 1000 τουλάχιστον Παλαιστίνιοι σφαγιάστηκαν και 5.000 χιλιάδες τραυματίστηκαν στο γκέττο της Γάζας από τους άγριους βομβαρδισμούς και τις χερσαίες επιθέσεις των Ισραηλινών. Ο αποκλεισμός της Γάζας και η πλήρη έλλειψη φαρμάκων, τροφίμων σημαίνουν το θάνατο πολλών ακόμα. Η σφαγή προαναγγέλθηκε από την πρωθυπουργό του σιωνιστικού κράτους Λίβνι όταν ακόμα βρίσκονταν σε επίσκεψη στο συνένοχο καθεστώς Μουμπάρακ στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα. Όλα τα ισραηλινάκόμματα, ενόψει εκλογών, προσπαθούν να μαζέψουν ψήφους και τα προδοτικά αραβικά καθεστώτα την εύνοια των ΗΠΑ, σπέρνοντας το θάνατο στους άμαχους και ουσιαστικά άοπλουςΠαλαιστίνιους.  

Υποκινητές και συνένοχοι της σφαγής είναι οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. που υποστηρίζουν την γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστίνιων μέσω του αποκλεισμού της Γάζας. Συνένοχη είναι η κυβέρνηση δολοφόνων του Καραμανλή που στηρίζει τα εγκλήματα των σιωνιστών του Ισραήλ. Στα λόγια μιλάνε για ειρήνη, ενώ στην πραγματικότητα παραχωρούν το δικαίωμα στους αμερικανούς να εφοδιάζουν τους φονιάδες Ισραηλινούς μέσω της χώρας μας. Ίσως είναι η πρώτη φορά που η «Διεθνής κοινότητα» αδιαφορεί και υποκρίνετε τόσο πολύ, σιωπά και αφήνει τους Ισραηλινούς να δολοφονούν ανελέητα. Και όλα αυτά στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Βαφτίσανε τρομοκράτες την Χαμάς – την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση των Παλαιστινίων -, όχι γιατί είναι ισλαμιστές (ΗΠΑ-ΕΕ συνεργάζονται με άλλους ακραίους Ισλαμιστές), αλλά γιατί η πολιτική της Χαμάς παλεύει πραγματικά για ελεύθερη, ανεξάρτητη Παλαιστίνη. Όποιον λοιπόν δεν ακολουθεί την πολιτική των ιμπεριαλιστών τον βαφτίζουμε τρομοκράτη και τον σφάζουμε ανηλεώς. Όποιος μας εξυπηρετεί (βλ. Ισραήλ) τον εξοπλίζουμε, τον καλύπτουμε ηθικά και τον ρίχνουμε πάνω στους εχθρούς, δηλ. τους Παλαιστίνιους και τους λαούς της Μέσης Ανατολής που οι ιμπεριαλιστές θέλουν να υποτάξουν και εξανδραποδίσουν.

Νίκη στην αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού

Όχι μόνο γιατί είναι ηθικός και δίκαιος ο αγώνας των Παλαιστινίων, αλλά και για να μην βρεθεί άλλος λαός στην θέση τους, να μην βρεθούμε εμείς οι ίδιοι. Ο αγώνας των εργαζομένων και της νεολαίας για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, αυτονόητα συνδέεται με τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Νίκη των Παλαιστινίων είναι νίκη όλων μας. Νίκη των Ισραηλινών είναι νίκη των ιμπεριαλιστών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που τους στηρίζουν, όπως της κυβέρνησης Καραμανλή. Είναι οι ίδιοι που σε όλες τις χώρες για να μας φορτώσουν την οικονομική κρίση του Καπιταλισμού, επιτίθενται βάναυσα στα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων. Μόνο οι εργαζόμενοι, νεολαίοι, λαοί όλων των χωρών με κοινούς διεθνιστικούς αγώνες, μπορούμε να επιβάλουμε την ειρήνη, την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των Παλαιστινίων, την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών για μισθούς, ασφάλιση, υγεία, παιδεία, ελευθερίες.  

Καλούμε όλον τον ελληνικό λαό, τη νεολαία που ξεσηκώθηκε για το φόνο του Αλέξη, τους ταξικούς συνδικαλιστές που ξεσηκώνονται για τη δολοφονική απόπειρα με βιτριόλι κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα, να βρεθούμε όλοι μαζί  στους δρόμους σε:     

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

Παλαιστίνιοι φοιτητές - Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας - Φοιτητικοί Σύλλογοι  Κοινωνικές και Πολιτικές οργανώσεις της Θεσσαλονίκης

ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΖΑ !

 Σχεδόν ένα μήνα τώρα οι Σιωνιστές δολοφόνοι βομβαρδίζουν, πυρπολούν και σκοτώνουν μαζικά τους  Παλαιστίνιους  στην λωρίδα της Γάζας αφού πρώτα τους επέβαλλαν για καιρό ένα αποκλεισμό πείνας και γενοκτονίας.  Οι νεκροί πλησιάζουν τους 1000 ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 4000! – οι περισσότεροι άμαχοι.

  Έχοντας την πλήρη υποστήριξη των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η νέα δολοφονική ενέργεια των σιωνιστών, στόχο έχει να κάμψει την ηρωική Αντίσταση του λαού της Παλαιστίνης γι αυτό σκοτώνει  μαζικά αμάχους και παιδιά, γκρεμίζει νοσοκομεία και ιδρύματα, βομβαρδίζει τα φορτηγά του ΟΗΕ με την ανθρωπιστική βοήθεια και διαπράττει μια γενοκτονία που μόνο με τις θηριωδίες των Ναζί μπορεί να συγκριθεί!  Στόχο έχει να υποτάξει την Παλαιστινιακή Αντίσταση και να οδηγήσει τον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης να δεχθεί τις συμφωνίες που θα υπαγορεύσουν οι ιμπεριαλιστές για ένα κράτος-υποτακτικό.

 Η Αντίσταση στην Γάζα μας αφορά όλους και άμεσα. Αν νικηθεί η Γάζα αυτό θα αποτελέσει ήττα για όλους τους λαούς που αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό. Θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για νέες επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών στον Λίβανο και σε άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής.

  Συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα είναι οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση που υποκριτικά κρατάει δήθεν ίσες αποστάσεις, εξισώνοντας την κατοχή με την Αντίσταση και τους φονιάδες με τα θύματα  και στην πραγματικότητα  έχει δώσει προ πολλού το πράσινο φως για την γενοκτονία του λαού στην Γάζα.

 Συμμέτοχοι στο έγκλημα είναι και οι  ηγεσίες   των αραβικών  αντιδραστικών καθεστώτων, που σιωπούν και στην ουσία συνεργάζονται με τους Ισραηλινούς.

  Συνένοχες είναι και οι ελληνικές κυβερνήσεις, σημερινή και προηγούμενες που έχουν ενισχύσει τους δεσμούς και τις σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ, διεξάγουν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, έχουν υπογράψει ποικίλες συμφωνίες συνεργασίας και με την πολιτική των ίσων αποστάσεων  κάνουν πλάτες στους σιωνιστές-εγκληματίες.

  Όσο για την κυβέρνηση  του Ισραηλινού φασιστικού κράτους, και τους υπεύθυνους του ισραηλινού στρατού η θέση που τους αρμόζει είναι σε μια νέα δίκη της Νυρεμβέργης, να καταδικαστούν  για τα μαζικά ναζιστικά εγκλήματα! 

Όλοι πρέπει να βγούμε στους δρόμους, οι εργαζόμενοι και η νεολαία.

Να διαδηλώσουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και με μαζικές διαδηλώσεις να απαιτήσουμε να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί, να τερματιστεί  η εισβολή στην Γάζα και να σπάσει ο αποκλεισμός.

 Να απαιτήσουμε να σταλεί ανθρωπιστική βοήθεια και να αναγκαστεί η ελληνική κυβέρνηση να δώσει υγειονομική υποστήριξη και περίθαλψη στους βαριά τραυματίες.

 Η Αντίσταση στην Γάζα πρέπει να νικήσει !

Λευτεριά στο λαό της Παλαιστίνης!

Αυτή η μαφιόζικη, δολοφονική επίθεση ήταν το αποτέλεσμα της συνδικαλιστικής της δράσης:  ήδη δεχόταν απειλές από τις κύκλους της εργοδοσίας και του ψεύτικου, εργοδοτικού σωματείου. Η Κούνεβα, ιστορικός από τη Βουλγαρία, εργαζόταν ως καθαρίστρια στον ΗΣΑΠ, μέσω όμως της εταιρίας «ΟΙΚΟΜΕΤ» του Οικονομάκη. Η εταιρεία αυτή είχε αναλάβει την εργολαβία εκεί, όπως και σε πολλούς άλλους δημόσιους οργανισμούς (ΟΣΕ, Νοσοκομεία κα). Το «έγκλημα» για το οποίο τιμωρήθηκαν η Κούνεβα και οι συναδέλφισσές της είναι ότι αντιστάθηκαν στην απάτη της ΟΙΚΟΜΕΤ να τους κλέψει στα ένσημα και στο δώρο των Χριστουγέννων. 

Η δράση της Κωνσταντίνας Κούνεβα και του σωματείου της αποκαλύπτει ότι οι «εργολαβίες» και η «ενοικίαση εργαζομένων» αποτελούν σύγχρονες μορφές δουλεμπορίου. Με τη συνεργασία των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών, με την κάλυψη του νομοθετικού πλαισίου που όλες οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έχουν υιοθετήσει και οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στήριξαν, οι εργολάβοι καταπατούν κάθε εργασιακό δικαίωμα, βάζουν τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να υπογράφουν λευκά χαρτιά με πλασματικές αποδοχές, κλέβουν ένσημα και ώρες, απολύουν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν. Τώρα, ρίχνουν και βιτριόλι. Μια επίθεση που φοβόμαστε ότι θα επιδεινώνεται όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση και η φτώχεια μας, γυρίζοντας μας στο Μεσαίωνα.   

Όμως, η συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα χτυπήθηκε επίσης γιατί ήταν γυναίκα και έχει εξαρχής λιγότερα δικαιώματα. Για τις γυναίκες «απαγορεύεται» ακόμα περισσότερο να αγωνίζονται και να οργανώνονται, ακόμα και αν αποτελούν τα κατ’ εξοχήν θύματα της εργασιακής επισφάλειας. Χτυπήθηκε γιατί ήταν μετανάστρια, και οι μετανάστριες θα πρέπει να μένουν κρυμμένες, αποκλεισμένες από το συνδικαλισμό, χωρίς δικαιώματα και φωνή. Χτυπήθηκε γιατί ήταν μια από εμάς, που ζούμε στην ανασφάλεια, που κάνουμε τρεις δουλειές για να ζήσουμε ή δεν βρίσκουμε καμία, που δουλεύουμε προσωρινοί/ες, ανασφάλιστοι/ες, ημιαπασχολούμενοι/ες.

Η Κωνσταντίνα χτυπήθηκε επίσης γιατί οι σημερινές ηγεσίες των μεγάλων συνδικάτων, της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΥ, των Εργατικών Κέντρων, αρνούνται τη στήριξη και την οργάνωση του κόσμου της επισφαλούς εργασίας. Ακόμα και μετά τη δολοφονική επίθεση, μας σοκάρει η εγκληματική αδράνειά τους να υπερασπιστούν στοιχειωδώς, όχι μόνο με ανθρωπιστικές ανακοινώσεις, αλλά με απεργίες και δράση, ένα μέλος του συνδικαλιστικού κινήματος. Όπως μας εξοργίζει και η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ και των (εργολάβων) ιδιοκτητών τους.

Όμως η Κωνσταντίνα δεν πρέπει να μείνει μόνη. Πρωτοβάθμια σωματεία, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, γυναικείες και αντιρατσιστικές οργανώσεις καλούμε σε μια μόνιμη πρωτοβουλία αλληλεγγύης και κοινής δράσης ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα των εργολαβιών, την εργοδοτική τρομοκρατία, την επισφαλή εργασία. Απαιτούμε το αυτονόητο: να καταργηθεί  τώρα το θεσμικό πλαίσιο των εργολαβιών, της ενοικίασης εργαζομένων, της ελαστικής εργασίας και να τελειώσουμε μια για πάντα με τον νόμο του Ρέππα του 2001. Ζητάμε από όλα τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες να σταματήσουν να ανέχονται τις δουλεμπορικές εταιρείες, να απαιτήσουν να προσληφθούν τώρα όλοι οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι και οι συμβασιούχοι, να εντάξουν τους επισφαλείς εργαζόμενους ανεξάρτητα των εργασιακών σχέσεων (εργολαβία, ενοικίαση, σύμβαση χρόνου ή έργου). Παλεύουμε για να εργαζόμαστε και να αμειβόμαστε όλοι και όλες αξιοπρεπώς, με πλήρη ασφάλιση, για να γίνεται σεβαστό το οκτάωρο, για να προστατευτούν εργαζόμενοι και άνεργοι με ουσιαστικά επιδόματα ασθενείας και ανεργίας για όλο το χρονικό διάστημα. Τέλος, θεωρούμε απόλυτη υποχρέωση του κράτους να χορηγηθεί τώρα πλήρης σύνταξη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην Κωνσταντίνα και στην οικογένειά της.

·         Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί

·         Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρείες, να απαγορευτούν οι εργολαβίες και η ενοικίαση εργαζομένων, κανένας/μια εργαζόμενος/η στην επισφάλεια.

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα - Θεσσαλονίκη

Mε την πρώτη συνάντηση-συζήτηση και τη συγκέντρωση που πραγματοποιήσαμε στη γειτονιά, εκφράστηκε η ανάγκη από όλους μας να υπάρχει συνέχεια.

Για το λόγο αυτό προτείνουμε την ΠAPAΣKEYH 16 IANOYAPIOY 
να βρεθούμε στις 8.30 το βράδυ στον ίδιο χώρο, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε πρωτοβουλίες μας στη γειτονιά.

Πρέπει να απαντήσουμε συλλογικά:

― Στις εξελίξεις που υπάρχουν στο χώρο της παιδείας.

― Στο συνεχιζόμενο έγκλημα Iσραήλ-HΠA-E.E. σε βάρος του παλαιστιανιακού λαού.

” Τόσα χρόνια αγώνες της νεολαίας…

το δρόμο το δείχνει ο Νίκος Τεμπονέρας!”

Εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ ΤΕΙ Θεσσαλονικής
με αφορμή τα 18 χρόνια απο τη δολοφονία
του Νίκου Τεμπονέρα

την Πέμπτη 15 Γενάρη στο Φυσικό στις 6:00 μ. μ.

και στα Χανιά:  

Κάλεσμα Αγωνιστών Μαθητών από τα Χανιά

Δεν είναι «όλα μια παρεξήγηση, μια μαζική ασυνεννοησία, μια έξαρση της βίαιης φύσης του ανθρώπου» τα όσα εξελίσσονται, στο γύρισμα του χρόνου, στη χώρα μας και διεθνώς.

Μια αλυσίδα γεγονότων αποτελούμενη από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη από αστυνομικό, τη δολοφονική επίθεση με οξύ στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα από την εργοδοτική μαφία, προπαντός το επαναλαμβανόμενο μακέλεμα του παλαιστινιακού λαού από τους σιωνιστές-φασίστες (με την «ευγενική συνδρομή» της διεθνούς αγέλης των αρπακτικών) προδίδει το πώς λειτουργεί αυτός ο κόσμος.

Συμπληρωματικός κρίκος αυτής της αλυσίδας και η δολοφονική επίθεση στον αστυνομικό στα Εξάρχεια, ώστε να ισχυροποιηθεί ο δεσμός που κρατά αλυσοδεμένη τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή. Γιατί, όσο κι αν είναι δύσκολο να βρεθεί η αλήθεια γενικώς και το τι πραγματικά συμβαίνει, καταντά σχεδόν αδύνατη η προσπάθεια εάν δούμε τα πράγματα αποσυνδεδεμένα μεταξύ τους.

Παρά το ανώφελο να συγκριθεί και να μετρηθεί η φρίκη (μεγαλύτερη στην Παλαιστίνη, μικρότερη εδώ), όλα μαζί συνθέτουν την πραγματική εικόνα του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος και του πώς αυτό φαντάζεται την ανθρωπότητα και τον κόσμο. Oμως ο σημερινός κόσμος βρίσκεται σε αποσύνθεση και σε ό,τι αφορά τη σκέψη! Τουλάχιστον τη δημόσια σκέψη όπως αυτή εκφράζεται από τα ΜΜΕ.

Η αποσπασματική λοιπόν θεώρηση του παλαιστινιακού προβλήματος εστιάζει -για την αντιστροφή του ψέματος με την αλήθεια- στις ρουκέτες της Χαμάς και όχι στη χρόνια κατοχή και σφαγή του παλαιστινιακού λαού. Προκρίνει έναν «αμυντικό πόλεμο» με επιθετικούς σκοπούς (την κατοχή της Παλαιστίνης από το κράτος του Ισραήλ) παρά έναν «επιθετικό πόλεμο» για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης (την Ιντιφάντα). Επικεντρώνεται στο δικαίωμα ύπαρξης ενός σιωνιστικού κράτους που τρέφεται από το αίμα ενός γειτονικού λαού παρά στο δικαίωμα ύπαρξης του λαού που μακελεύεται. Γιατί κανείς, ούτε καν η ίδια η Χαμάς, δεν αμφισβήτησε ποτέ το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ γενικώς.

Ολα αυτά δεν θα ήταν παρά επιβεβαίωση… μιας παρεξήγησης ή της «άγριας φύσης του ανθρώπου» αν δεν υπήρχαν οι συνδεδεμένες εικόνες ενός συνολικού σχεδίου ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και καθυπόταξης των λαών. Δεν περιμένουμε βέβαια μια τέτοια ομολογία από αυτούς που εξουσιάζουν-εξαγοράζουν την «κοινή γνώμη» (…που όλο και πιο δύσκολα εξαγοράζεται και εξαπατάται).  

Με την ίδια μέθοδο της αποσπασματικής-ασύνδετης ενημέρωσης πληροφορηθήκαμε (κι ας μη χρειαζόταν) το τι συνέβη τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα.

Επιλέγοντας μονάχα από τα τελευταία και… εορταστικά γεγονότα διαπιστώνει κανείς ότι: «Μέγας εχθρός του έθνους και του κράτους» ανακηρύσσεται η κουκουλοφόρα νεολαία. Γιατί εάν είναι βίαιος ο χαρακτήρας του ανθρώπου γενικώς, είναι διπλά βίαιος ο χαρακτήρας του νέου που το αίμα του βράζει. Ούτε κοινωνικά αδιέξοδα υπάρχουν ούτε καν η ίδια η κοινωνία, πόσω μάλλον ένα πολυπλόκαμο σύστημα πολιτικής και οικονομικής καταπίεσης που επί της ουσίας απαξιώνει την ανθρώπινη ζωή και αναγορεύει σαν μέγιστη αξία το καπιταλιστικό κέρδος.

Υπάρχουν, ακούμε, και οι «τραμπούκοι» αριστεροί, εξωκοινοβουλευτικοί καθώς και συνδικαλιστές (πάντα σε συνεργασία με του «κουκουλοφόρους»), που «απαγορεύουν» τη λειτουργία των καταστημάτων την (μία) Κυριακή. Γιατί επιβουλεύονται την καταστροφή της αγοράς και θέλουν τον κόσμο χωρίς προϊόντα! Κανένας εργαζόμενος δεν υπάρχει που να έχει την ανάγκη να ξεκουραστεί, και οι εξευτελιστικοί μισθοί όπως και η ανέχεια δεν είναι παρά ένας παραπάνω λόγος για να δουλεύουμε περισσότερο και να διαμαρτυρόμαστε λιγότερο. 

Επιπρόσθετα, υπάρχουν και πιο προχωρημένες αγωνίες από τους πωλητές της άποψης και γνώμης. Οσοι απλώς εξηγούν το αυτονόητο, το ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι –πώς να το κάνουμε- είναι διαχρονικός ο ρόλος της βίας στην ιστορική εξέλιξη, δεν είναι παρά αιμοβόροι εγκληματίες που ευχαριστιούνται να δολοφονούν ανθρώπους.

Αντίθετα, η αστυνομία –ένας κατεξοχήν μηχανισμός βίας μαζί με το στρατό- εσχάτως αναγορεύτηκε σε μεγαλόκαρδο δημοκρατικό μηχανισμό ενός εξίσου μεγαλόκαρδου κεφαλαιοκρατικού συστήματος!

Αλήθεια, πόσες ακόμη… ασύνδετες ανοησίες θα σκεφτούν για να καλύψουν το αυτονόητο. Οτι η αντίσταση είναι μια φυσική αντίδραση απέναντι σε καθετί που συνθλίβει;   

Οταν ο δήμιος σήκωσε τον μπαλτά, ο Ριζοσπάστης αναρωτήθηκε αν δεν είναι άνθρωπος κι αυτός. Με περισσή περιέργεια έσκυψε να τον δει κάτω από την ανατριχιαστική μαύρη κουκούλα. Κάνοντας μια ακόμα πιο τολμηρή κίνηση, την τράβηξε αποφασιστικά και τη φόρεσε στο νεκρό κεφάλι που πριν λίγο είχε αποκοπεί βίαια από το υπόλοιπο σώμα. Οι ρόλοι είχαν πια αντιστραφεί. Και τότε άρχισε το παραλήρημα του Ριζοσπάστη…

 «Το λάθος τηλεφώνημα ενός φονιά» απελευθέρωσε όλες τις σκέψεις του συγγραφέα Α.Σ.Α. μέσα στις σελίδες του «Ριζοσπάστη» στις 28/12/2008. Μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο, θέλησε να βάλει τον αναγνώστη στη θέση του δολοφόνου. Ανέπτυξε όλων των ειδών τα επιχειρήματα για να δικαιολογήσει την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη, σκυλεύοντας κυριολεκτικά το νεκρό σώμα του παιδιού. Δύσκολο να συγκρατήσει κάποιος την οργή του όταν διαβάζει «…καλά να πάθει το κωλόπαιδο, το πλουσιόπαιδο που γύρευε να κάνει πλάκα με μας…Με βρίζανε τα κωλόπαιδα… βρίζανε τη μάνα μου…τα κωλόπαιδα που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους… ή κάτι πρεζόνια είναι ή κάτι τύποι από τα βόρεια προάστια που βαριούνται τη σιγουριά του σπιτιού ή τα πραχτοράκια, οι πεμπτοφαλαγγίτες…»

 Αηδιαστική είναι η προσπάθεια που κάνει ο συγγραφές να εμφανίσει το φονιά ως έναν έντιμο οικογενειάρχη. Γράφει: «…ένα κομμάτι ψωμί έβγαζα κι εγώ, το παιδί της παραδουλεύτρας από το χωριό, με τον πατέρα χαμένο στο πιοτό… δεν είχα βύσμα…» και άλλα τέτοια μελοδραματικά ψέματα. Φτάνει, μάλιστα, στη γελοιότητα να τον χαρακτηρίζει ως συμβασιούχο για να τον κάνει συμπαθή στα μάτια των αναγνωστών, όταν οι πάντες γνωρίζουν ότι ειδικός φρουρός και συμβασιούχος δεν υπάρχει. Είναι, όμως, πραγματική κατάντια όταν προσπαθεί να θέσει θέμα εξοστρακισμού. «…άλλον νόμιζα ότι βαρούσα… δεν ξέρω ποια δύναμη ή ποια κούραση μου κατέβασε το χέρι –αν το κατέβασε- πάντως ό,τι έγινε έγινε χωρίς τη θέλησή μου…»

 Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς από την αθλιότητα του «Ριζοσπάστη»! Γενικά, μέσα από τη φαιά λογοτεχνία αποκαλύπτεται η πολιτική άποψη του ΚΚΕ. Κατ’ αυτό, η αστυνομία δεν είναι μηχανισμός καταστολής του κράτους, αλλά εμφανίζεται να βρίσκεται σε άμυνα για να αντιμετωπίσει τους «κουκουλοφόρους-τρομοκράτες» που διαταράσσουν την ηρεμία της κοινωνίας. Το ΚΚΕ στοχοποιεί περιοχές, πολιτικούς χώρους και πρόσωπα. Ετσι, τα Εξάρχεια είναι μια «σφηκοφωλιά» όπου γίνονται παράνομες ενέργειες. Οι «κουκουλοφόροι» είναι «φονιάδες» και «ασφαλίτες» που «…χτυπάνε το μεροκαματιάρη με το μαγαζάκι, τον περιπτερά και άλλους ανυπεράσπιστους…». Οταν λέει «κουκουλοφόροι» εννοεί, όπως και όλοι οι εκφραστές του συστήματος, όλους όσοι ξεφεύγουν από τις κυρίαρχες πολιτικές και αναζητούν διέξοδο στο δρόμο του αγώνα. Γράφει πολλά και διάφορα, κινούμενο προφανώς από την αγωνία να πείσει τα μέλη του και να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για τη στάση που κράτησε μετά τη δολοφονία του μικρού Αλέξη. Η πολιτική του, που το βουλιάζει στην άβυσσο, το κάνει να βλέπει παντού σκοτεινές δυνάμεις. Την ίδια ώρα δίνει τις εξετάσεις του στο σύστημα και ελπίζει να το ανταμείψει.

 Το ΚΚΕ περιφρονεί την οργή της νεολαίας και του λαού. Οργίζεται μαζί τους όταν δεν μπορεί να ελέγξει τη δράση τους. Δεν πιστεύει ούτε διδάσκεται από τα γεγονότα, τα γεγονότα πρέπει να πιστέψουν σ’ αυτό. Δεν είναι σε θέση να δει ότι δεν κλωθογυρνάνε όλοι στο ίδιο καζάνι, βλαστημώντας την τύχη τους που δεν μπορούν να αλλάξουν. Ο Δεκέμβρης του 2008 έχει φέρει άλλα δεδομένα, φωνάζοντας δυνατά ότι μόνο οι αγώνες του λαού μπορούν να φέρουν άλλες μέρες! Και αυτό τρομάζει αυτούς που θέλουν το λαό υποχείριό τους.