Λάρισα
Με τον τρομονόμο (!) 11 μαθητές λυκείου σέρνονται στα δικαστήρια
Μαζικές οι διαδηλώσεις της νεολαίας στη Λάρισα ενάντια στην δολοφονία του Αλέξη. Το μαζικό ξέσπασμα χιλιάδων νέων, αλλά και εργαζόμενων, ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί νέους, μετανάστες, εργαζόμενους στα «εργατικά ατυχήματα» δεν μπορούσαν να το «αντέξουν» οι δυνάμεις καταστολής και όλοι οι αντιδραστικοί της πόλης, που με κάλεσμα του δημάρχου αλλά και του προέδρου του εμπορικού συλλόγου καλούσαν τους καταστηματάρχες σε «περιφρούρηση», δημιουργώντας έτσι ομάδες κρούσης από φασιστικά και κακοποιά στοιχεία που κυνηγούσαν σε όλη την πόλη όποιον τους φαινόταν «περίεργος».
Η μαζική διαδήλωση της Δευτέρας 8/12, μετά από κάλεσμα της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας καθώς και οργανώσεων της αριστεράς (ΝΑΡ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΟΕ-ΟΚΔΕ–ΚΚΕ(μ-λ)-Κομμουνιστική Ανανέωση), με στόχο την καταγγελία της δολοφονίας του Αλέξη και της πολιτικής της κυβέρνησης και του συστήματος συνολικότερα, δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί αλλά σταμάτησε από την «πρακτική» κάποιων ομάδων που θεώρησαν «περιττή» μία διαδήλωση χιλιάδων νέων και εργαζόμενων και «στόχο» τις τζαμαρίες κάποιων τραπεζών και τον πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ που είχαν κατακλύσει την πόλη. Η «ένταξη» στην πρακτική αυτή και κάποιων μαθητών, σαν αποτέλεσμα της αγανάκτησης και της οργής τους, δεν νομιμοποιεί, στα πλαίσια του κινήματος, τις παραπάνω πρακτικές, αλλά ίσα-ίσα άφησε ανυπεράσπιστο αυτόν τον κόσμο στις ορέξεις των δυνάμεων καταστολής, με αποτέλεσμα να συλληφθούν 19 νέοι και από αυτούς. 11 ανήλικοι μαθητές Λυκείου προσήχθησαν στα δικαστήρια την Τρίτη 9/12 και τους φορτώθηκαν όλες οι κατηγορίες του τρομονόμου για «σύσταση εγκληματικής συμμορίας», «χρήση εκρηκτικών» και ένα ολόκληρο κατεβατό κακουργημάτων, με φανερή πρόθεση να δημιουργήσουν κλίμα φόβου σε όλη την νεολαία της πόλης.
Τόσο οι μαθητές όσο και οι δημοκρατικοί πολίτες της Λάρισας δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν να περάσει η τρομοκρατία, ούτε να αφήσουν τους μαθητές ομήρους στα χέρια των δυνάμεων καταστολής
Ποδοχώρι Καβάλας
Το μαθητικό ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης για τον εν ψυχρώ φόνο του Αλέξη εκφράστηκε και σ’ ένα μικρό σχετικά χωριό στους πρόποδες του Παγγαίου, κοντά στα όρια των νομών Θες/νίκης –Καβάλας., στο Ποδοχώρι. Ήδη απ’ το πρωί η ατμόσφαιρα ανάμεσα στους μαθητές του γυμνασίου ήταν ηλεκτρισμένη. Ο θυμός, η οργή και η αγανάκτηση για τον αδικοχαμένο συμμαθητή τους έψαχνε τρόπους να εκφραστεί. Με πρωτοβουλία των πιο αποφασιστικών φτιάχνονται δυο πανό, προετοιμάζεται και πραγματοποιείται πορεία έξω από το σχολείο. Όταν επιστρέφουν, στις προσεκτικές –είναι αλήθεια- απειλές και νουθεσίες της διεύθυνσης ότι έπρεπε να πάρουν άδεια για να βγουν έξω από το χώρο του σχολείου, αρκετοί μαθητές βροντοφώναξαν με θάρρος το δικαίωμά τους να αγωνίζονται ειδικά για ένα τέτοιο θέμα, ακόμα κι αν αυτό επέφερε την τιμωρία τους.
Στη μαθητική συνέλευση που συγκαλείται, με μεγάλη πλειοψηφία (110-50) τα παιδιά παίρνουν την απόφαση να πραγματοποιηθεί εκ νέου πορεία σε όλο το μήκος του δρόμου που περνά μπροστά από το χωριό, πορεία στην οποία συμμετέχουν και οι καθηγητές του σχολείου. Με πάθος τα παιδιά αποχαιρέτησαν τον Αλέξη, έβρισαν την αστυνομία και διαλάλησαν ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Για το χωριό αυτό και τους κατοίκους του, που αρκετοί χειροκρότησαν την πορεία, αυτή η μαθητική εκδήλωση ήταν πρωτοφανής και ενδεικτική του κλίματος σε όλη τη χώρα.
Αρτα
Φτάνει πια …Δεν πάει άλλο… Πόσες και πόσες φορές δε φωνάξαμε αυτές τις λέξεις! Και νάτο. Αυτό που ζούμε σήμερα, χτες, κάθε μέρα, μετά την άγρια δολοφονία του 15χρονου μαθητή από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, είναι αυτή η συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που νιώθουμε απέναντι σ’ ένα σύστημα που καθημερινά μας δολοφονεί. Με τη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση, τη λιτότητα, τις απολύσεις. Που καθημερινά δολοφονεί τη νεολαία με την ανεργία, την ανασφάλεια, τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωσή της.
Και αυτή η οργή γίνεται θυμός, γίνεται ανθρώπινο ποτάμι που ξεχύνεται στους δρόμους κόντρα στην τρομοκρατία και την κρατική βία και καταστολή. Καθημερινές οι πορείες-διαδηλώσεις και στην πόλη μας.
Μπροστάρηδες σ’ αυτό τον αγώνα οι μαθητές. Γιατί ο Αλέξης ήταν «δικός» τους. Διδάσκουν με τη σοβαρότητα και την ωριμότητά τους. Αλλά διδάσκονται, μαθαίνουν από το κίνημα. Το σχολειό του αγώνα είναι ανεκτίμητο. Ξεπερνούν πολλές δυσκολίες. Τους καθηγητές τους, που ποτισμένοι με την αστική αντίληψη προτιμούν να τα πάνε εκδρομή τη Δευτέρα 9 Δεκέμβρη για να προλάβουν τις καταλήψεις για τον αδικοχαμένο Αλέξη.
Τις απειλές άλλων για το χάσιμο του πιο πολύτιμου για την ηλικία των παιδιών, της μαθητικής εκδρομής. Και όταν καταφέρουν να ξεπεράσουν αυτά τα εμπόδια, έρχονται οι άλλες τρικλοποδιές. Οι πιο ύπουλες και επικίνδυνες. Οι «ιδιοκτησιακές» λογικές του κινήματος, που θέλουν τους μαθητές πρόβατα στα μαντριά των «συντονιστικών» της ΚΝΕ. Αλλά και η ελευθεριακή αντίληψη «τα κάνουμε μπάχαλο» που πατάει στην φανερή αμφισβήτηση της νέας γενιάς στο σημερινό κοινωνικό μοντέλο.
Οι μαζικές πορείες των μαθητών της Τρίτης 9 Δεκέμβρη και της Τετάρτης 10 Δεκέμβρη θα τους δώσουν τη δυνατότητα να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.
Βόλος
Χιλιάδες λαού στους δρόμους σπάνε την τρομοκρατία
Από το βράδυ του Σαββάτου 6/12 οπότε μαθεύτηκε η δολοφονία του Αλέξη μέχρι και την Τετάρτη 10/12, μέρα της πανεργατικής απεργίας, καθημερινές ήταν οι διαδηλώσεις χιλιάδων μαθητών, φοιτητών, εργαζόμενων στους δρόμους της πόλης με συνθήματα καταγγελίας της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή, της κυβερνητικής τρομοκρατίας, αλλά αυτό που κυριάρχησε ήταν το «Εμπρός, λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι», δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο τις διαθέσεις του κόσμου. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στις μαζικές πορείες των μαθητών αλλά και στην πορεία της Τρίτης 9/12 όπου πάνω από τρεις χιλιάδες νέοι και εργαζόμενοι διαδήλωσαν ενάντια στην αστυνομοκρατία και τον πανικό που είχε σπείρει η ασφάλεια Βόλου ότι «οι εξτρεμιστές θα κάψουν την πόλη», αναγκάζοντας τα τοπικά ΜΜΕ να «καταπιούν τη γλώσσα τους» και να ασχολούνται μόνο με κάποιους καμένους κάδους, τις κατεβασμένες τζαμαρίες των τραπεζών και τον «γνωστό» πετροπόλεμο με την αστυνομία από κάποιους που και αυτοί δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι τόσες χιλιάδες κόσμου αγνόησαν την παρουσία και τη «δράση» τους και συνέχισαν να διαδηλώνουν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης συγκροτημένα και μαχητικά.
Από την άλλη μεριά, και τα δύο κόμματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς έπαιξαν το καθένα το δικό του ρόλο. Το μεν ΚΚΕ, μακριά από κάθε κοινή πορεία, εγκλωβισμένο και «αποστειρωμένο» από τη ζωντανή κίνηση χιλιάδων νέων, με τις κομματικές δυνάμεις του, να προσπαθεί να ενοχοποιήσει τους «αριστεριστές και τον ΣΥΡΙΖΑ που με την κοινή τους πορεία (!!!) δίνουν κάλυψη στους κουκουλοφόρους» (από την ανακοίνωση της ΝΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ). Ο δε ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό,τι μπορούσε για να «φαίνεται», ενώ στην ουσία ελάχιστα συνέβαλε τόσο για να ενισχύσει τη μαζικότητα αλλά και την πολιτική συγκρότηση των διαδηλώσεων.
Είναι σημαντικό να τονίσουμε τη δράση της Παρέμβασης Πολιτών Βόλου που, όλη αυτή την περίοδο, με ανακοινώσεις της στον τοπικό Τύπο, με προκηρύξεις που μοιράστηκαν στο κέντρο της πόλης αλλά και με το πολιτικά και οργανωτικά συγκροτημένο μπλοκ της στη διαδήλωση της Τρίτης 9/12 συνέβαλε σημαντικά να σπάσει το κλίμα φόβου και πανικού σε πολύ κόσμο και να εκφράσει εκατοντάδες πολίτες που πορεύτηκαν μαζί της.
Το ΚΚΕ(μ-λ) από την πρώτη στιγμή κινήθηκε με τον ξεκάθαρο προσανατολισμό «όλοι στους δρόμους». Σε κάθε του τοποθέτηση, είτε στα ανοιχτά συντονιστικά φοιτητών και φορέων είτε σε συζητήσεις με αγωνιστές, αυτό που προσπαθούσε να αναδείξει ήταν ότι αυτό που σήμερα έχει σημασία είναι ο λαός και η νεολαία να πλημμυρίσουν τους δρόμους και να μην εκτονώσουν την οργή τους σε μια τζαμαρία ή σε έναν καμένο κάδο
Γιάννενα
Ξεχειλίζει και στην πόλη μας ο θυμός, η οργή και η αγανάκτηση από τη δολοφονία του Αλέξη. Νεολαίοι και εργαζόμενοι, όλος ο δημοκρατικός κόσμος δίνει καθημερινά το παρών σε συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια και πορείες σε πλατείες και δρόμους της πόλης μας. Χιλιάδες διαδηλωτές, μαζικά – μαχητικά – αγωνιστικά βροντοφωνάζουν καθημερινά την καταδίκη της δολοφονικής πολιτικής της κυβέρνησης και των οργάνων της στα δικαιώματα και τη ζωή τους.
Εκατοντάδες κόσμου την Κυριακή, χιλιάδες τη Δευτέρα και διπλάσιοι την Τρίτη και την Τετάρτη συγκροτούν πορείες κόντρα στα σπασίματα των ανεγκέφαλων και τα σύννεφα των δακρυγόνων και των χημικών των ΜΑΤατζήδων, που τρομοκρατούν.
Οι μαθητές έκλεισαν για δυο μέρες τα σχολεία τους, οι φοιτητές ψήφισαν σε συνελεύσεις καταλήψεις των σχολών τους και πλημμυρίζουν καθημερινά τους δρόμους.
Ηγουμενίτσα
Μαζική ήταν η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία που πραγματοποιήθηκε στην Ηγουμενίτσα στις 10 Δεκέμβρη, με δυναμική παρουσία μαθητών, φοιτητών αλλά και εργαζομένων μετά από κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα μαζί με την Πρωτοβουλία Φοιτητών ΤΕΙ.
Οι δύο Πρωτοβουλίες, μόλις έγινε γνωστή η δολοφονία του μαθητή, ήταν οι μόνοι που κατήγγειλαν την κρατική καταστολή με προκήρυξη που μοιράστηκε πλατιά στην πόλη αλλά και με πανό και αφίσες που καλούσαν σε συγκέντρωση και πορεία τη Δευτέρα το μεσημέρι. Η πορεία ήταν πολύ μαζική, με εργαζόμενους, φοιτητές και πολλούς μαθητές που είχαν ξεχυθεί από το πρωί κάνοντας αποχή και που, αφού πραγματοποίησαν δικιά τους πορεία, έμειναν ως αργά το μεσημέρι συμμετέχοντας και στην πορεία των Πρωτοβουλιών. Χαρακτηριστική ήταν η στάση του ΚΚΕ, που έλαμψε με την απουσία του από τις κινητοποιήσεις.
Μάλιστα, στη συγκέντρωση που κάλεσαν οι σύλλογοι των εκπαιδευτικών την Τρίτη που είχαν απεργία, μέλος του ΚΚΕ, δάσκαλος, σταμάτησε την πορεία σχεδόν στη μέση του δρόμου, πριν ολοκληρωθεί, γιατί διαφωνούσε με τα συνθήματα που φώναζαν μαθητές και φοιτητές. Εξάλλου, από την αρχή οι διοργανωτές ήταν απρόθυμοι να προχωρήσουν σε πορεία, η οποία ξεκίνησε από τον κόσμο που συμμετείχε και μετά εκείνοι αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν.
Βέβαια, την ημέρα της πανεργατικής απεργίας για άλλη μια φορά το ΠΑΜΕ έκανε μόνο του χωριστή πορεία. H oοργάνωση μας τόσο μέσω της Πρωτοβουλίας όσο και με την προκήρυξη του ΚΚΕ (μ-λ) καλούσε τον κόσμο σε μαζική συμμετοχή στους αγώνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι την παραμονή της απεργίας, το βράδυ, διαδόθηκαν από την αστυνομία φήμες ότι πρόκειται να καεί η πόλη από κουκουλοφόρους που καταφθάνουν από άλλες πόλεις. Μάλιστα σε κινητά μαθητών υπήρχαν συστάσεις να μην κατέβουν στην πορεία! Φυσικά η μαζική συμμετοχή έδωσε την καλύτερη απάντηση σ’ αυτές τις γελοιότητες.
Ηράκλειο
Με αισθήματα οργής και αγανάκτησης, χιλιάδες νεολαίοι και δημοκράτες πολίτες, τις μέρες αυτές, διαδήλωναν καθημερινά στους κεντρικούς δρόμους του Ηρακλείου. Η πόλη έζησε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, με τους μαθητές να απέχουν από τα μαθήματά τους και να διαδηλώνουν το πρωί, ενώ το απόγευμα τη σκυτάλη έπαιρναν οι φοιτητές και πολίτες. Πρόκειται για τις μαζικότερες διαδηλώσεις των τελευταίων ετών στην πόλη (με εξαίρεση τις διαδηλώσεις για το ασφαλιστικό).
Η σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη δεν ήταν απλά και μόνο η σφαίρα ενός νταή αστυνομικού (όπως θέλουν να μας το παρουσιάσουν τα ΜΜΕ), που ξέφυγε από τα πλαίσια. Είναι η σφαίρα της αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης που καθημερινά καρφώνεται στα κορμιά των νεολαίων, τους οποίους πετάει έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία, καταργεί το δικαίωμά τους στη δωρεάν παιδεία και τη δουλειά. Είναι η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της καταστολής-τρομοκρατίας. Σε αυτά τα σωρευμένα προβλήματα, η εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή ήταν που ξεχείλισε το ποτήρι και έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους.
Την Κυριακή το πρωί πραγματοποιήθηκε συνάντηση από τις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για να αναλάβουν την ευθύνη και να καλέσουν τους πολίτες σε συγκέντρωση και πορεία το απόγευμα της ίδιας μέρας. Οι οργανώσεις (ΝΑΡ, ΣΕΚ, ΚΟΕ, ΑΡΑΝ, φοιτητικές παρατάξεις) πρότειναν το κεντρικό σύνθημα να είναι το «ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ» τόσο στο πανό όσο και στο κείμενο του καλέσματος. Η οργάνωσή μας, που συμμετείχε στη συνάντηση, διαχώρισε τη θέση της, υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να μπαίνουμε σε διαδικασίες πολιτικής διαχείρισης (αφού μια τέτοια άποψη είναι φανερό ότι δίνει αέρα στο ΠΑΣΟΚ), αλλά να αναδείξουμε την ανάγκη καταγγελίας και ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής μέσα από τη συγκρότηση μετώπου αντίστασης εκεί όπου ζει, εργάζεται και σπουδάζει ο κόσμος. Και είναι αυτή η πολιτική που δολοφονεί 15χρονους, μετανάστες, εργαζόμενους. Η οργάνωσή μας συμμετείχε σε όλες τις διαδηλώσεις που έγιναν με δικό της μπλοκ και προκήρυξη, αναδεικνύοντας τα παραπάνω ζητήματα και συμβάλλοντας στην περιφρούρηση των διαδηλώσεων.
Με βάση το κλίμα των ημερών ήταν αναμενόμενο ότι και η απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης θα έπαιρνε χαρακτήρα καταγγελίας της στυγνής δολοφονίας του μαθητή. Πραγματοποιήθηκαν δυο συγκεντρώσεις, η μια από το ΕΚΗ και την ΑΔΕΔΥ στο Εργατικό Κέντρο και η δεύτερη από το ΠΑΜΕ στην πλατεία Ελευθερίας. Υπήρξε μαζική συμμετοχή του κόσμου, ιδιαίτερα φοιτητών και μαθητών, αφού σ’ αυτό βοήθησαν οι αποφάσεις φοιτητικών συλλόγων για συμμετοχή στην απεργία. Η πορεία πέρασε από τους κεντρικούς δρόμους και κατέληξε στην περιφέρεια. Μετά το τέλος της πορείας οι φοιτητές συνέχισαν προς τη Νομαρχία την οποία και κατέλαβαν. Στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία του ΕΚΗ, η οργάνωσή μας παρέμβηκε με δικό της μπλοκ και μοίρασε τα έντυπά της.
Καρδίτσα
«Ντροπή-ντροπή σκοτώσατε παιδί». Δευτέρα 8/12 πρωί οι μαθητές κλείνουν τα σχολεία και ξεχύνονται στους δρόμους της πόλης. Η πρωινή μαθητική διαδήλωση έχει πολύ μεγάλη μαζικότητα και παλμό. Φωνές και συνθήματα γεμάτα οργή για τη δολοφονία του συμμαθητή τους, μίσος για τις δυνάμεις καταστολής. Στη πορεία τους «συμπαρασύρουν» και ένα αστυνομικό όχημα που βρίσκεται στην πλατεία. Το κτίριο των δικαστηρίων γίνεται στόχος τους. Συνθήματα στους τοίχους μπογιές, αυγά, πέτρες και σπασμένα τζάμια. Η πορεία συνεχίζεται στους δρόμους της πόλης και δίνεται το ραντεβού για το βράδυ. Ασφαλίτες, ενώ έχει τελειώσει η πορεία, συλλαμβάνουν δύο μαθητές που αφήνονται ελεύθεροι αργότερα.
Η απόφαση για το κάλεσμα για τη βραδινή συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της πόλης ουσιαστικά πάρθηκε από την οργάνωσή μας, καθώς ήταν φανερό ότι κανένας φορέας δε θα έπαιρνε τέτοια πρωτοβουλία.(μόνο οι μαθητές και ο «αντιεξουσιαστικός χώρος» είχαν ανακοινώσει συγκέντρωση). Με τη συμφωνία των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΝΑΡ, στόμα με στόμα δεκάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν και διαδήλωσαν ενάντια στην κρατική καταστολή. Μαζί και οι σπουδαστές του ΤΕΙ, οι φοιτητές της Κτηνιατρικής, και το μπλοκ των μαθητών που με ξεχωριστή προσυγκέντρωση ήρθε στην πλατεία. Ήταν από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχουν γίνει στην Καρδίτσα. Το ΚΚΕ πορεύτηκε μόνο του από τα γραφεία του στους δρόμους της πόλης, ενώ το τοπικό ΠΑΣΟΚ κλείστηκε στα γραφεία του και έκανε συγκέντρωση –ομιλία!
Την Τετάρτη, ημέρα της απεργίας, οι μαθητές διαδήλωσαν ξανά στο κέντρο της πόλης. Ασφαλίτες επιχείρησαν να συλλάβουν μαθητή που έγραφε συνθήματα, όμως παρέβηκαν οι συμμαθητές του και τον ελευθέρωσαν. Οι μαθητές, αν και ταλαντεύτηκαν να έρθουν στην απεργιακή συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο, τελικά επέλεξαν να διαδηλώσουν μόνοι τους στους δρόμους της πόλης. Η απεργιακή συγκέντρωση ήταν σε μαζικότητα πολύ κατώτερη της περίστασης.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (Πέμπτη 11/12) σχεδόν όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια της πόλης είναι σε κατάληψη και οι μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους
Σάμος
Τα κύματα της οργής και της αγανάκτησης για τη δολοφονία του Αλέξη τη νύχτα του Σαββάτου φτάσανε ως τη Σάμο. Τη Δευτέρα 8/12 οι μαθητές των περισσότερων σχολείων δεν μπήκαν στις τάξεις. Πραγματοποίησαν συνελεύσεις και αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα, ώστε να πραγματοποιήσουν διαδηλώσεις. Πράγματι, στο Βαθύ, το Καρλόβασι, το Μαραθόκαμπο τα μαθητικά ποτάμια γεμίσανε τους δρόμους των πόλεων με συνθήματα γεμάτα «ΓΙΑΤΙ;», που καταλήξανε στα τοπικά αστυνομικά τμήματα. Η ΕΛΜΕ Σάμου πήρε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση πανσαμιακού συλλαλητηρίου την επόμενη μέρα στο Βαθύ. Κινήθηκε δραστήρια ενημερώνοντας τους συναδέλφους, τα 15μελή, το σύλλογο δασκάλων-νηπιαγωγών και το νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ. Το ίδιο βράδυ οι φοιτητικοί σύλλογοι πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις, στις οποίες η ΕΛΜΕ παρέμβηκε με ανακοινώσεις ώστε και το φοιτητικό σώμα να συμμετάσχει στην πανσαμιακή κινητοποίηση, διαθέτοντας λεωφορεία για τη μετακίνησή τους. Χαρακτηριστική η στάση της ΚΝΕ, που επιδίωκε μια πιο ελεγχόμενη κινητοποίηση στο πλαίσιο του Καρλοβάσου, ενώ ταυτόχρονα δυναμίτισε το κλίμα των συνελεύσεων με την καταγγελία των επεισοδίων που ακολούθησαν τη δολοφονία του μαθητή. Ο Σύλλογος Φοιτητών Μαθηματικού πήρε αγωνιστική απόφαση 3ήμερης κατάληψης και συμμετοχής στο συλλαλητήριο, ενώ τα άλλα δύο τμήματα δεν κατέληξαν.
Την Τρίτη 9/12 το Βαθύ έζησε μια μεγαλειώδη νεολαιίστικη κινητοποίηση 1.000 διαδηλωτών. Εκατοντάδες μαθητές, 150 φοιτητές, πολλοί εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στο νοσοκομείο ενώθηκαν σε μια διαδήλωση καταγγελίας της δολοφονίας αλλά και οργής απέναντι στην πολιτική που δολοφονεί ζωές-όνειρα-δικαιώματα. «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία», «στους δρόμους σπάμε την τρομοκρατία», «μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν σε όλη τη διάρκεια της πορείας. Η πορεία κατέληξε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα και πέταξαν αβγά και πορτοκάλια.
Την Τετάρτη 10/12 πραγματοποιήθηκε απεργιακή συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο Σάμου. Παρ’ όλο που η συμμετοχή στην απεργία ήταν μεγάλη (62% έφτασε η συμμετοχή των απεργών εκπαιδευτικών στο νομό), η συγκέντρωση ήταν άμαζη. Η ομιλία του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ ακολούθησε τη γραμμή της ηγεσίας του ΚΚΕ, καταγγέλλοντας τον νεολαιίστικο ξεσηκωμό, δίνοντάς του το χαρακτηρισμό του προβοκατόρικου. Στον αντίποδα, ο εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ κατήγγειλε την κυβερνητική πολιτική για τη δολοφονία και υποστήριξε τη θέση οι εκδηλώσεις οργής να μπολιαστούν με πολιτικά χαρακτηριστικά, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν παραπέρα. Στην πορεία η ΕΛΜΕ και ο Σύλλογος Δασκάλων-Νηπιαγωγών συμμετείχαν με δικό τους μπλοκ, με σύνθημα «Μαζικός Αγώνας – Κάτω η Πολιτική που Δολοφονεί».
Πάτρα
Από την πρώτη στιγμή που το γεγονός της δολοφονίας του μαθητή έγινε γνωστό ο λαός και η νεολαία της Πάτρας κατέβηκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας την οργή τους για το θάνατο του Αλέξη. Καθημερινά κόσμος μαζεύεται στο κέντρο της πόλης απ’ όπου ξεκινούν πορείες στις οποίες ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπερνά τις 3000. Την ημέρα της κηδείας του μαθητή γίνονται 2 μεγάλες διαδηλώσεις, η μια στο κέντρο της πόλης και η άλλη στην περιφέρεια δυτικής Ελλάδος οι οποίες στο τέλος ενώνονται έξω από το χώρο του παραρτήματος. Εκείνη τη στιγμή δυνάμεις καταστολής πνίγουν τους διαδηλωτές στα
δακρυγόνα και τα χημικά ενώ κάνουν και χρήση πλαστικών σφαιρών. Σε συνεργασία με την αστυνομία ομάδες παρακρατικών, χρυσαυγιτών και την ομάδα “Κένταυρος” (ακροδεξιό τμήμα της ΟΝΝΕΔ που δολοφόνησε τον Τεμπονέρα) με λοστούς και μαχαίρια παίρνουν στο κυνήγι το συγκεντρωμένο πλήθος, κόσμος συλλαμβάνεται και ξυλοκοπείται, ένας φοιτητής μαχαιρώνεται και στέκια κοινωνικών ομάδων δέχονται επιθέσεις. Η πόλη άδειασε και ο κόσμος κρύβεται σε σπίτια, όμως αυτό δεν κράτησε για πολύ.
Στη συγκέντρωση της πανεργατικής απεργίας εργαζόμενοι και νεολαίοι καταγγέλλουν το γεγονός και συμμετέχουν στην πορεία η οποία σε μαζικότητα ξεπερνά τις προηγούμενες. Την Πέμπτη σχόλες και σχολεία που βρίσκονται σε κατάληψη πραγματοποιούν μαζική πορεία στο κέντρο της πόλης ενώ χαρακτηριστική είναι η απουσία του ΣΥΡΙΖΑ (ο Αλαβάνος μιλούσε σε εκδήλωσή του) και της ΑΡΑΝ που διαφώνησε εξ αρχής για την πραγματοποίησή της. Η Αριστερά και στην Πάτρα δυσκολεύεται να δώσει απαντήσεις παλαντζάροντας μια με τη λογική της “σύγκρουσης” και μια με το εκλογολάγνο “κάτω η κυβέρνηση”. Στις παρεμβάσεις μας προσπαθούμε να αναδείξουμε την ανάγκη πολιτικοποίησης του κινήματος σε μια μαζική λαϊκή κατεύθυνση κόντρα στις επιλογές του συστήματος και της πολιτικής του.
Ξάνθη
Με κλιμακούμενες κινητοποιήσεις, που μαζικοποιούνται συνεχώς, απάντησε η νεολαία (κυρίως) της Ξάνθης στη δολοφονία του νεαρού Αλέξη. Από τις λίγες δεκάδες που βγήκαν στους δρόμους το Σάββατο το βράδυ φτάσαμε στις πολλές εκατοντάδες που καθημερινά διαδηλώνουν. Όχι μόνο φοιτητές (που αποτελούν το βασικό κορμό), αλλά και μαθητές λυκείων και γυμνασίων, που την πορεία προς την αστυνομική διεύθυνση την έκαναν καθημερινή τους υπόθεση, μαθητές επαγγελματικών σχολών, άνεργοι νέοι ή μισοαπασχολούμενοι, αλλά και εργαζόμενοι που τα παιδιά τους βρίσκονται στην ηλικία του Αλέξη. Μαζί τους η πλειοψηφία του απλού κόσμου, που ακόμη και το (επιλεκτικό και ελεγχόμενο) σπάσιμο τραπεζών που έγινε στην πορεία της Δευτέρας δεν το αντιμετώπισε αρνητικά.
Το Σάββατο το βράδυ έγινε μια μικρή φοιτητική πορεία, η οποία στην αρχή της αντιμετώπισε την πρόκληση ενός αστυνομικού οχήματος, που πέρασε μαρσάροντας μέσα απ’ αυτήν, ευτυχώς χωρίς θύματα. Την Κυριακή το μεσημέρι περίπου 200 άτομα πορεύτηκαν προς την αστυνομική δ/νση και επέστρεψαν στην κεντρική πλατεία. Τη Δευτέρα και την Τρίτη το πρωί οι μαθητές έκαναν τις δικές τους πορείες, αποχαιρετώντας με αγωνιστικό τρόπο το συμμαθητή τους που δολοφονήθηκε. Τη Δευτέρα το βράδυ αρκετές εκατοντάδες νέοι και λίγοι εργαζόμενοι ξαναπορεύτηκαν στους δρόμους της Ξάνθης με προορισμό την αστυνομία, όπου έπεσαν μερικά δακρυγόνα, ενώ την Τρίτη το μεσημέρι φοιτητές και μαθητές κατευθύνθηκαν προς την κλειστή («για το φόβο των Ιουδαίων») νομαρχία, παρέμειναν αρκετή ώρα εκεί απαιτώντας την απομάκρυνση των ΜΑΤ και δέχθηκαν την επίθεσή τους κατά τη στιγμή της αποχώρησης.
Για την Τετάρτη, ημέρα της πανελλαδικής απεργίας, η Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης καλούσε με αφίσες, ταμπλό και προκηρύξεις σε συγκέντρωση έξω από το Εργατικό Κέντρο, για τη συγκρότηση ενός ξεχωριστού, αγωνιστικού μπλοκ, ενώ στον ίδιο χώρο καλούσε και ο σύλλογος φοιτητών.
Μετά το τέλος των βαρετών ομιλιών ξεκίνησε η πορεία. Μπροστά οι λίγες δεκάδες του Εργατικού Κέντρου, χωρίς πανό, σιωπηλοί σαν σε κηδεία. Πίσω, σε κάποια απόσταση, ζωντανή, αγωνιστική η πραγματική πορεία. Το μπλοκ της Πρωτοβουλίας Αντίστασης, με αρκετές εκατοντάδες εργαζόμενους και νεολαίους, και στη συνέχεια, επίσης με εκατοντάδες φοιτητές και μαθητές, το μπλοκ του φοιτητικού συλλόγου. Και τα δύο μπλοκ ενισχύθηκαν και με άλλους μαθητές που προηγουμένως είχαν κάνει τη δική τους πορεία. (Το ΠΑΜΕ προσπάθησε να τους «καπελώσει», ακολουθώντας τους κατά πόδας, αλλά τελικά έμεινε για μια ακόμη φορά με τους περίπου 100 «δικούς» του, μακριά από την οργή και τον παλμό της νεολαίας).
Προς το τέλος της διαδρομής η πορεία (Πρωτοβουλία Αντίστασης και σύλλογος φοιτητών) έστριψε προς τη Νομαρχία. όπου αντιπροσωπεία φοιτητών προσπάθησε να προχωρήσει σε ολιγόωρη συμβολική κατάληψη της Νομαρχίας, όπως είχε αποφασίσει η Γενική τους Συνέλευση. Δέχτηκε όμως την απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ που βρίσκονταν μέσα στη Νομαρχία, τα οποία χτυπούσαν στο «ψαχνό», στέλνοντας στο νοσοκομείο τρεις φοιτητές και έναν δημοσιογράφο. Ήταν τόση η μανία τους, που έσπαζαν με τα κλομπ τους τις τζαμαρίες της Νομαρχίας, όχι μόνο δρώντας προβοκατόρικα, αλλά και για να προκαλέσουν τραυματισμούς στους νέους που βρίσκονταν έξω από αυτήν! Η πρόκληση συνεχίστηκε όταν νέα διμοιρία έκλεισε το δρόμο στην πορεία τη στιγμή που ήταν έτοιμη να αποχωρήσει από το χώρο της Νομαρχίας και ετοιμάστηκε να της επιτεθεί. Μπροστά στη σθεναρή στάση εργαζομένων, οι οποίοι σχημάτισαν αλυσίδα μπροστά στα ΜΑΤ, αυτά αποσύρθηκαν και η πορεία συνεχίστηκε προς το Εργατικό Κέντρο και από εκεί στο Πολυτεχνείο.
Το ΚΚΕ(μ-λ), που συμμετέχει ενεργά στην Πρωτοβουλία Αντίστασης, μοίρασε και δικιά του προκήρυξη στη συγκέντρωση, ενώ αμέσως μετά έδωσε ανακοίνωση-καταγγελία στα τοπικά ΜΜΕ.
Τρικαλα
Η εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή συγκλόνισε την Τρικαλινή κοινωνία. Με ανακοινώσεις τους δεκάδες φορείς, σύλλογοι, σωματεία την καταδίκασαν. Οι πορείες που διοργανώθηκαν ήταν μαζικότατες. Τον παλμό τον έδιναν οι μαθητές, που η συμμετοχή τους στο συλλαλητήριο που διοργάνωσαν τη Δευτέρα 8/12 το πρωί ήταν καθολική.
Η οργάνωσή μας, μαζί με άλλες δυνάμεις, διοργάνωσαν πικετοφορία στο κέντρο της πόλης την Κυριακή 7/12, με στόχο να καταγγείλουν τη δολοφονία.
Οι ίδιες δυνάμεις (ΚΚΕ(μ-λ), ΝΑΡ, Κ.Ο. Ανασύνταξη, ΣΥΡΙΖΑ, Αντιεξουσιαστική Κίνηση, ανένταχτοι αριστεροί) διοργάνωσαν συγκέντρωση και πορεία τη Δευτέρα 8/12 το απόγευμα. Παρά τα προβλήματα συνεννόησης και τις προσπάθειες επιβολής κάποιων απόψεων, η συγκέντρωση αυτή έδωσε την δυνατότητα σε εκατοντάδες εργαζόμενους και μαθητές να καταγγείλουν τη δολοφονία και να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην κλιμακούμενη επιθετικότητα της κυβέρνησης στα δικαιώματα λαού και νεολαίας.
Όσον αφορά στην πανεργατική απεργία της Τετάρτης 10/12 έγιναν στην πόλη μας δύο ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Το ΠΑΜΕ έκανε τη “δική του” απεργία (τα πανό που είχαν αναρτήσει στην πόλη καλούσαν στην απεργία του ΠΑΜΕ).
Η ηγεσία του εργατικού κέντρου όχι μόνο δεν κινητοποιήθηκε για την απεργία, αλλά, υλοποιώντας τη γραμμή της ΓΣΕΕ, δεν έκανε ούτε την καθιερωμένη πορεία προς τη Νομαρχία.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση το συμπέρασμα που βγήκε και από εμάς αλλά και από άλλες δυνάμεις είναι ότι θα πρέπει πιο αποφασιστικά να αναλάβουμε εκείνες τις πρωτοβουλίες που θα μαζικοποιούν τις απεργιακές συγκεντρώσεις και θα δίνουν τη δυνατότητα να εκφραστεί η αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων.
Χανιά
Στα Χανιά, πέρα από τη συντριβή των βιτρινών και την εικόνα των καταστροφών που πρόβαλαν τα Μ.Μ.Ε., υπήρξε μαζική απάντηση από το λαό και τη νεολαία στην κρατική καταστολή, πράγμα βέβαια που δεν πρόβαλαν τα Μ.Μ.Ε. Την Κυριακή 7/12 το πρωί η οργάνωσή μας πήρε την πρωτοβουλία για σύσκεψη όλων των αριστερών οργανώσεων της πόλης με στόχο τη διοργάνωση μαζικού συλλαλητηρίου. Το συλλαλητήριο οργανώθηκε τελικά με χωριστά καλέσματα από κάθε οργάνωση -Κ.Κ.Ε.(μ-λ), ΝΑΡ, ΕΝΑΝΤΙΑ, ΣΥΡΙΖΑ- και τους συλλόγους δασκάλων, φοιτητών και ΕΛΜΕ, ενώ το Κ.Κ.Ε. κάλεσε με διαφορά μιας ώρας στο ίδιο σημείο, στην πλατεία Αγοράς, όπου τελικά τη Δευτέρα 8/12 το απόγευμα πλημμύρισε από νεολαία και εργαζόμενους.
Πάνω από 3.000–4.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας με την παρουσία τους έδειχναν έμπρακτα τα συναισθήματά τους και την αγωνιστική τους διάθεση απέναντι στην πολιτική που φτάνει να δολοφονεί προκειμένου να αποφύγει αγωνιστικές διεκδικήσεις από το λαό και τη νεολαία. Κι όμως. Η ανικανότητα της Αριστεράς να ενισχύσει τις αγωνιστικές διαθέσεις εκδηλώθηκε περίτρανα για άλλη μια φορά. Από τη μια το Κ.Κ.Ε., που ενδιαφέρεται για το μπλοκ του κι ας πάνε όπου θέλουν χιλιάδες διαδηλωτές. Το ζήτημα βέβαια με το Κ.Κ.Ε. είναι γνωστό, και θα έλεγε κανείς πώς και το ’παθε και ήρθε στον ίδιο τόπο συγκέντρωσης…
Από την άλλη, δεν μας εξέπληξε η κινηματική ασυνέπεια, η έλλειψη ενιαιοποίησης ή τι άλλο να πούμε του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε βέβαια είχαμε λόγους και από προηγούμενες εμπειρίες να έχουμε ανάλογες απαιτήσεις από τους συντρόφους του ΝΑΡ ή από την ΕΝΑΝΤΙΑ, όμως απαιτούμε μια απάντηση από τους συντρόφους ιδιαίτερα του ΝΑΡ που μάλιστα θέλουν να βρισκόμαστε ιδιαίτερα εμείς οι εξωκοινοβουλευτικοί πριν απευθυνθούμε στο Κ.Κ.Ε. ή στον ΣΥΝ.
Έλεγε λοιπόν ο σύντροφος από το ΝΑΡ και συμφωνήσαμε στη σύσκεψη στο κτήριο Παπαδοπέτρου ότι το ζήτημα που παίζεται είναι αν θα υπάρξει απάντηση στη δολοφονία με όρους κινήματος και Αριστεράς ή αν θα υπάρξει με όρους μπάχαλου και αναρχίας. Και υποτίθεται ότι συμφωνήσαμε να παλέψουμε για το πρώτο, καλώντας κοινή συγκέντρωση, έστω κι αν δεν έβγαινε κοινό πολιτικό πλαίσιο με βάση τη διαφωνία μας στο κεντρικό αίτημα –κάτω η κυβέρνηση- που έμπαινε απ’ όλους τους υπόλοιπους.
Στη συνέχεια και με συνεννόηση που γινόταν μεταξύ των οργανώσεων είχε συμφωνηθεί η πορεία να μην κατευθυνθεί προς το αστυνομικό μέγαρο, αλλά να ακολουθήσει τις κλασικές διαδρομές μέσα στην πόλη. Αυτό ανακοινώθηκε και από τα μεγάφωνα της συγκέντρωσης. Αποδείχθηκε στην πράξη για όλο το χώρο των ριζοσπαστών πως όχι μόνο δεν έχουν την τόλμη να διαχωριστούν ανοιχτά και παστρικά με την αναρχία και τους μπάχαλους, αλλά αντίθετα συμβάλλουν στον αποπροσανατολισμό του κόσμου από τη σύγκρουση με όρους κινήματος, με όρους κλιμάκωσης των αγώνων και με διαμόρφωση όρων νίκης και όχι εκτόνωσης της οργής και ήττας.
Και βέβαια δεν μπορείς με αστικού–κοινοβουλευτικού τύπου αιτήματα όπως «κάτω η κακή κυβέρνηση των δολοφόνων» (για να ’ρθει ποια;) να κερδίσεις τη νεολαία που είναι δικαίως οργισμένη συνολικά με το σύστημα. Γι’ αυτό οι ριζοσπάστες μας υποκλίνονται στο «αυθόρμητο» και δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αντιστοιχούν ως αριστερή υποτίθεται οργάνωση. Είναι άθλια η στάση του Κ.Κ.Ε., που βγήκε από τα αστικά ΜΜΕ και τα έριξε στον ΣΥΡΙΖΑ για ευθύνες στο κίνημα που το ίδιο δεν αναλαμβάνει και άξιος ο μισθός τους από τους επαίνους του συστήματος. Όμως ο οπορτουνισμός, η ασυνέπεια και το ψάρεμα στα θολά νερά των ριζοσπαστών δεν έχει όρια.
Ας είναι. Και μ’ όλα αυτά ο λαός και η νεολαία και στα Χανιά δεν μάσησαν. Αυτό, όπως είπαμε, εκφράστηκε και στο μαζικό συλλαλητήριο της 8/12, αλλά και με τη μαζική συμμετοχή τόσο στην απεργία όσο και στην απεργιακή συγκέντρωση. Η απεργιακή συγκέντρωση είχε σαφώς λιγότερο κόσμο από τη συγκέντρωση της 8/12, αλλά διπλάσιο ίσως από την προηγούμενη απεργία του Οκτώβρη.
Σ’ όλες τις συγκεντρώσεις, τον τόνο έδινε η μαζική συμμετοχή μαθητών. Όλες αυτές τις μέρες μοιράζονταν αδιάκοπα από συντρόφους προκηρύξεις και γίνονταν συζητήσεις με κόσμο, ενώ η οργάνωσή μας παρέμβηκε στις συγκεντρώσεις με αξιόλογα συγκροτημένα μπλοκ. Πίσω από το μπλοκ της οργάνωσής μας ακολουθούσε με δυναμισμό και αξιόλογη μαζικότητα το μπλοκ των Αγωνιστών μαθητών που επίσης μοίρασαν εκατοντάδες προκηρύξεις οι οποίες έθεταν το ζήτημα για καταλήψεις-διαδηλώσεις-αγώνες σε όλα τα σχολεία, σ’ ένα πλαίσιο καταγγελίας του συστήματος που δολοφονεί μαθητές και καταπιέζει τη ζωή τους καθημερινά.
Αντίστοιχα παρεμβαίνουν όλες αυτές τις μέρες στο χώρο τους στο Πολυτεχνείο Κρήτης, που βρίσκεται σε κατάληψη, οι σύντροφοι φοιτητές, θέτοντας την ανάγκη, κόντρα σε λογικές εκτόνωσης, να διοχετευτεί η οργή στην κατεύθυνση σύγκρουσης με όρους μαζικής πάλης με το σύστημα, για την ανατροπή του νόμου πλαισίου και την ενίσχυση των θέσεων του φ.κ., που θα είναι και η ουσιαστική απάντηση στην τρομοκρατία και την καταστολή του συστήματος.
