Αντίσταση στις γειτονιές

Την Κυριακή (02/11) το απόγευμα έγινε συγκέντρωση-συναυλία στο πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα με κεντρικό αίτημα να μη χτιστούν τα κτίρια που προγραμματίζει η Νομαρχία της Αθήνας. Η ανταπόκριση του κόσμου των γύρω περιοχών ήταν μεγάλη. Τα κτίρια αυτά (όπου θα στεγαστούν διοικητικές υπηρεσίες) είναι να χτιστούν σε χώρο που παλιότερα είχε χαρακτηριστεί χώρος ελεύθερος και για τη δημιουργία νηπιαγωγείου που λείπει από τη γειτονιά.   
Μόλις οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν τι γίνεται ξεσηκώθηκαν, δημιούργησαν Επιτροπή Αγώνα και άρχισαν κινητοποιήσεις, με πρώτη την Παρασκευή 24/10, όπου συμμετείχαν και οι δάσκαλοι με μιας ώρας στάση εργασίας που κήρυξε ο τοπικός τους σύλλογος. Αυτό γιατί, πέραν των άλλων, ακριβώς δίπλα και απέναντι από το χώρο ανέγερσης των κτιρίων της Νομαρχίας βρίσκονται 3 σχολεία (ιδιωτικά και δημόσια). Πράγμα που, με βάση το νόμο, υποτίθεται, καθιστά απαγορευτικό τη δημιουργία διοικητικών υπηρεσιών. Στη διάρκεια του αγώνα αναδείχθηκε και το θέμα του (εγκαταλελειμμένου) Αρχαιολογικού Πάρκου της Ακαδημίας του Πλάτωνα, που βρίσκεται σχεδόν δίπλα.

Τον αγώνα αυτόν κατά κάποιον τρόπο τον “υιοθέτησε” ο Σκάι (τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός) στο πλαίσιο της… οικολογικής του καμπάνιας. Πέρα από την προσοχή που χρειάζεται να επιδείξουν οι κάτοικοι για τους σκοπούς (αν υπάρχουν, πέραν των διαφημιστικών στόχων) των ιδιοκτητών του καναλιού, μιας και η περιοχή εντάσσεται στην ευρύτερη παρακηφίσσια, που σχεδιάζεται η ανάπτυξή της τύπου MALL και VILLAGE (βλ. Ελαιώνα π.χ.), μπαίνουν και κάποια ερωτήματα.
Καλά κάνουν και εκμεταλλεύονται οι κάτοικοι τη δημοσιότητα που τους προσφέρθηκε. Από την άλλη, όμως, σε όλες τις σχετικές διαφημίσεις, τις ραδιοφωνικές τουλάχιστον, πουθενά δεν αναφέρεται η Επιτροπή τους. Ο αγώνας τους παρουσιάζεται σαν αγώνας του Σκάι, τη στιγμή που ο σταθμός το μόνο που έκανε ήταν να “φέρει” τους καλλιτέχνες (Τσακνή και Θηβαίο) και τις κάμερες, ενώ όλα τα άλλα, τα τεχνικής φύσης, τα φρόντισαν και τα πλήρωσαν οι κάτοικοι. Κατά τα άλλα, ο κ. Πορτοσάλτε από τις εκπομπές του συμβουλεύει τους κατοίκους να μην αφήσουν κανέναν να τους… καπελώσει!
Ο ευαίσθητος οικολογικά Σκάι δεν θυμόμαστε να έδειξε την ίδια ευαισθησία για άλλα ζητήματα που θίγουν εξίσου σοβαρά και άμεσα τον Πλάτωνα αλλά και την ευρύτερη περιοχή του 4ου Διαμερίσματος της Αθήνας. Ζητήματα όπως είναι ο προαστιακός και η επίγεια κατασκευή του, το αμαξοστάσιο του μετρό, που έχουν τσακίσει κυριολεκτικά την περιοχή.

Οι κάτοικοι, τώρα που θα πέσουν σιγά σιγά τα φώτα, θα συνεχίσουν τον αγώνα τους. Με την επιμονή τους, με τη μαζικότητά τους, έχουν όλα τα δίκια και τις πιθανότητες να κερδίσουν. Αρκεί να μην πέσουν στις διάφορες παγίδες που σε κάθε αγώνα προσπαθούν να στήσουν οι διάφοροι παράγοντες της εξουσίας, από το δήμο ως την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Να μη διστάσουν να καταδείξουν τους βασικούς υπεύθυνους (ο δήμος της Αθήνας, ενώ έχει αδειοδοτήσει την κατασκευή των κτιρίων, οι εκπρόσωποί του κατά τη διάρκεια της συναυλίας όπου έβλεπαν κάμερα και φωτογραφική μηχανή έσπευδαν να στηθούν μπροστά!). Να μην ξεφύγουν από το βασικό τους στόχο που είναι να μη χτιστούν τα κτίρια καταρχήν και να φτιαχτεί το νηπιαγωγείο. Και αυτό γιατί δεν μπορούμε να πάμε μαζί με τους υπεύθυνους για την καταστροφή των γειτονιών μας (κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του), αλλά να παλέψουμε ενάντια σε αυτούς και τα σχέδιά τους, συγκροτώντας τις δικές μας αυτόνομες αντιστάσεις!

Για τον Προαστιακό:

Την επόμενη Κυριακή στις 9/11 υπήρξε κινητοποίηση για το θέμα της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Μια κινητοποίηση που στηρίχτηκε από λιγότερους των 100 κατοίκους και που ήρθε πολύ καθυστερημένα. Τα έργα στην περιοχή των σταθμών έχουν προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό, τόσο που υπολογίζεται ότι ως τα Χριστούγεννα θα έχουν τελειώσει. Δυστυχώς οι εξελίξεις αλλά κυρίως η διάθεση των κατοίκων, που εκφράστηκε με τις κινητοποιήσεις τους τον Ιούλιο, να αντισταθούν και να μην επιτρέψουν την επίγεια κατασκευή δεν οδήγησαν κάποιους να αλλάξουν τακτική. Αυτοί είναι πολύ συγκεκριμένοι, είναι το ΚΚΕ που ελέγχει το σύλλογο Αναγέννηση και ο ΣΥΡΙΖΑ που κυριαρχεί στην Επιτροπή Πολιτών. Στην πράξη και καλυπτόμενοι πίσω από προφάσεις και γελοίες δικαιολογίες, εμπόδισαν τη συνέχιση του αγώνα.

Από τα τέλη Αυγούστου υπήρχε πρόταση και προσπάθεια αγωνιστών, που συμμετείχαν στην Επιτροπή, για συντονισμό του αγώνα από τους δύο αυτούς φορείς, με κάλεσμα σε ό,τι υπάρχει και κινείται στη γειτονιά (σύλλογοι γονέων, συνδικάτο οικοδόμων κ.λπ.). Οι μεν είπαν ότι δεν προλαβαίνουν γιατί ασχολιόντουσαν με το φεστιβάλ τους, οι δε, ενώ «συμφώνησαν», στην πράξη κωλυσιέργησαν την όλη διαδικασία. Κατά τα άλλα, προχωρούν και οι δύο «αγωνιστικά» με προσφυγές και πάλι στο ΣτΕ και με σκέψεις για προσφυγές στο… Ευρωπαϊκό Δικαστήριο! Η ουσία είναι ότι με αυτές τις τακτικές κατάφεραν να απογοητεύσουν τον κόσμο και ως ένα βαθμό να στραφούν κάποιοι εναντίον των κινητοποιήσεων, θεωρώντας ότι ευθύνονται για τη μεγάλη καθυστέρηση του έργου και τη βρόμα που αυτή προκαλεί.

Μετά από αυτό, οι αγωνιστές που πρότειναν τη συνέχιση των αγώνων του καλοκαιριού κατήγγειλαν τη στάση αυτή των δύο και δήλωσαν ότι θα αποχωρήσουν από την Επιτροπή, πόσω μάλλον που δεν ενημερώνονταν ούτε καν για τις συνεδριάσεις της.

Ο ΣΥΝ, βλέποντας προφανώς ότι η υπόθεση αυτή (του προαστιακού) τελειώνει εδώ και ψάχνοντας να βρει λόγο παρουσίας στην περιοχή, χώθηκε στην Επιτροπή του Πλάτωνα, ενώ στην αρχή, από μέλη του τουλάχιστον, υπήρχε ένα μάλλον αρνητικό κλίμα απέναντί της. Παράλληλα προωθεί προτάσεις συντονισμού όλων των κινήσεων γειτονιάς του 4^ου διαμερίσματος για να παλέψουμε, λέει, ολοκληρωμένα τα ζητήματα. Μάλιστα εκφράστηκε και η σκέψη να καλεστούν οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις σε συζήτηση και συντονισμό. Και όχι μόνο αυτό, ενώ δεν ήρθαν στη σύσκεψη–συζήτηση για τη φτώχεια που τους κάλεσε το ΚΚΕ(μ-λ) (εκτός από έναν συναγωνιστή που δήλωσε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ), γιατί -λέει- δεν κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται, τώρα δηλώνουν πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε όποια πρωτοβουλία, αν και εφόσον υπάρξει. Μακάρι!

Για τις επιτροπές κατά της φτώχειας, της ακρίβειας και της ανεργίας

Στα Σεπόλια, μετά τη σύσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ), συγκροτήθηκε πρωτοβουλία που προσπαθεί να προχωρήσει στη διοργάνωση συνέλευσης των κατοίκων της γειτονιάς με σκοπό να συγκροτηθεί Επιτροπή Αγώνα κατά της φτώχειας και να καθορίσει τη δράση της. Οι δυσκολίες είναι πολλές και προέρχονται κυρίως από τις δυνάμεις της Αριστεράς. Το ΚΚΕ δεν εμφανίστηκε, δεν πάμε -μας είπαν- σε καλέσματα οργανώσεων που χρησιμοποιούν τον τίτλο «ΚΚΕ» στο όνομά τους! Για τον ΣΥΝ είπαμε. Το εντυπωσιακό σε αυτή την περίπτωση είναι η σχεδόν κάθετη άρνηση δυνάμεων και αγωνιστών  της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Οι δικαιολογίες πολλές και διάφορες. Η ουσία ήταν ότι δεν ήθελαν να προχωρήσει κάτι τέτοιο, αντιπροτείνοντας τη διεξαγωγή ημερίδας για το θέμα της κρίσης και ως εκεί από την τοπική εφημερίδα «Μήνυμα για όλους». Η συζήτηση έγινε στο πλαίσιο της συνεδρίασης της Σ.Ο. της εφημερίδας. Οταν όμως έγινε αποδεκτό το να διοργανώσει η εφημερίδα συζήτηση για το θέμα, υπήρξε και πάλι άρνηση να μετατραπεί σε συνέλευση, από όπου θα μπορούσε να προκύψει Επιτροπή Αγώνα.

Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι που αποδέχτηκαν την πρότασή μας στη σύσκεψη αποφάσισαν να προχωρήσουν μόνοι τους, με όλες τις δυσκολίες. Μοίρασαν προκήρυξη στις δύο συγκεντρώσεις των κατοίκων και προσανατολίζονται σε κάλεσμα διενέργειας σύσκεψης – συνέλευσης στις 29 Νοέμβρη.

Έκλεισαν το δρόμο προς το ΧΥΤΑ Λευκίμμης

Στο κλείσιμο των δρόμων που οδηγούν προς το εργοτάξιο του ΧΥΤΑ της Λευκίμμης προχώρησαν από νωρίς σήμερα το πρωί οι κάτοικοι της περιοχής μετά από απόφαση της συντονιστικής επιτροπής αγώνα.

ΝΕΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΙΜΜΗ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ

Στην αλλαγή της βάρδιας των ΜΑΤ (λίγο πριν τις 16.00) στον υπο κατασκευή ΧΥΤΑ πέρασαν απο τον κεντρικό δρόμο προς το δρομάκι που οδηγεί στον υπο κατασκευή ΧΥΤΑ 4-5 ατομα και κάθισαν στο χώμα εμποδίζοντας την αλλαγή.
Αυτο ηταν αρκετό να αντιδράσει η ομάδα των ΜΑΤ που εχει εγατασταθεί στην περιοχή της Λευκίμμης και να συλλάβει μια γυναίκα απο τους εμποδίζοντες.
Οι κατοικοι ειχαν συγκεντρωθεί αρχικά στο κεντρικο δρομο μετα την χθεσινοβραδυνή απόφαση της Συντονιστικής επιτροπής να κλείσουν ειρηνικά τους δρόμους που οδηγούν στον ΧΥΤΑ.
Μερικά ατομα προχώρησαν στο δρομάκι προς το ΧΥΤΑ και ειχαμε την σύληψη της Γυναίκας που οπως μας ανέφερε το μέλος της συντονιστικής επιτροπής κ.Κοντομάρη μεταφέρθηκε με το περιπολικό στην Ασφάλεια Κέρκυρας ενω τους ελεγαν οτι θα την αφήσουν ελεύθερη.
Στη συνέχεια ομαδα των ΜΑΤ πηγε απο τον ΧΥΤΑ στο εξωτερικό περιφερειακό δρόμο που ηταν οι υπόλοιποι κάτοικοι και τους εκαναν επίθεση με χημικά. Ακολούθησε πανδαιμόνιο και τα επεισόδια γενικεύτηκαν.

Έντονα επεισόδια ΤΩΡΑ στη Λευκίμμη

Συγκλονίστηκες μαρτυρίες κατέφθασαν στο σταθμό του Corfu News, με νέες επιθέσεις των ΜΑΤ, κατά των κατοίκων Λευκίμμης που συμμετείχαν σε καθιστική διαμαρτυρία στη διασταύρωση που οδηγεί στο δρόμο για τα «Μεσοράχια».

Λευκίμη: 16:13 - 20/11/2008

Περίπου στις 14.00 μ.μ., στον χώρο της καθιστικής διαμαρτυρίας εισήλθαν τα ΜΑΤ, ανοίγοντας κυριολεκτικά πόλεμο κατά των πολιτών που βρίσκονταν εκεί. Σε μια πρώτη προσέγγιση οι ένστολοι αποπειράθηκαν να περάσουν τον κλοιό σπρώχνοντας τον κόσμο.
Οι κάτοικοι δεν πτοήθηκαν παρά ξάπλωσαν στο δρόμο ενώ ταυτόχρονά η μηχανή της κλούβας άναψε, έτοιμη να μην σταματήσει πουθενά.
Ο κόσμος αγρίεψε. Στην απειλή του οχήματος οι γυναίκες δεν υποχώρησαν. Στην εξέλιξη αυτή οι ένστολοι άρχισαν να διαπληκτίζονται με τις γυναίκες αυτές προβαίνοντας σε ιδιαιτέρως προκλητικές δηλώσεις, ενώ έσυραν κυριολεκτικά μια εξ αυτών στο εν λόγω περιπολικό. Τραγικές εικόνες διαδραματίστηκαν καθώς, η άτυχη γυναίκα άρχισε να αισθάνεται έντονη δυσφορία, λόγω κλειστοφοβίας.
Αν και αυτό εκφράστηκε στις αρχές, οι ένστολοι δεν ευαισθητοποιήθηκαν ακόμη και όταν μια συντοπίτισσα κυριολεκτικά προσφέρθηκε να πάρει την θέση της. Και εκείνη, από την δραματική εξέλιξη της διαμαρτυρίας ήρθε αντιμέτωπη με δικά της προβλήματα υγείας, όπου τουλάχιστον ελήφθησαν υπόψη από τους ένστολους, ενώ το αυτοκίνητο των ΜΑΤ χάθηκε παίρνοντας την πρώτη γυναίκα μαζί του.
Θέλοντας οι κάτοικοι να συμπαρασταθούν στην συντοπίτισσα τους ακολούθησαν το αυτοκίνητο, ενώ ήδη ο σύζυγος της είχε φθάσει στο σημείο για να βοηθήσει και εκείνος όσο μπορεί. Οι κάτοικοι οδηγήθηκαν στην εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, πιστεύοντας πως το αυτοκίνητο κατευθύνονταν προς εκείνη την κατεύθυνση. Μάταια. Οι ένστολοι την είχαν οδηγήσει στην ασφάλεια.
Σάλος έχει προκληθεί από τα σημερινά επεισόδια με αποτέλεσμα 150-200 άτομα να έχουν ξεχυθεί στους δρόμους της Λευκίμμης αυτή την στιγμή, εξαγριωμένοι.
Η Λευκίμμη περνά δύσκολες στιγμές, στιγμές φασισμού. Σύμφωνα με δηλώσεις των κατοίκων η διαμαρτυρία συντελέστηκε στο δρόμο, χωρίς να εμποδίζει κανένα. Ακουστήκαν φράσεις όπως «άρπαξαν», «έσυραν» που μονάχα σε τραμπουκισμούς παραπέμπουν.
Ίσως είναι ώρα να ξεσηκωθεί όχι μόνο η Λευκίμμη αλλά και ολόκληρη η Κέρκυρα, για πρώτη φορά, ενάντια σε κινήσεις που δεν απειλούν απλά τα τοπικά συμφέροντα, αλλά τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων μας.

Με συνάντηση ανταλλαγής εμπειριών ανοίγει, ανεπίσημα, το τριήμερο διαλόγου για τα ζητήματα της ενέργειας, που οργανώνει το πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, στις 21 – 23 Νοεμβρίου, στο Οικονομικό πανεπιστήμιο Αθήνας (Πατησίων 76, πρώην ΑΣΟΕΕ). Εκπρόσωποι των κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα, από διάφορες περιοχές της χώρας, θα συναντηθούν με τον κ. Karl Heinz Winkler, εκπρόσωπο του δικτύου κινήσεων πολιτών της περιοχής του Ensdorf της Γερμανίας, προσκεκλημένο στο τριήμερο, σε μια πρωτοβουλία ανταλλαγής εμπειριών από τις παράλληλες κοινωνικές δράσεις κατά της εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 21/11, στις 11 π.μ., στην αίθουσα συνεδριάσεων του ΤΕΕ (Καραγεώργη Σερβίας 2, 5ος όροφος) και θα είναι ανοιχτή στα ΜΜΕ και σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μία από τις μονάδες λιθάνθρακα, που επιχειρήθηκε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα (από ΔΕΗ – RWE, στην Καβάλα ή τον Αλμυρό Μαγνησίας), ήταν αυτή της οποίας την εγκατάσταση (από τη RWE) απέτρεψαν, μετά από σκληρό αγώνα, οι πολίτες της περιοχής του Ensdorf. Μια εγκατάσταση που, επίσης, ματαιώθηκε, μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των πολιτών στην Καβάλα και τον Αλμυρό, στις αρχές του 2008.
Το απόγευμα της Παρασκευής 21/11 (7.30 μ.μ.) αρχίζουν οι κυρίως εργασίες του τριημέρου, που θα ολοκληρωθούν το βράδυ της Κυριακής 23/11, αγγίζοντας μια θεματολογία που θα περιστραφεί γύρω από τις εξής βασικές ενότητες:

· Παραγωγή ενέργειας και επιπτώσεις στο περιβάλλον – ΑΠΕ – η εμπειρία του Ensdorf
· Το κυρίαρχο μοντέλο – κριτική στον υφιστάμενο και το νέο ενεργειακό σχεδιασμό
· Ενέργεια και κοινωνία των πολιτών

ενώ θα υπάρξουν και άλλες, παράλληλες, παρεμβάσεις με θεματολογία που σχετίζεται, άμεσα ή έμμεσα, με τα ζητήματα της ενέργειας.

Στις εργασίες του τριήμερου έχουν κληθεί να λάβουν μέρος και να παρέμβουν πλήθος κοινωνικών συλλογικοτήτων. Προσκλήσεις να παρακολουθήσουν το τριήμερο έχουν, επίσης, αποσταλεί σε: πολιτικά κόμματα, ΥΠΑΝ, ΥΠΕΧΩΔΕ, ΔΕΗ, ΡΑΕ, ΔΕΣΜΗΕ, ΣΕΕΣ, ΤΕΕ, ΚΑΠΕ, ΓΣΕΕ, συνδικάτα του χώρου της ενέργειας και άλλους φορείς.

Με αυτή τους την πρωτοβουλία, οι “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” επιχειρούν να καταθέσουν και τη δική τους συμβολή στον, έτσι κι αλλιώς, περιορισμένο δημόσιο διάλογο για τα ζητήματα της ενέργειας και του νέου μακροχρόνιου σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού που υπήρξε η αφορμή για την πραγματοποίηση αυτής της συνάντησης και ο οποίος οδεύει προς την τελική έγκριση, μέσα σε συνθήκες παντελούς έλλειψης της οποιασδήποτε δημόσιας διαβούλευσης και, συνειδητά, μακριά από την κοινωνία των πολιτών.

Τις ώρες που γράφεται τούτο εδώ το άρθρο έχει τελειώσει ένας πρώτος γύρος εκδηλώσεων, συζητήσεων, συσκέψεων με αντικείμενο την πρόταση της οργάνωσής μας  για τη  συγκρότηση επιτροπών ενάντια στη φτώχεια και στην ανεργία.

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά ένα τέτοιο εγχείρημα συνάντησε εκ μέρους οργανωμένων δυνάμεων τέτοια δυσπιστία, άρνηση, ως και υπονόμευση σε ορισμένες των περιπτώσεων.

 Η πρώτη αντίρρηση, όσο και αν φαίνεται απίθανο, προήλθε από το γεγονός ότι ήταν πρωτοβουλία της οργάνωσής μας. Στη βάση αυτής της λογικής, περίπου απαγορεύεται να παίρνουν πρωτοβουλίες οι οργανώσεις. Τι να απαντήσουμε άραγε σε αυτό;..  Ποιος δικαιούται άραγε και γιατί όποιος δικαιούται έχει παραπάνω δικαιώματα από μια οργάνωση να έχει άποψη και να προτείνει στον λαό;

Οσο και αν εξηγήθηκε σε διάφορους τόνους ότι το ΚΚΕ(μ-λ) πήρε την πρωτοβουλία γιατί κάνεις άλλος δεν την έπαιρνε, ότι η πρόταση έγινε μεν από το ΚΚΕ(μ-λ) αλλά από εκεί και πέρα το ίδιο διαθέτει πλέον τα μέλη του σε ό,τι οι διαφόρων μορφών συλλογικότητες ή μεμονωμένοι αγωνιστές αποφασίσουν να προχωρήσει, με όποιο όνομα και αν συναποφασιστεί, η άρνηση παρέμενε πεισματική και ανεξήγητη, λες και κάποιος περίπου πείσμωνε σαν παιδάκι κάποιας ηλικίας που του πήραν το παιχνίδι του. Δεν είναι παράξενο ότι μόνο τυφλός αντιοργανωτισμός μπορεί να εξηγήσει κάτι τέτοιες λογικές στη βάση του οποίου ό,τι κάνουν οι οργανώσεις είναι εξ ορισμού κακό ενώ ότι κάνει οποιοσδήποτε άλλος είναι πάλι εξ ορισμού σωστό και δίκαιο, ακόμα και όταν ο άλλος κηρύσσει την… ακινησία.

 Δεύτερη  αντίρρηση  που δεν ειπώθηκε ανοικτά αλλά μάθαμε ότι κυκλοφορεί υπόγεια είναι ότι η πρωτοβουλία της οργάνωσής μας παίρνεται ενόψει βουλευτικών εκλογών ή των ευρωεκλογών, προς άγραν ψηφοφόρων. Ξεχνά βέβαια αυτή η άποψη ότι το ΚΚΕ(μ-λ) δεν… κατεβαίνει στις ευρωεκλογές, αλλά  ούτε καν αφιερώνει το τελευταίο διάστημα ώρες επί ωρών, ημέρες επί ημερών, για να συζητάει τα λογής λογής ενδεχόμενα εκλογικά μέτωπα στο ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών που άλλωστε δεν είναι και σίγουρες. Καλό θα ήταν λοιπόν κάποιοι να μην κρίνουν… εξ ίδιων τα αλλότρια. Αλλωστε στις προσκλήσεις μας δεν αποκλείσαμε κανέναν, εκτός και αν θεωρούν ότι αποφασίσαμε να κατεβούμε στις όποιες επόμενες εκλογές με… όλους μαζί!!! Ας το κάνουμε καθαρό λοιπόν ακόμη μια φορά.

Η άποψή μας δεν έχει αλλάξει για την Αριστερά την επίσημη και την ανεπίσημη και όπως και για τα περιθώρια που υπάρχουν σήμερα για συνεργασίες ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.

 Τρίτη αντίρρηση. «Xάσαμε το επαναστατικό υποκείμενο» μας λένε κάποιοι και μας κουνάν το δάκτυλο, και με ύφος καθηγητών μαρξιστών πίσω από τα γυαλιά τους, και μας ενημερώνουν ότι το επαναστατικό υποκείμενο είναι η εργατική τάξη και όχι οι κάτοικοι της γειτονιάς. Ως εκ τούτου πρέπει να πάμε στα συνδικάτα και αυτό ήταν. Λες και το ΚΚΕ(μ-λ) δεν είναι μέσα στα σωματεία και δεν έχει δώσει τις μάχες του ενάντια στην άποψη ότι η διέξοδος για την εργατική τάξη βρίσκεται μακριά από αυτά.

Δεν ξεχνάμε όμως ούτε ότι μεγάλο κομμάτι του κόσμου βρίσκεται έξω από αυτά στην κυριολεξία, όπως δεν ξεχνάμε ότι και εκεί που συμμετέχει όπως και αν γίνεται αυτό ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ υπέρ της πάλης και των αγώνων.

Γιατί άραγε λοιπόν ένα κίνημα πολικής διαμαρτυρίας μέσα και έξω από τα σωματεία ενάντια στη λιτότητα και στην ακρίβεια, για πραγματικές αυξήσεις, δεν μπορεί να βοηθήσει στη συσπείρωση, στην ενεργοποίηση  των εργαζομένων, αποτελώντας το μέσο που θα πιέσει προς όλες τις κατευθύνσεις (σωματεία, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, συνδικαλιστικές και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς) και θα αναγκάσει πολλούς να πάρουν θέση;

 Τέταρτη αντίρρηση. Ακόμα και να στηθούν οι όποιες επιτροπές, ποιο άραγε θα είναι το περιεχόμενό τους. Να ΑΝΟΙΞΟΥΝ το θέμα για  συλλογικές συμβάσεις και πραγματικές αυξήσεις ή θα μετατραπούν σε επιτροπές έλεγχου των τιμών που θα πιέζουν, π.χ., τον Βερόπουλο και τον Σκλαβενίτη να ρίξει τις τιμές στα σουπερμάρκετ.

Θα μετατραπούν άραγε σε  κίνημα καταναλωτών, που θα ζητούν μποϊκοτάζ στα προϊόντα τους, ξεχνώντας ότι ο λαός χρόνια μποϊκοτάρει λόγω φτώχειας πάμπολλα είδη και οι τιμές από την άλλη τραβάν την ανηφόρα;

Θα προβούν σε δικαστικές διεκδικήσεις για την τάδε ή τη δείνα φορολογικού τύπου επιβάρυνση του όποιου λογαριασμού της ΔΕΗ, του ΟΤΕ ή άλλης ΔΕΚΟ ή θα δημιουργήσουν κλίμα υπέρ αγώνων. Θα ψάξουν άραγε να σώσουν όποιον φουκαρά του παίρνουν το σπίτι  για 1.000 ευρώ ή θα δουν πώς θα μπει φραγμός στις απολύσεις και στις μειώσεις των μισθών από την κρίση που πάνε να φορτώσουν πάνω μας που με τη σειρά της θα πολλαπλασιάσει τις κατασχέσεις; Αν λοιπόν μιλάμε για τη μετατροπή μας σε άτυπες ΕΚΠΟΙΖΩ, εμάς, να μας συγχωρείτε, αλλά δεν θα πάρουμε.

 Αυτονόητα ερωτήματα και μάλλον αυτονόητες οι απαντήσεις. Μάλλον όχι για όλους τελικά. Τελικά ίσως ισχύει αυτό που ειπώθηκε από συναγωνίστρια που είχε αντιρρήσεις για την πρόταση σε μια στιγμή κρίσης ειλικρινείας. «Πολύ μεγάλο αυτό που ζητάτε, ρε παιδιά, για να το σηκώσουν οι πλάτες μας».

Εκδήλωση με θέμα την επίθεση στο λαϊκό εισόδημα και τα εργατικά δικαιώματα που έχει σημάνει το ξέσπασμα της πρόσφατης χρηματοπιστωτικής κρίσης του καπιταλισμού πραγματοποίησε η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) στο Περιστέρι την Κυριακή 2 Νοεμβρίου. Από τη μεριά των εισηγητών τονίστηκαν μια σειρά σημεία της αστικής προπαγάνδας που έχουν στόχο να συσκοτίσουν τον πραγματικό χαρακτήρα της κρίσης και τη σαπίλα του συστήματος που τη γέννησε, αλλά και η προσπάθεια των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και του ρεφορμισμού να αποπροσανατολίσουν το λαό μέσα από διάφορα μοντέλα «διεξόδου» από την κρίση, πίσω από τα οποία κρύβονται οι βλέψεις τους για καλύτερο εκλογικό πλασάρισμα αλλά και η βαθιά τους πίστη στην… αιωνιότητα του καπιταλισμού. Βασικό σημείο της εισήγησης αποτέλεσε το στοιχείο της έντασης της επίθεσης στην εργατική τάξη και τα δικαιώματά της ως μόνη «διέξοδος» για το σύστημα. Και σε αυτήν την επίθεση βασικό ρόλο θα αναλάβουν τα αστικά κράτη και οι κυβερνήσεις τους, σε πείσμα όλων αυτών που βλέπουν την ώρα του «κράτους-πρόνοιας» και το τέλος του «νεοφιλελευθερισμού».

Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για την πρόταση που κατέθεσε το ΚΚΕ(μ-λ) για τη συγκρότηση πλατιάς λαϊκής πρωτοβουλίας στο Περιστέρι ενάντια στη φτώχεια και την ανεργία που αναμένεται να χτυπήσουν πλατιά λαϊκά και εργατικά στρώματα. Πρωτοβουλία που θα προτάσσει το αίτημα για πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ενάντια στις αποπροσανατολιστικές λογικές περί μέτρων «ανακούφισης» και επιδομάτων ελεημοσύνης.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι του ΣΥΝ, του ΣΕΚ, της ΚΟΕ και της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου. Παρά τη φαινομενική συμφωνία όλων με την ανάγκη πλατιάς λαϊκής κινητοποίησης για το ζήτημα, αυτό που κυριαρχούσε ήταν τα «αλλά». Από τον ΣΥΝ που επικαλέστηκε την επικείμενη κεντρική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Περιστέρι, μέχρι το ΣΕΚ που με τη δικαιολογία ότι «χάνουμε το υποκείμενο», δηλαδή την εργατική τάξη (!), επέλεξε να συνεχίσει να κινείται όπως και πριν, σαν να μην συνέβη και τίποτε σπουδαίο!!! Ο εκπρόσωπος της ΚΟΕ θεώρησε θετική την πρωτοβουλία αλλά ήθελε να δει την εξέλιξή της μιας και η ΚΟΕ είχε ήδη φτιάξει τις δικές της επιτροπές. Εκ μέρους της εκπροσώπου της Αριστερής Κίνησης αυτό που έκανε εντύπωση είναι το ότι η επίθεση παρομοιάστηκε με «ογκόλιθο», τοποθέτηση η οποία δικαιολόγησε και την εκτίμηση ότι μια πρωτοβουλία τέτοιου χαρακτήρα είναι πολύ «λίγη» και ότι η απάντηση βρίσκεται στη δημιουργία του… πόλου της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση έκανε το άγχος μην τυχόν και τα αποτελέσματα μιας τέτοιας κίνησης τα καρπωθούν, με τη μορφή ψήφου, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ!

Παρ’ όλα αυτά, το ΚΚΕ(μ-λ) επέμεινε στην πρότασή του και πρότεινε κείμενο υπογραφών με κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας. Με βάση αυτό το κάλεσμα έγινε μια πρώτη συνάντηση την Κυριακή 2 Νοεμβρίου στην οποία ανταλλάχτηκαν απόψεις και ιδέες γύρω από τη μαζικοποίηση αυτής της προσπάθειας, ενώ ορίστηκε και νέα συνάντηση για την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, στις 7:00 το απόγευμα στο θεατράκι της Ξυλοτεχνίας (Παρασκευοπούλου 25  και Κωστή Παλαμά). Μάλιστα, για την επιτυχία αυτής της συνάντησης αποφασίστηκε να λειτουργήσει τραπεζάκι στο τριήμερο του Πολυτεχνείου.

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 12/11 στο Παλιό Δημαρχείο Χαλανδρίου η ανοικτή σύσκεψη στην οποία καλούσε η οργάνωσή μας σχετικά με τα ζητήματα της κρίσης, της ακρίβειας και της γενικότερης επίθεσης απέναντι στους εργαζόμενους. Εισηγητικά τέθηκε η ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλίας που θα συμβάλει στη συγκρότηση των αντιστάσεων απέναντι στο φόρτωμα των συνεπειών της κρίσης στο λαό, αναφέρθηκαν σε γενικές γραμμές τα χαρακτηριστικά της σημερινής κρίσης, το πολιτικό της υπόβαθρο, σε συνδυασμό με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και το «φρακάρισμα των αγορών», τονίστηκε η ανάγκη πρόκρισης του συνθήματος των αυξήσεων σε μισθούς και σε συντάξεις ενάντια σε λογικές «επιδομάτων», «μέτρων ανακούφισης» κ.ο.κ., καθώς και στην πολιτικού χαρακτήρα επίθεση αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πλούσια συζήτηση με παρεμβάσεις από πολλούς συναγωνιστές που πήραν τον λόγο, καθώς και από άλλες συλλογικότητες (ΝΑΡ, ΑΡΑΝ, Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση). Παρά την πρόσκληση, απουσίασαν άλλες οργανωμένες δυνάμεις (ΚΟΕ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΕΚ).  

Από αρκετούς συναγωνιστές εκφράστηκε η συμφωνία στην αναγκαιότητα και στη δυνατότητα συγκρότησης πλατιάς επιτροπής δράσης για το ζήτημα αυτό. Ιδιαίτερα ζητήματα συζήτησης και αντιπαράθεσης αφορούσαν τη σχέση σωματείων και τοπικών επιτροπών και τον «φόβο» υποκατάστασης των πρώτων, την αναγκαιότητα ή όχι ύπαρξης ενός αναλυτικότερου πλαισίου, την ανάγκη συγκρότησης κεντρικού συντονισμού αντί «σκόρπιων επιτροπών».  

Στη σύσκεψη διακινήθηκε κείμενο υπογραφών στην προοπτική άμεσου νέου ανοικτού καλέσματος που θα αποφασίσει τα επόμενα βήματα.

«Ήρθε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα ’χει χάσει»! Η φτώχεια δεν είναι πια ένα φάντασμα που πλανιέται γενικά κι αόριστα στον ορίζοντα της καθημερινότητας του καθένα μας. Είναι μια κατάσταση που ολοένα βαθαίνει και πιο πολύ, μια κατάσταση που ολοένα και βιώνουμε περισσότερο. Το αγωνιώδες πρόβλημα της επιβίωσης των λαϊκών στρωμάτων κι όχι μόνο πια βαραίνει κάθε προσπάθεια  βιοπορισμού μας, κάθε σκέψη μας για το αύριο.

            Και πράγματι, στις διάφορες μαζώξεις της γειτονιάς, στα καφενεία, τις πλατείες, τα στέκια, τις φιλικές επισκέψεις, δεν ακούς τίποτα άλλο από τα οικονομικά αδιέξοδά μας και τον τρόμο ενός αύριου όπου θα λέμε «το ψωμί ψωμάκι», αν δεν το λέμε κιόλας. Φυσικά δεν είναι η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε η μόνη υπαίτια για όλα αυτά, είναι η ακόρεστη και επικίνδυνη δίψα του καπιταλισμού για περισσότερα κέρδη, που σαν μανιασμένη καταιγίδα συμπαρασύρει δικαιώματα και κατακτήσεις. Αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια δεν έχουν προηγούμενο. «Ήταν το κλήμα στραβό», που λένε, «το έφαγε κι ο γάιδαρος» και «άσ’ τα, βράστα».

            Πολλοί λένε, και γίνεται πεποίθηση σ’ όλους μας, ότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι αρκετό για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Πως για μια ακόμα φορά εμείς θα πληρώσουμε τα σπασμένα. Ότι οι συνέπειες της κρίσης θα φορτωθούν στην καμπούρα του εργαζόμενου. Και έτσι είναι, «παλιά μας τέχνη κόσκινο»! Μόνο που δεν πάει άλλο. Πληθαίνουν παγκόσμια τα νοικοκυριά που ζουν στις νεοεμφανιζόμενες παραγκουπόλεις και τρέφονται με λαϊκά συσσίτια. Αυτό είναι λοιπόν το ζοφερό μας μέλλον; Η φτώχεια κι η ανέχεια; Αυτόν τον κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας; Ναι, δεν πάει άλλο, ο λαός κι η εργατική τάξη δεν μπορούν να συναινέσουν σ’ όλα αυτά, αντίθετα έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν στην πολιτική αυτή και να την ανατρέψουν.

            Η κομματική οργάνωση της Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ (μ-λ), πιστεύοντας ότι μόνο η οργανωμένη πάλη του λαού στους χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στα πανεπιστήμια, μπορεί να ανατρέψει το νέο γύρο επίθεσης του κεφαλαίου, ξεκίνησε εδώ και καιρό τις παρεμβάσεις στις γειτονιές της πόλης. Με έντυπο υλικό και αφίσες απευθύνθηκε στον κόσμο, επιχειρώντας να τονώσει τη διάθεσή του για διαμαρτυρία και να την κάνει διεκδίκηση, δυνατότητα και δικαίωμα αντίστασης. Στις παρεμβάσεις αυτές ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους σε Τούμπα, Αμπελόκηπους, Εύοσμο, Καλαμαριά. Μίλησε μαζί τους, κατέθεσε την άποψή της για την κρίση, τα αίτια και τους φορείς που συνέβαλαν στο ξέσπασμά της, τις επιπτώσεις της στα λαϊκά στρώματα. Έκδηλη ήταν η ανησυχία του κόσμου, ο φόβος για το αύριο και συνάμα η οργή για όλα όσα κάνουν αυτούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Οι παρεμβάσεις στις γειτονιές, τα πολυκαταστήματα θα συνεχιστούν αναβαθμισμένες, ενώ δίνεται ιδιαίτερη φροντίδα για την οργάνωση συλλογικών μορφών έκφρασης της δυσαρέσκειας του κόσμου και της υπεράσπισης των εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων του

      Τη Δευτέρα, 3/11, 8.000 κρατούμενοι των φυλακών της χώρας ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου (άρνηση λήψης,δηλαδή, του φαγητού που τους χορηγείται από τη φυλακή και λήψη δικού τους, εφόσον διαθέτουν), ενώ από την Παρασκευή 7/11  περίπου 5.000 ξεκίνησαν απεργία πείνας. Η κινητοποίηση πραγματοποιείται σε 21 φυλακές (Κορυδαλλού, Τρικάλων, Λάρισας, Βόλου, Αλικαρνασσού, Δομοκού, Γρεβενών, Μαλανδρίνου, Ναυπλίου, Πάτρας, Χίου, Χανίων, Ιωαννίνων, Αυλώνα, Κέρκυρας, Ελαιώνα Θήβας (γυναικείες), Χαλκίδας, Διαβατών, Κομοτηνής, Αμφισσας, Νεάπολης Κρήτης). Στην Αμφισσα και στα Τρίκαλα, 19 κρατούμενοι «έραψαν» το στόμα τους. Οι γυναίκες κρατούμενες στις φυλακές του Ελαιώνα δημοσιοποίησαν την πρόθεσή τους να ξεκινήσουν και απεργία δίψας. Φαίνεται πως η κατάσταση στα λεγόμενα «σωφρονιστικά ιδρύματα» έχει φτάσει στα όριά της, όσον αφορά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης εκεί, το όργιο βίας και τρομοκρατίας που ασκείται από τις επίσημες αρχές, τις συνθήκες υγιεινής, την παροχή και διακίνηση ναρκωτικών, τον εξευτελισμό της αξιοπρέπειας και γενικότερα μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά… «σωφρονισμό» και «κοινωνική επανένταξη» (!) θυμίζει.

          Διαφορετικά απ’ το παρελθόν, όταν κατά καιρούς ξεσπούσαν «εξεγέρσεις απελπισίας» απ’ τους κρατούμενους, σήμερα αυτοί επέλεξαν την απεργία πείνας ως μέσο για την ικανοποίηση 16 βασικών αιτημάτων τους (συμπυκνώνοντας τα 45 αρχικά). Τα σημαντικότερα απ’ αυτά τα αιτήματα θα μπορούσαμε να τα εντάξουμε στην αντίθεση στις παρακάτω καταστάσεις που χαρακτηρίζουν τη ζωή των κρατουμένων:

·        Σε μια κατάσταση συνεχούς ποινικοποίησης, όπου μέσω των «πειθαρχικών ποινών» -των οποίων ζητείται η κατάργηση ή, έστω, η μη προσμέτρηση στο συνολικό χρόνο κάθειρξης-, που μπορεί να «πέφτουν για ψύλλου πήδημα» (ένα «ρε»  σε σωφρονιστικό υπάλληλο αρκεί, για παράδειγμα), παρατείνεται ο χρόνος φυλάκισης, δημιουργώντας ένα κλίμα μόνιμης απειλής και τιμωρίας για πράξεις για τις οποίες δεν έχουν καταδικαστεί, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η συμφόρηση των φυλακών. Εδώ εντάσσεται και το αίτημα για μείωση του χρόνου προφυλάκισης (φυλάκιση χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί ακόμα δίκη) από τους 18 στους 12 μήνες.

·       Στις συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής. Απαιτείται έτσι πλήρης, μόνιμη και 24ωρη ιατρική κάλυψη και σεβασμός στους ασθενείς. Δημιουργία και βελτίωση επαρκών χώρων υγιεινής (λουτρά και τουαλέτες). Αμεση ένταξη του νοσοκομείου και του ψυχιατρείου των φυλακών Κορυδαλλού στο ΕΣΥ, με πρόβλεψη πτερύγων για τις γυναίκες και τους ανήλικους, που τώρα δεν υπάρχουν. Αμεση μεταφορά των ασθενών σε δημόσια νοσοκομεία, με ασθενοφόρα και όχι σε κλούβες δεμένοι πισθάγκωνα. Στο πλαίσιο αυτό τίθενται και αιτήματα που θα συμβάλουν στην αποσυμφόρηση των φυλακών (μείωση των ποινών κατά 3 έτη, υπό όρους απόλυση στα 3/7 της ποινής για όλους, ελάχιστο όριο έκτισης για απόλυση υπό όρους σε περίπτωση ισοβίων στα 12 χρόνια). Απαιτείται επίσης ο εξανθρωπισμός των συνθηκών μεταγωγών και η βελτίωση των χώρων κράτησης.

·       Σε μια κατάσταση που βαθαίνει την απομόνωση από την κοινωνία και τα συμβαίνοντα σ’ αυτήν. Ζητείται έτσι η κατάργηση του λεγόμενου «άβατου» των φυλακών, η ελεύθερη πρόσβαση των κοινωνικών και πολιτικών φορέων, δικηγορικών συλλόγων, Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και ΕΙΝΑΠ, οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Μ.Κ.Ο. και διεθνών οργανισμών στις φυλακές, η ελεύθερη διακίνηση πολιτικών και επιμορφωτικών εντύπων, χωρίς καμία εξαίρεση. Το να μη χτιστούν νέες φυλακές, απομονωμένες από τον ιστό των πόλεων. Ζητείται η διεύρυνση του θεσμού του ελεύθερου επισκεπτηρίου σε ανθρώπινες συνθήκες. Το δικαίωμα στην εργασία και η πρόσβαση σε δημιουργικές δραστηριότητες, στη φοίτηση σε σχολεία, η χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών, η εφαρμογή χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις της χορήγησης αδειών, αναστολών κ.ο.κ. και η αύξηση των ημερών άδειας. 

          Παράλληλα ζητούν την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την καθιέρωση άλλων «ανοικτών δομών».

          Σήμερα υπάρχουν στη χώρα μας περίπου 13.000 κρατούμενοι, σε φυλακές χωρητικότητας των 7.500. Οι μισοί περίπου απ’ αυτούς (45%) είναι αλλοδαποί που ήρθαν στη χώρα μας προς αναζήτηση… καλύτερης τύχης. Το 28% των κρατουμένων δεν έχει καταδικαστεί (!), όντας… προφυλακισμένοι. Το 41% είναι καταδικασμένοι για υποθέσεις χρήσης ναρκωτικών. Ιδιαίτερα αυξημένοι είναι επίσης τα τελευταία χρόνια και οι θάνατοι από χρήση ναρκωτικών, όπως και οι αυτοκτονίες και τα θανατηφόρα… ατυχήματα.

          Προϊόντα και θύματα ταυτόχρονα (στην πλειονότητά τους) του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης, ενός συστήματος που εξαθλιώνει και περιθωριοποιεί, που «καταδικάζει» τα αποτελέσματα, αφήνοντας ανέπαφες τις αιτίες, ενός συστήματος που γεννά, αναπαράγει και τροφοδοτεί το έγκλημα (τόσο το «νόμιμο» και κυρίαρχο όσο και το «παράνομο), οι κρατούμενοι κάθε άλλο παρά «επανεντάσσονται στην κοινωνία» κάτω από τέτοιες συνθήκες. Το αντίθετο! Βαθαίνει ακόμα περισσότερο η περιθωριοποίηση και η ώθηση προς «παραβατικές συμπεριφορές».

          Τα αιτήματα των κρατουμένων είναι σε γενικές γραμμές δίκαια και πρέπει να ικανοποιηθούν. Απέναντι στην εξαθλίωση, τη συνεχή ποινικοποίηση, την απομόνωση, το βάθεμα της περιθωριοποίησης. Και να υποστηριχθούν πλατύτερα, από πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων και οργανώσεων, σωματεία εργαζομένων, φοιτητικούς συλλόγους, κινήσεις γειτονιάς.

          Το ισχύον σύστημα βέβαια –στην Ελλάδα και διεθνώς– ποτέ δεν το χαρακτήρισαν οι «ανθρώπινες» φυλακές. Τέτοιες ποτέ δεν υπήρξαν, ενώ ήταν πολλαπλάσια χειρότερες απέναντι στους πραγματικούς τους εχθρούς, στα λαϊκά απελευθερωτικά κινήματα δηλαδή, σ’ όσους αγωνίζονται και αντιστέκονται.      

          Την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι μετανάστες, οι κάτοικοι συνοικιών και χωριών, οι απεργοί -ο ίδιος ο λαός δηλαδή- βρίσκονται μονίμως αντιμέτωποι με ΜΑΤ, φακελώματα, τρομονόμους, απαγορεύσεις και κάθε μορφής κρατική τρομοκρατία, η υπεράσπιση των στοιχειωδέστερων δημοκρατικών δικαιωμάτων αποκτά ιδιαίτερη αξία.

     Εκδήλωση για την κατάσταση στις φυλακές

          Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6/11, στο στέκι «Nosotros», στην Αθήνα με πρωτοβουλία της συλλογικότητας «Κραυγή Ελευθερίας». Κεντρικοί ομιλητές ήταν: Η δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ εκ μέρους του «Δικτύου για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα», η οποία, αφού αναφέρθηκε στις προηγούμενες εξεγέρσεις που είχαν χαρακτηριστικά «αυθόρμητου ξεσπάσματος», αντέτεινε τον οργανωμένο χαρακτήρα της σημερινής κινητοποίησης. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην άθλια κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των κρατουμένων και στη συνάντηση Επιτροπής για τα δικαιώματα των κρατουμένων με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χατζηγάκη, όπου απέσπασαν διάφορες υποσχέσεις. Ο Βασίλης Καρύδης (εγκληματολόγος – καθηγητής πανεπιστημίου) κατήγγειλε τη λογική περί «φυλακών  εγκλεισμού», αναφέρθηκε στις συνέπειες του εγκλεισμού στους ανήλικους, στην κατάσταση των «αλλοδαπών» και των τοξικομανών και τόνισε την ανάγκη αξιοποίησης των νόμιμων δυνατοτήτων διαμαρτυρίας καθώς και άλλων φορέων (πχ. Συνήγορος του Πολίτη). Ο Φιλήμωνας Πατσάκης από την «Κραυγή Ελευθερίας» υποστήριξε τον «αδιαμεσολάβητο» χαρακτήρα του αγώνα, αντιτάχθηκε σε απόπειρες «κοινοβουλευτικοποίησής» του και υπεράσπισε την ανάγκη δημιουργίας «μετωπικών σχημάτων που θα δρουν με, και όχι για, τους κρατούμενους.

Στη συνέχεια ακουστήκαν μαγνητοφωνημένες τοποθετήσεις των κρατουμένων Βαγγέλη Πάλλη (όπου εξήγησε αναλυτικά τα 16 αιτήματα των κρατουμένων) και Μιχάλη Μακρυγιάννη. Στην εκδήλωση είχαν κληθεί οι οργανώσεις ΝΑΡ, ΚΚΕ(μ-λ), Ε.Ε.Κ. και Κόντρα, ενώ παρέμβηκε η Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατούμενων. Η παρέμβαση του ΚΚΕ (μ-λ)  εστιάστηκε στη συνολικότερη πολιτική κρατικής τρομοκρατίας σε βάρος των εργαζόμενων και του λαού, στην υπεράσπιση των δίκαιων αιτημάτων των κρατούμενων, στο πλαίσιο της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στην ανάγκη πλατιάς απεύθυνσης σε συλλογικότητες και σωματεία και στη συμφωνία σ’ έναν ευρύτερο συντονισμό. Εκ μέρους του ΝΑΡ τέθηκε η ανάγκη υπεράσπισης των αιτημάτων των κρατούμενων όσο και συνολικότερα των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ακολούθησε συζήτηση και παρεμβάσεις, ενώ απ’ όλους συμφωνήθηκε η ανάγκη ενός συντονισμού με κινηματικά χαρακτηριστικά για το ζήτημα.

Συνυπογράψαμε το κείμενο των συλλογικοτήτων και οργανώσεων (Αντιεξουσιαστική Κίνηση, ΝΑΡ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΕΕΚ, Κόντρα, Κομμουνιστική Ανανέωση, Κομμουνιστική Ανασύνταξη) για συγκρότηση κοινής δράσης αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων των φυλακών της χώρας, με μια λογική πλατιάς και κινηματικής υπεράσπισης του αγώνα αυτού, στο πλαίσιο της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων συνολικότερα.

Δεν μπορούμε ωστόσο να μην εκφράσουμε την ένστασή μας σε συνθήματα του τύπου «Αμεση δράση σήμερα για μια κοινωνία χωρίς φυλακές αύριο» που περιλήφθηκε στο κείμενο και σε σχετική αφίσα, καθώς και στην εμμονή των άλλων συλλογικοτήτων να περιληφθεί. Τέτοιου τύπου υπεραπλουστευτικά συνθήματα δεν αντιστοιχούν καν στα ίδια τα αιτήματα των κρατουμένων, τα οποία στοχεύουν σε βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές και όχι στην… κατάργησή τους (ή έστω σε λογική προοπτικής κατάργησής τους).

Σε δημόσια παρέμβασή μας την Παρασκευή 6/11 ξεκαθαρίστηκε από μεριάς μας ότι εδώ το κύριο ζήτημα δεν είναι ν’ ανοίξει μια ιδεολογικού τύπου συζήτηση σχετικά με τις φυλακές και τον ρόλο τους, σε αυτήν ή στη μελλοντική κοινωνία, μέχρι κάποτε να εκλείψουν, αλλά η υπεράσπιση του συγκεκριμένου αγώνα, στη λογική που αναφέρουμε παραπάνω.

 Ανοικτή επιστολή κρατουμένων προς τον υπουργό

 (και προς… όλους, θα συμπληρώναμε)

 «…Θέλουμε να διαχειριστούμε εμείς τον αγώνα μας. Να μιλάμε εξ ονόματός μας με το όνομά μας. Ζητούμε να γίνει συνάντηση του υπουργού με την ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ των κρατουμένων που εκφράζουν το σύνολο των κρατουμένων και είναι οι πραγματικοί εκπρόσωποι των κρατουμένων….».

Συμπέρασμα: Αδιαμεσολάβητος αγώνας. Σωστά αναφέρεται στο κείμενο της Κοινής δράσης αλληλεγγύης, που αναφέραμε παραπάνω. Εχει γίνει… κατανοητό αυτό απ’ όλες τις επιτροπές και πρωτοβουλίες που συγκροτηθήκαν και δραστηριοποιούνται γύρω από την κινητοποίηση των κρατουμένων;

Εδώ μπορείτε να διαβάσεται το κείμενο που συνυπογράφουν οι οργανώσεις:

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ