Αντίσταση στις γειτονιές

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΠΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ στις 06:00 μ.μ. στο “ΠΟΛΥΤΡΟΠΟ ΤΕΧΝΗΣ” ΛΕΝΟΡΜΑΝ & ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ (είσοδος από Λένορμαν 172)

Πρωτοβουλία κατοίκων της γειτονιάς μας για τη συγκρότηση Επιτροπής Αγώνα ενάντια στη φτώχεια, την ακρίβεια και την ανεργία.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 29/11/2008

Ακούμε, διαβάζουμε, βλέπουμε τι συμβαίνει γύρω μας και θαρρώ πως δεν μπορεί, δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμείνουμε απαθείς μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας, της φτώχειας, της οικονομικής ανασφάλειας. Από παντού τα μηνύματα είναι άσχημα. Από τις αναλύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι τη χώρα μας, τη γειτονιά μας, προκαλεί μια ανασφάλεια για το αύριο, ένα δέος που νομίζουμε πως είναι πάνω από τις δυνάμεις μας για να το αντιμετωπίσουμε. Όντως είναι μια δύσκολη κατάσταση. Και δεν είναι φρόνιμο να περιμένουμε να «χτυπήσει» την πόρτα μας για να αντιδράσουμε. Θα ήταν ολέθριο κάτι τέτοιο.
Κι αυτό το έχουν αντιληφθεί απλοί άνθρωποι στις γειτονιές και το εντάσσουν πια στις προτεραιότητες τους. Αν τα συνδικάτα έχουν μια επιφύλαξη ή αρνούνται, για τους δικούς τους λόγους να μπουν μπροστά, αν τα κόμματα αναλώνονται σε γενικότερους αφορισμούς, η ζωή έχει δείξει ότι υπάρχει δρόμος μέσα από την αυτοοργάνωση.
Το σημαντικό είναι να γίνει αντιληπτό, κατανοητό το πρόβλημα. Ύστερα οι ενεργοί πολίτες θα βρουν τον τρόπο να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να το αναδείξουν μέσα από συγκεκριμένες δράσεις ώστε να υπάρξουν οι προϋποθέσεις για μια μαζική αντίδραση που θα δώσει αποτελέσματα.
Όταν αντιληφθούν οι κρατούντες πως δεν είμαστε μια άμορφη μάζα ανθρώπων που μπορούν κάθε στιγμή να τη χειραγωγήσουν, τότε θα έχουμε κάνει την πρώτη μεγάλη νίκη.
Διότι παραείναι θρασύτατες και προκλητικές οι τράπεζες που απαιτούν από την Πολιτεία να πάρουν άνευ όρων το ποσό των 29 δις ευρώ. Υποτίθεται ότι θα διευκόλυναν ανθρώπους που έχουν πάρει στεγαστικά ή άλλα δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Αλλά αντί γι’ αυτό τις βλέπουμε στα μουγκά να αυξάνουν τα ήδη υπερβολικά για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, επιτόκια τους.
Παντού η ακρίβεια έχει γίνει ζήτημα πρώτης προτεραιότητας. Ο κόσμος αρχίζει και κάνει επιλογές, από ανάγκη. Προηγείται η επιβίωση και μετά οι μικρές απολαύσεις και η ψυχαγωγία. Και το βλέπουμε ήδη να λειτουργεί. Μέρη όπου μπορεί πια να… πλησιάσει με το βαλάντιό του, όπως οι κινηματογράφοι, έχουν ήδη πρόβλημα. Όλο και λιγότεροι είναι αυτοί που προσφέρουν στον εαυτό τους ή την οικογένειά τους τη χαρά να ξεφύγουν λίγο από την καθημερινότητά τους.
Πρόβλημα, επίσης έντονο, παρουσιάζουν τα μαγαζιά με είδη ένδυσης. «Μπορούμε και με τα περσινά» είναι το μότο που ακούς όλο και πιο συχνά.
Το ζήτημα ωστόσο είναι πολύπλοκο. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι από τη μεσαία τάξη περνούν με ευκολία στη τάξη των «νεόπτωχων». Απλά αρνούνται να το παραδεχθούν και μπαίνουν ακόμα πιο βαθιά στο πρόβλημα, καθώς προσφεύγουν σε νέο δανεισμό με επαχθείς όρους.
Δεν είναι ντροπή να παραδεχθούμε την αλήθεια. Αν δεν το κάνουμε θα είναι, από δύσκολο έως αδύνατο, να αλλάξουμε την κατάσταση. Δεν φταίμε εμείς. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τους υπεύθυνους και από αυτούς να ζητήσουμε εξηγήσεις.
Ένα νέο κίνημα γεννιέται στις γειτονιές και θέτει το ζήτημα υπό συζήτηση, υπό σκέψη και προβληματισμό. Και μέσα από αυτές τις επιτροπές θα γεννηθεί κάτι καινούργιο που θα ξαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη και την ελπίδα ότι μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση προς το καλύτερο…

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου ΡΕΘΕΜΝΟΣ, στην ομώνυμη στήλη μου.