Αντίσταση στις γειτονιές

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το πως καταφέρνετε βρε παιδιά  όχι μόνο να παραποιήσετε την αλήθεια αλλά και να φτιάχνετε μια εντελώς δική σας πραγματικότητα για τα γεγονότα, τις απόψεις και τις στάσεις ανθρώπων που δεν είναι τυχαίοι στις γειτονιές ,ούτε βολεμένοι ούτε αραχτοί.

 Λέτε ότι άνθρωποι της ‘εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς’ γενικώς, χωρίς να αναφέρετε ονόματα,(μας βάφτισες όλους ρε Μήτσο, όσους συμμετείχαμε στην κουβέντα για την εφημερίδα Μήνυμα, έστω κι αν κάποιοι ανήκουν σε εντελώς κοινοβουλευτικά κόμματα ή και σε κανένα),διαφώνησαν με τη δημιουργία επιτροπής για το Ασφαλιστικό.

  Θέλω να πιστεύω ότι κατάλαβες λάθος και ότι δεν υπάρχει κακή πρόθεση σ’ αυτό. Είπαμε (κι εγώ μαζί),ότι μια επιτροπή ακόμα όπου θα συμμετέχουμε ξανά οι ίδιοι άνθρωποι στην περιοχή με ό,τι δυνάμεις απομένουν στον καθένα, δεν θα είναι σε θέση να βάλει στο παιχνίδι πολλούς κατοίκους. Πιστεύουμε ότι για ένα τέτοιο ζήτημα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν άνθρωποι σε ευρεία κλίμακα στη γειτονιά, να συμμετέχουν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι. Άρα είναι καλύτερα να απευθυνθούμε για το ζήτημα αυτό μαζικά στη γειτονιά ώστε να οργανωθεί μια συζήτηση –όπως τόσες και τόσες έχουμε κάνει –και από εκεί να αποφασίσουμε πώς ακριβώς να προχωρήσουμε και να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας.

Δεν έχουμε καμιά φοβία  για τα κόμματα όπως γνωρίζεις, πόσο μάλλον για το Μ-Λ.

Ο φόβος ο δικός μου είναι για όσους βλέπουν φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν και για όσους έχουν το άγχος και το πολιτικό κόμπλεξ να γίνεται πάντα το δικό τους όπως το σχεδίασαν στα πολιτικά τους γραφεία. Ψυχραιμία παιδιά.

 Αθανασοπούλου Γιόλα

Ξεκινάω με την ουσία του πράγματος. Η πρόταση που έγινε στο Μήνυμα ήταν να συμμετάσχει και να στηρίξει σε μια πρωτοβουλία που αναλάβαμε  κάποιοι κάτοικοι στη περιοχή μας με αφορμή τη κρίση και τις επιπτώσεις της στο λαό, στους εργαζόμενους. Δεν ήταν πρόταση να αναλάβει το Μήνυμα μια τέτοια πρωτοβουλία. Το γεγονός ότι αυτή η πρωτοβουλία ξεκίνησε από τη σύσκεψη που διοργάνωσε το ΚΚΕ(μ-λ) στη γειτονιά μας δεν έχει καμιά σημασία, για αυτό και στα πλαίσια της συζήτησης δεν το παρουσίασα σαν πρόταση της οργάνωσής μου αλλά των συγκεκριμένων κατοίκων. Άλλος ανέφερε τη σύσκεψη.

Δεν καταλαβαίνω από πού προκύπτει ότι χαρακτηρίζω ΟΛΟΥΣ  όσους συμμετείχαν στη συζήτηση σαν αγωνιστές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Αναφέρομαι σε αγωνιστές.  Όσο για τον όρο «εξωκοινοβουλευτική αριστερά» πράγματι είναι ένας όρος που ούτε και μένα με εκφράζει, δεν το συνηθίζω να τον χρησιμοποιώ αν και έχει επικρατήσει εντελώς συμβατικά (και λάθος) για να χαρακτηρίζονται άνθρωποι και οργανώσεις  που κινούνται σε ένα πολύ ευρύτερο  πολιτικό χώρο. Άλλωστε όσες φορές έχω γράψει για τα τεκταινόμενα στη γειτονιά μας αναφέρομαι σε αγωνιστές  χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς.

Πιστεύεις πραγματικά ότι σε ένα κείμενο τέτοιου είδους θα μπορούσα να αναφερθώ ονομαστικά;  Πρωτ΄ απ’ όλα δε θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα να κάνω κάτι τέτοιο και ούτε ο στόχος μου ήταν να κάνω μια αναλυτική παρουσίαση της συζήτησης. Αναφέρομαι στο συμπέρασμα που έβγαλα συνολικά και όπως λες  μακάρι να κατάλαβα λάθος (αν και πιστεύω ότι δεν έκανα λάθος), εδώ είμαστε να λυθεί αυτή η «παρεξήγηση» και να προχωρήσουμε στην υλοποίηση της πρότασης από κοινού και με βάση τις ανησυχίες και τις προσδοκίες που εκφράζεις , για τον τρόπο και τη μαζικότητα της κίνησης, τις οποίες συμμερίζομαι και εγώ. Οι ανησυχίες όμως αυτές δεν μπορεί να είναι τροχοπέδη στο να προχωρήσει αυτή κίνηση  και με βάση τις εξελίξεις αλλά και με βάση τη θέληση των ανθρώπων που στηρίζουν την πρωτοβουλία.  Η λογική είναι ακριβώς να συμμετάσχει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος ουσιαστικά και μαζικά, αλλιώς δεν έχει νόημα και θα καταλήξουμε σε  λογικές τύπου ΠΑΜΕ  ή «επιτροπών»  τύπου «ακρίβεια STOP» κομματικοκεντρικού  χαρακτήρα. Οι δυσκολίες είναι γνωστές, αυτό όμως δεν θα έπρεπε να μας κάνει να υποχωρούμε. Αν αποδειχτεί ότι έκανα λάθος ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να το παραδεχτώ.

 Μιλάς για «άγχος και πολιτικό κόμπλεξ να γίνεται πάντα το δικό τους όπως το σχεδίασαν στα πολιτικά τους γραφεία». Προφανώς αναφέρεσαι και σε μένα και στο ΚΚΕ(μ-λ). Θα ήθελα να μου αποδείξεις που και πότε λειτούργησα έτσι εγώ ή η οργάνωσή μου. Να μου πεις σε ποιες περιπτώσεις «καπελώσαμε» οτιδήποτε στη γειτονιά ή δεν σεβαστήκαμε ή δεν στηρίξαμε πράγματα που αποφάσισαν οι κάτοικοι σε δράσεις με των  οποίων το πλαίσιο μπορεί και να διαφωνούσαμε. Να μου πεις που και πότε δε σεβάστηκα το «Μήνυμα» και αυτό που πρεσβεύει, που και πότε το εκμεταλλεύτηκα για το στενό όφελος του ΚΚΕ(μ-λ).

Όταν διαμαρτύρεσαι  για βαφτίσματα και ισοπεδώσεις θα πρέπει να λειτουργείς και αναλόγως.

Εδώ  είμαστε να συζητήσουμε και κυρίως να δράσουμε από κοινού,  με τις απόψεις μας και την διαφορετικότητά μας. Για μένα δεν τίθεται ζήτημα.

Δημήτρης