Eξηγήσεις στις… παρεξηγήσεις
Τις ώρες που γράφεται τούτο εδώ το άρθρο έχει τελειώσει ένας πρώτος γύρος εκδηλώσεων, συζητήσεων, συσκέψεων με αντικείμενο την πρόταση της οργάνωσής μας για τη συγκρότηση επιτροπών ενάντια στη φτώχεια και στην ανεργία.
Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά ένα τέτοιο εγχείρημα συνάντησε εκ μέρους οργανωμένων δυνάμεων τέτοια δυσπιστία, άρνηση, ως και υπονόμευση σε ορισμένες των περιπτώσεων.
Η πρώτη αντίρρηση, όσο και αν φαίνεται απίθανο, προήλθε από το γεγονός ότι ήταν πρωτοβουλία της οργάνωσής μας. Στη βάση αυτής της λογικής, περίπου απαγορεύεται να παίρνουν πρωτοβουλίες οι οργανώσεις. Τι να απαντήσουμε άραγε σε αυτό;.. Ποιος δικαιούται άραγε και γιατί όποιος δικαιούται έχει παραπάνω δικαιώματα από μια οργάνωση να έχει άποψη και να προτείνει στον λαό;
Οσο και αν εξηγήθηκε σε διάφορους τόνους ότι το ΚΚΕ(μ-λ) πήρε την πρωτοβουλία γιατί κάνεις άλλος δεν την έπαιρνε, ότι η πρόταση έγινε μεν από το ΚΚΕ(μ-λ) αλλά από εκεί και πέρα το ίδιο διαθέτει πλέον τα μέλη του σε ό,τι οι διαφόρων μορφών συλλογικότητες ή μεμονωμένοι αγωνιστές αποφασίσουν να προχωρήσει, με όποιο όνομα και αν συναποφασιστεί, η άρνηση παρέμενε πεισματική και ανεξήγητη, λες και κάποιος περίπου πείσμωνε σαν παιδάκι κάποιας ηλικίας που του πήραν το παιχνίδι του. Δεν είναι παράξενο ότι μόνο τυφλός αντιοργανωτισμός μπορεί να εξηγήσει κάτι τέτοιες λογικές στη βάση του οποίου ό,τι κάνουν οι οργανώσεις είναι εξ ορισμού κακό ενώ ότι κάνει οποιοσδήποτε άλλος είναι πάλι εξ ορισμού σωστό και δίκαιο, ακόμα και όταν ο άλλος κηρύσσει την… ακινησία.
Δεύτερη αντίρρηση που δεν ειπώθηκε ανοικτά αλλά μάθαμε ότι κυκλοφορεί υπόγεια είναι ότι η πρωτοβουλία της οργάνωσής μας παίρνεται ενόψει βουλευτικών εκλογών ή των ευρωεκλογών, προς άγραν ψηφοφόρων. Ξεχνά βέβαια αυτή η άποψη ότι το ΚΚΕ(μ-λ) δεν… κατεβαίνει στις ευρωεκλογές, αλλά ούτε καν αφιερώνει το τελευταίο διάστημα ώρες επί ωρών, ημέρες επί ημερών, για να συζητάει τα λογής λογής ενδεχόμενα εκλογικά μέτωπα στο ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών που άλλωστε δεν είναι και σίγουρες. Καλό θα ήταν λοιπόν κάποιοι να μην κρίνουν… εξ ίδιων τα αλλότρια. Αλλωστε στις προσκλήσεις μας δεν αποκλείσαμε κανέναν, εκτός και αν θεωρούν ότι αποφασίσαμε να κατεβούμε στις όποιες επόμενες εκλογές με… όλους μαζί!!! Ας το κάνουμε καθαρό λοιπόν ακόμη μια φορά.
Η άποψή μας δεν έχει αλλάξει για την Αριστερά την επίσημη και την ανεπίσημη και όπως και για τα περιθώρια που υπάρχουν σήμερα για συνεργασίες ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.
Τρίτη αντίρρηση. «Xάσαμε το επαναστατικό υποκείμενο» μας λένε κάποιοι και μας κουνάν το δάκτυλο, και με ύφος καθηγητών μαρξιστών πίσω από τα γυαλιά τους, και μας ενημερώνουν ότι το επαναστατικό υποκείμενο είναι η εργατική τάξη και όχι οι κάτοικοι της γειτονιάς. Ως εκ τούτου πρέπει να πάμε στα συνδικάτα και αυτό ήταν. Λες και το ΚΚΕ(μ-λ) δεν είναι μέσα στα σωματεία και δεν έχει δώσει τις μάχες του ενάντια στην άποψη ότι η διέξοδος για την εργατική τάξη βρίσκεται μακριά από αυτά.
Δεν ξεχνάμε όμως ούτε ότι μεγάλο κομμάτι του κόσμου βρίσκεται έξω από αυτά στην κυριολεξία, όπως δεν ξεχνάμε ότι και εκεί που συμμετέχει όπως και αν γίνεται αυτό ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ υπέρ της πάλης και των αγώνων.
Γιατί άραγε λοιπόν ένα κίνημα πολικής διαμαρτυρίας μέσα και έξω από τα σωματεία ενάντια στη λιτότητα και στην ακρίβεια, για πραγματικές αυξήσεις, δεν μπορεί να βοηθήσει στη συσπείρωση, στην ενεργοποίηση των εργαζομένων, αποτελώντας το μέσο που θα πιέσει προς όλες τις κατευθύνσεις (σωματεία, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, συνδικαλιστικές και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς) και θα αναγκάσει πολλούς να πάρουν θέση;
Τέταρτη αντίρρηση. Ακόμα και να στηθούν οι όποιες επιτροπές, ποιο άραγε θα είναι το περιεχόμενό τους. Να ΑΝΟΙΞΟΥΝ το θέμα για συλλογικές συμβάσεις και πραγματικές αυξήσεις ή θα μετατραπούν σε επιτροπές έλεγχου των τιμών που θα πιέζουν, π.χ., τον Βερόπουλο και τον Σκλαβενίτη να ρίξει τις τιμές στα σουπερμάρκετ.
Θα μετατραπούν άραγε σε κίνημα καταναλωτών, που θα ζητούν μποϊκοτάζ στα προϊόντα τους, ξεχνώντας ότι ο λαός χρόνια μποϊκοτάρει λόγω φτώχειας πάμπολλα είδη και οι τιμές από την άλλη τραβάν την ανηφόρα; 
Θα προβούν σε δικαστικές διεκδικήσεις για την τάδε ή τη δείνα φορολογικού τύπου επιβάρυνση του όποιου λογαριασμού της ΔΕΗ, του ΟΤΕ ή άλλης ΔΕΚΟ ή θα δημιουργήσουν κλίμα υπέρ αγώνων. Θα ψάξουν άραγε να σώσουν όποιον φουκαρά του παίρνουν το σπίτι για 1.000 ευρώ ή θα δουν πώς θα μπει φραγμός στις απολύσεις και στις μειώσεις των μισθών από την κρίση που πάνε να φορτώσουν πάνω μας που με τη σειρά της θα πολλαπλασιάσει τις κατασχέσεις; Αν λοιπόν μιλάμε για τη μετατροπή μας σε άτυπες ΕΚΠΟΙΖΩ, εμάς, να μας συγχωρείτε, αλλά δεν θα πάρουμε.
