Αντίσταση στις γειτονιές

Εκδήλωση με θέμα την επίθεση στο λαϊκό εισόδημα και τα εργατικά δικαιώματα που έχει σημάνει το ξέσπασμα της πρόσφατης χρηματοπιστωτικής κρίσης του καπιταλισμού πραγματοποίησε η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) στο Περιστέρι την Κυριακή 2 Νοεμβρίου. Από τη μεριά των εισηγητών τονίστηκαν μια σειρά σημεία της αστικής προπαγάνδας που έχουν στόχο να συσκοτίσουν τον πραγματικό χαρακτήρα της κρίσης και τη σαπίλα του συστήματος που τη γέννησε, αλλά και η προσπάθεια των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και του ρεφορμισμού να αποπροσανατολίσουν το λαό μέσα από διάφορα μοντέλα «διεξόδου» από την κρίση, πίσω από τα οποία κρύβονται οι βλέψεις τους για καλύτερο εκλογικό πλασάρισμα αλλά και η βαθιά τους πίστη στην… αιωνιότητα του καπιταλισμού. Βασικό σημείο της εισήγησης αποτέλεσε το στοιχείο της έντασης της επίθεσης στην εργατική τάξη και τα δικαιώματά της ως μόνη «διέξοδος» για το σύστημα. Και σε αυτήν την επίθεση βασικό ρόλο θα αναλάβουν τα αστικά κράτη και οι κυβερνήσεις τους, σε πείσμα όλων αυτών που βλέπουν την ώρα του «κράτους-πρόνοιας» και το τέλος του «νεοφιλελευθερισμού».

Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για την πρόταση που κατέθεσε το ΚΚΕ(μ-λ) για τη συγκρότηση πλατιάς λαϊκής πρωτοβουλίας στο Περιστέρι ενάντια στη φτώχεια και την ανεργία που αναμένεται να χτυπήσουν πλατιά λαϊκά και εργατικά στρώματα. Πρωτοβουλία που θα προτάσσει το αίτημα για πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ενάντια στις αποπροσανατολιστικές λογικές περί μέτρων «ανακούφισης» και επιδομάτων ελεημοσύνης.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι του ΣΥΝ, του ΣΕΚ, της ΚΟΕ και της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου. Παρά τη φαινομενική συμφωνία όλων με την ανάγκη πλατιάς λαϊκής κινητοποίησης για το ζήτημα, αυτό που κυριαρχούσε ήταν τα «αλλά». Από τον ΣΥΝ που επικαλέστηκε την επικείμενη κεντρική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Περιστέρι, μέχρι το ΣΕΚ που με τη δικαιολογία ότι «χάνουμε το υποκείμενο», δηλαδή την εργατική τάξη (!), επέλεξε να συνεχίσει να κινείται όπως και πριν, σαν να μην συνέβη και τίποτε σπουδαίο!!! Ο εκπρόσωπος της ΚΟΕ θεώρησε θετική την πρωτοβουλία αλλά ήθελε να δει την εξέλιξή της μιας και η ΚΟΕ είχε ήδη φτιάξει τις δικές της επιτροπές. Εκ μέρους της εκπροσώπου της Αριστερής Κίνησης αυτό που έκανε εντύπωση είναι το ότι η επίθεση παρομοιάστηκε με «ογκόλιθο», τοποθέτηση η οποία δικαιολόγησε και την εκτίμηση ότι μια πρωτοβουλία τέτοιου χαρακτήρα είναι πολύ «λίγη» και ότι η απάντηση βρίσκεται στη δημιουργία του… πόλου της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση έκανε το άγχος μην τυχόν και τα αποτελέσματα μιας τέτοιας κίνησης τα καρπωθούν, με τη μορφή ψήφου, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ!

Παρ’ όλα αυτά, το ΚΚΕ(μ-λ) επέμεινε στην πρότασή του και πρότεινε κείμενο υπογραφών με κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας. Με βάση αυτό το κάλεσμα έγινε μια πρώτη συνάντηση την Κυριακή 2 Νοεμβρίου στην οποία ανταλλάχτηκαν απόψεις και ιδέες γύρω από τη μαζικοποίηση αυτής της προσπάθειας, ενώ ορίστηκε και νέα συνάντηση για την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, στις 7:00 το απόγευμα στο θεατράκι της Ξυλοτεχνίας (Παρασκευοπούλου 25  και Κωστή Παλαμά). Μάλιστα, για την επιτυχία αυτής της συνάντησης αποφασίστηκε να λειτουργήσει τραπεζάκι στο τριήμερο του Πολυτεχνείου.

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 12/11 στο Παλιό Δημαρχείο Χαλανδρίου η ανοικτή σύσκεψη στην οποία καλούσε η οργάνωσή μας σχετικά με τα ζητήματα της κρίσης, της ακρίβειας και της γενικότερης επίθεσης απέναντι στους εργαζόμενους. Εισηγητικά τέθηκε η ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλίας που θα συμβάλει στη συγκρότηση των αντιστάσεων απέναντι στο φόρτωμα των συνεπειών της κρίσης στο λαό, αναφέρθηκαν σε γενικές γραμμές τα χαρακτηριστικά της σημερινής κρίσης, το πολιτικό της υπόβαθρο, σε συνδυασμό με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και το «φρακάρισμα των αγορών», τονίστηκε η ανάγκη πρόκρισης του συνθήματος των αυξήσεων σε μισθούς και σε συντάξεις ενάντια σε λογικές «επιδομάτων», «μέτρων ανακούφισης» κ.ο.κ., καθώς και στην πολιτικού χαρακτήρα επίθεση αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πλούσια συζήτηση με παρεμβάσεις από πολλούς συναγωνιστές που πήραν τον λόγο, καθώς και από άλλες συλλογικότητες (ΝΑΡ, ΑΡΑΝ, Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση). Παρά την πρόσκληση, απουσίασαν άλλες οργανωμένες δυνάμεις (ΚΟΕ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΕΚ).  

Από αρκετούς συναγωνιστές εκφράστηκε η συμφωνία στην αναγκαιότητα και στη δυνατότητα συγκρότησης πλατιάς επιτροπής δράσης για το ζήτημα αυτό. Ιδιαίτερα ζητήματα συζήτησης και αντιπαράθεσης αφορούσαν τη σχέση σωματείων και τοπικών επιτροπών και τον «φόβο» υποκατάστασης των πρώτων, την αναγκαιότητα ή όχι ύπαρξης ενός αναλυτικότερου πλαισίου, την ανάγκη συγκρότησης κεντρικού συντονισμού αντί «σκόρπιων επιτροπών».  

Στη σύσκεψη διακινήθηκε κείμενο υπογραφών στην προοπτική άμεσου νέου ανοικτού καλέσματος που θα αποφασίσει τα επόμενα βήματα.

«Ήρθε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα ’χει χάσει»! Η φτώχεια δεν είναι πια ένα φάντασμα που πλανιέται γενικά κι αόριστα στον ορίζοντα της καθημερινότητας του καθένα μας. Είναι μια κατάσταση που ολοένα βαθαίνει και πιο πολύ, μια κατάσταση που ολοένα και βιώνουμε περισσότερο. Το αγωνιώδες πρόβλημα της επιβίωσης των λαϊκών στρωμάτων κι όχι μόνο πια βαραίνει κάθε προσπάθεια  βιοπορισμού μας, κάθε σκέψη μας για το αύριο.

            Και πράγματι, στις διάφορες μαζώξεις της γειτονιάς, στα καφενεία, τις πλατείες, τα στέκια, τις φιλικές επισκέψεις, δεν ακούς τίποτα άλλο από τα οικονομικά αδιέξοδά μας και τον τρόμο ενός αύριου όπου θα λέμε «το ψωμί ψωμάκι», αν δεν το λέμε κιόλας. Φυσικά δεν είναι η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε η μόνη υπαίτια για όλα αυτά, είναι η ακόρεστη και επικίνδυνη δίψα του καπιταλισμού για περισσότερα κέρδη, που σαν μανιασμένη καταιγίδα συμπαρασύρει δικαιώματα και κατακτήσεις. Αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια δεν έχουν προηγούμενο. «Ήταν το κλήμα στραβό», που λένε, «το έφαγε κι ο γάιδαρος» και «άσ’ τα, βράστα».

            Πολλοί λένε, και γίνεται πεποίθηση σ’ όλους μας, ότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι αρκετό για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Πως για μια ακόμα φορά εμείς θα πληρώσουμε τα σπασμένα. Ότι οι συνέπειες της κρίσης θα φορτωθούν στην καμπούρα του εργαζόμενου. Και έτσι είναι, «παλιά μας τέχνη κόσκινο»! Μόνο που δεν πάει άλλο. Πληθαίνουν παγκόσμια τα νοικοκυριά που ζουν στις νεοεμφανιζόμενες παραγκουπόλεις και τρέφονται με λαϊκά συσσίτια. Αυτό είναι λοιπόν το ζοφερό μας μέλλον; Η φτώχεια κι η ανέχεια; Αυτόν τον κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας; Ναι, δεν πάει άλλο, ο λαός κι η εργατική τάξη δεν μπορούν να συναινέσουν σ’ όλα αυτά, αντίθετα έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν στην πολιτική αυτή και να την ανατρέψουν.

            Η κομματική οργάνωση της Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ (μ-λ), πιστεύοντας ότι μόνο η οργανωμένη πάλη του λαού στους χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στα πανεπιστήμια, μπορεί να ανατρέψει το νέο γύρο επίθεσης του κεφαλαίου, ξεκίνησε εδώ και καιρό τις παρεμβάσεις στις γειτονιές της πόλης. Με έντυπο υλικό και αφίσες απευθύνθηκε στον κόσμο, επιχειρώντας να τονώσει τη διάθεσή του για διαμαρτυρία και να την κάνει διεκδίκηση, δυνατότητα και δικαίωμα αντίστασης. Στις παρεμβάσεις αυτές ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους σε Τούμπα, Αμπελόκηπους, Εύοσμο, Καλαμαριά. Μίλησε μαζί τους, κατέθεσε την άποψή της για την κρίση, τα αίτια και τους φορείς που συνέβαλαν στο ξέσπασμά της, τις επιπτώσεις της στα λαϊκά στρώματα. Έκδηλη ήταν η ανησυχία του κόσμου, ο φόβος για το αύριο και συνάμα η οργή για όλα όσα κάνουν αυτούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Οι παρεμβάσεις στις γειτονιές, τα πολυκαταστήματα θα συνεχιστούν αναβαθμισμένες, ενώ δίνεται ιδιαίτερη φροντίδα για την οργάνωση συλλογικών μορφών έκφρασης της δυσαρέσκειας του κόσμου και της υπεράσπισης των εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων του