Αντίσταση στις γειτονιές

Η «καπιταλιστική ανταρσία» που κατέληξε σε τραγωδία

Στην τεράστια  κοιλάδα που  σχηματίζεται ανάμεσα στον Γιανγκτσέ, και στον Huaihe,  στην  νοτιο-ανατολική  επαρχία Anhui ,  τα χωράφια  είναι πολύ εύφορα για την παραγωγή όχι μόνο σιτηρών και ρυζιού αλλά και μεγάλης ποικιλίας φρούτων και λαχανικών εξαιτίας των συχνών πλημμύρων που προκαλούν τα δύο μεγάλα ποτάμια.  Σε αυτήν την περιοχή στις όχθες του Huaihe,  το Xiaogang , ένα μικρό,  άγνωστο στους πολλούς,  χωριό μέχρι το 1978, αποτελεί ως τα σήμερα , ένα είδος μνημείου για το νέο μετά-μαοϊκό κινέζικο καθεστώς Αυτό το χωριό επέλεξε ο σημερινός ηγέτης της χώρας Χου Ζιντάο να τιμήσει με την παρουσία του, στην επέτειο  της  έναρξης  των καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων στην Κίνα πριν τριάντα  χρόνια.

 Η ιστορία της καπιταλιστικής «ανταρσίας» στο Xiaogang , παρουσιάζεται με εξιδανικευμένο και ηρωικό τρόπο στην επίσημα κινέζικα μέσα ενημέρωσης τα οποία έσπευσαν μαζικά να μιλήσουν με τους  χωρικούς που κατοικούν εκεί,  τον τελευταίο καιρό και να επισκεφτούν την αίθουσα με τα κειμήλια εκείνης της περιόδου. Ήταν ένα βράδυ του Νοέμβρη του 1978 , όταν δεκαοκτώ χωρικοί μέλη της τοπικής λαϊκής κομμούνας υπέγραψαν μια συμφωνία διαμοιρασμού της κοινής γης σε ξεχωριστά ιδιωτικά νοικοκυριά, χωρίς την έγκριση των τοπικών κομματικών αρχών. Παρότι δεν μπορούσαν να αποκτήσουν  πλήρη ιδιοκτησιακά δικαιώματα , αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις με την δυνατότητα να διαθέτουν ατομικά ένα τμήμα της  παραγωγής στις  αγορές των πόλεων.   Σε ένα μεγάλο χαρτί έβαλαν με κόκκινο μελάνι , για υπογραφές τα αποτυπώματα τους και συμφώνησαν πως σε περίπτωση διώξεων θα αλληλοϋποστηριχτούν υιοθετώντας από κοινού τις οικογένειες των συλληφθέντων. Παρά τους φόβους τους όμως  τα πράγματα εξελίχτηκαν εντελώς διαφορετικά. Από την πρώτη στιγμή  τόσο ο επικεφαλής του κόμματος στην επαρχία όσο και η κεντρική ηγεσία στο Πεκίνο υποστήριξαν το εγχείρημα. Ο ίδιος ο Τενγκ Χσιάο Πινγκ αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια στο θάρρος των χωρικών και το πρωτοποριακό πνεύμα που τους οδήγησε στην ενέργεια τους και κάλεσε τους Κινέζους χωρικούς σε γενικό παραδειγματισμό. 

 Τα πρώτα χρόνια έφεραν αύξηση της αγροτικής παραγωγής και οι κρατικές επιδοτήσεις που κατευθύνονταν επίτηδες σε αυτά τα καπιταλιστικά πειράματα , δημιούργησαν ένα σχετικά αυξημένο εισόδημα στο χωριό συγκριτικά με το γενικό μέσο όρο. Οι πρωτοπόροι χωρικοί κατάφεραν να επισκευάσουν τα σπίτια τους και να δημιουργήσουν και μικρές ατομικές  κτηνοτροφικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις. Αυτά μέχρι τα  μέσα της δεκαετίας του Ογδόντα. Από εκεί και ύστερα άρχισαν τα προβλήματα. Οι κοινές αγροτικές υποδομές παραμελήθηκαν , τα μηχανήματα που μοιράστηκαν άρχισαν να παλιώνουν και οι επενδύσεις που υπόσχονταν οι υποστηρικτές των ατομικών νοικοκυριών από την κεντρική εξουσία δεν ήρθαν ποτέ. Η αγροτική παραγωγή άρχισε να μειώνεται και μαζί της και το εισόδημα των αγροτών που άρχισαν να βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν ομαδικά προς τις πόλεις για αναζήτηση εργασίας. Τριάντα χρόνια μετά το Xiaogang είναι ένα  χωριό υπερήλικων , που αδυνατούν  να καλλιεργήσουν  την πλούσια γη ενώ η νεολαία έχει μετακομίσει  στα παράκτια  αστικά κέντρα πυκνώνοντας τις μεγάλες στρατιές των  εσωτερικών μεταναστών. Οι εναπομείναντες είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν όσο-όσο τα δικαιώματα  τους στην γη  σε βιομηχανικές εταιρίες που όμως παρά τις υποσχέσεις δεν έρχονται ενώ ορισμένοι ευελπιστούν πως η φήμη του χωριού που αναζωπυρώθηκε με την επίσκεψη του Κινέζου ηγέτη μπορεί να φέρει ένα κύμα περίεργων τουριστών!, και μαζί τους μερικά γιουάν παραπάνω. Οι περισσότεροι όμως νοσταλγούν το συνεταιριστικό πνεύμα και την συλλογική προσπάθεια της επααναστατικής περιόδου.

 Η περίπτωση  του Xiaogang δεν είναι μοναδική . Σε όλη την κινέζικη ύπαιθρο οι καπιταλιστικές αλλαγές , έχουν φέρει μια οικονομική και κοινωνική οπισθοδρόμηση. Στασιμότητα στην αγροτική παραγωγή, μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων , πτώση του εισοδήματος , κατακόρυφη αύξηση των ανισοτήτων ανάμεσα στην πόλη και τα χωριό , καταστροφή των υποδομών που συντηρούσαν από κοινού οι συνεταιρισμοί . Συνακόλουθα μεγαλώνουν τα προβλήματα στους τομείς της κοινωνικής  πρόνοιας, χιλιάδες σχολεία έχουν κλείσει  ενώ παρατηρείται επανεμφάνιση ασθενειών που είχαν εξαφανιστεί από την δεκαετία του Πενήντα όπως η φυματίωση . Τριάντα χρόνια μετά , στην  ύπαιθρο της Κίνας, εκατομμύρια άνθρωποι  δεν έχουν κανέναν λόγο να συμμετέχουν στην κατευθυνόμενη από το καθεστώς γιορταστική ευθυμία μιας επετείου που οι πιο πολλοί θέλουν να ξεχάσουν. 

 * Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://democracyandclasstruggle.blogspot.com/2008/10/thirty-years-of-capitalist-reform-by.html, υπάρχει στα αγγλικά  η πρόσφατη ομιλία της κινέζας καθηγήτριας Pao-yu Ching, για την επέτειο των τριάντα χρόνων από την έναρξη των καπιταλιστικών αλλαγών στην Κίνα , που παρουσιάστηκε  στην Ουτρέχτη στις 21του Οκτώβρη και  αξίζει να διαβαστεί

Την Κυριακή (02/11) το απόγευμα έγινε συγκέντρωση- συναυλία στο πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα με κεντρικό αίτημα να μη χτιστούν τα κτίρια που προγραμματίζει η Νομαρχία της Αθήνας. Η ανταπόκριση του κόσμου της περιοχής ήταν εκπληκτική, υπολογίζεται ότι είχαν ξεπεράσει τις 2 χιλιάδες!
Τα κτίρια αυτά (όπου θα στεγαστούν διοικητικές υπηρεσίες)  είναι να χτιστούν σε χώρο που παλιότερα είχε χαρακτηριστεί ως χώρος ελεύθερος και για τη δημιουργία νηπιαγωγείου που λείπει από τη γειτονιά.
Μόλις οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν τι γίνεται ξεσηκώθηκαν, δημιούργησαν Επιτροπή Αγώνα και άρχισαν κινητοποιήσεις, με πρώτη την Παρασκευή 24/10, όπου συμμετείχαν και οι δάσκαλοι με μιας ώρας στάση εργασίας που κήρυξε ο τοπικός τους σύλλογος. Αυτό γιατί πέρα των άλλων ακριβώς δίπλα και απέναντι από το χώρο ανέγερσης των κτιρίων της Νομαρχίας βρίσκονται 3 σχολεία (ιδιωτικά και δημόσια). Πράγμα που, με βάση το νόμο υποτίθεται, καθιστά απαγορευτικό τη δημιουργία διοικητικών υπηρεσιών.
Στη διάρκεια του αγώνα αναδείχθηκε και το θέμα του ( εγκαταλελειμένου) Αρχαιολογικού Πάρκου της  Ακαδημίας του Πλάτωνα που βρίσκεται σχεδόν δίπλα.

Τον αγώνα αυτόν κατά κάποιο τρόπο τον “υιοθέτησε” ο Σκάι ( τηλεοπτικός και ραδιόφωνο ) στα πλαίσια της …οικολογικής του καμπάνιας. Πέρα από τη προσοχή που χρειάζεται να επιδείξουν οι κάτοικοι για τους σκοπούς ( αν υπάρχουν, πέραν των διαφημιστικών στόχων) των ιδιοκτητών του καναλιού, μιας και η περιοχή εντάσσεται στην ευρύτερη παρακηφίσσια που σχεδιάζεται η ανάπτυξή της τύπου MALL και VILLAGE (βλ. Ελαιώνα π.χ.), μπαίνουν και κάποια ερωτήματα.
Καλά κάνουν και εκμεταλλεύονται, οι κάτοικοι, τη δημοσιότητα που τους προσφέρθηκε. Από την άλλη όμως σε όλες τις σχετικές διαφημίσεις, τις ραδιοφωνικές τουλάχιστον, πουθενά δεν αναφέρεται η Επιτροπή τους. Ο αγώνας τους παρουσιάζεται σαν αγώνας του Σκάι τη στιγμή που το μόνο που έκανε ήταν να “φέρει” τους καλλιτέχνες ( Τσακνή και Θηβαίο) και τις κάμερες ενώ όλα τα άλλα, τα τεχνικής φύσεως, τα φρόντισαν και τα πλήρωσαν οι κάτοικοι. Κατά τα άλλα ο κ.Πρωτοσάλτε από τις εκπομπές του συμβουλεύει τους κατοίκους να μην αφήσουν κανέναν να τους …καπελώσει!
Ο κατά άλλα ευαίσθητος οικολογικά Σκάι δεν θυμόμαστε να έδειξε την ίδια ευαισθησία για άλλα ζητήματα που θίγουν εξ ίσου σοβαρά και άμεσα τον Πλάτωνα αλλά και την ευρύτερη περιοχή του 4ου Διαμερίσματος της Αθήνας. Ζητήματα όπως είναι ο Προαστιακός και η επίγεια κατασκευή του, το αμαξοστάσιο του Μετρό που έχουν τσακίσει κυριολεκτικά την περιοχή κ.λπ. κ.λπ.

Οι κάτοικοι τώρα που θα πέσουν σιγά σιγά τα φώτα θα συνεχίσουν τον αγώνα τους. Με την επιμονή τους με τη μαζικότητά τους έχουν όλα τα δίκια και τις πιθανότητες να κερδίσουν. Αρκεί να μην πέσουν στις διάφορες παγίδες που σε κάθε αγώνα προσπαθούν να στήσουν οι διάφοροι παράγοντες της εξουσίας, από το δήμο ως τη κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Να μη διστάσουν να καταδείξουν τους βασικούς υπεύθυνους ( ο δήμος της Αθήνας ενώ έχει αδειοδοτήσει την κατασκευή των κτιρίων, οι εκπρόσωποί του κατά τη διάρκεια της συναυλιάς όπου έβλεπαν κάμερα και φωτογραφική μηχανή έσπευδαν να στηθούν μπροστά!). Να μην ξεφύγουν από το βασικό τους στόχο που είναι να μη χτιστούν τα κτίρια κατ’ αρχήν και να φτιαχτεί το νηπιαγωγείο.
Και αυτό γιατί δεν μπορούμε να πάμε μαζί με τους υπεύθυνους για τη καταστροφή των γειτονιών μας ( κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του) αλλά να παλέψουμε ενάντια σε αυτούς και τα σχέδιά τους συγκροτώντας τις δικές μας αυτόνομες αντιστάσεις!