Δολοφονικά χημικά αέρια και «δακρυγόνα» - ν.1:
Οπλα ευρείας χρήσης του συστήματος, σε βάρος λαού και νεολαίας!
Μπορεί στον πόλεμο να θεωρούνται …«παράνομα» (Συνθήκη Γενεύης του… 1925, αποφάσεις Ο.Η.Ε. του… 1969, Σύμβαση Παρισιού του 1993), αυτό όμως δεν εμποδίζει τη χρήση τους, απ’ τους στρατούς των ιμπεριαλιστών και των ακόλουθών τους. Τα λεγόμενα «δακρυγόνα» ωστόσο –ή για την ακρίβεια, ασφυξιογόνα και καυστικά, χημικά αέρια– χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα εκτεταμένα και… «νομιμότατα», από τις δυνάμεις καταστολής του συστήματος, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.
Στόχος, ο… «εσωτερικός εχθρός», οι διαδηλώσεις και οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, εργαζόμενων, νεολαίας, αγροτών, συνταξιούχων, κατοίκων, συνολικότερα όλων όσων αντιστέκονται, οι οποίες και «πρέπει» να διαλυθούν και να κατασταλούν, παράλληλα με το κλίμα εκφοβισμού, που πρέπει να περάσει. Κι εδώ δεν υπολογίζεται… κόστος, όσον αφορά τα «θύματα».
Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία που αναφέρονται για το ποιόν και τις συνέπειες των αερίων αυτών στην υγεία, στο πλαίσιο της εκδίκασης στο Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, της αγωγής που κατατέθηκε στις 22/9, από 12 ενάγοντες, που εκπροσωπούν την Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π., την Ο.Λ.Μ.Ε, τη Δ.Ο.Ε. και τη «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη», κατά του Ελληνικού Δημοσίου, εκπροσωπούμενου από το Υπουργείο Οικονομικών και με κοινοποίηση στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, σχετικά με την εκτεταμένη χρήση χημικών αερίων από τις αστυνομικές δυνάμεις, κατά τις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στις 8/6/2006, 27/6/2006 και 22/2/2007, καθώς και σε σχετική συνέντευξη τύπου στον Δ.Σ.Α. που δόθηκε απ’ τους παραπάνω φορείς.
Αναφέρθηκαν συνέπειες, που μπορεί να ξεκινούν από δακρύρροια και να φτάνουν ως το έγκαυμα ή την εκτεταμένη καταστροφή ιστών. Ή ακόμα σοβαρότερες -από την ευρεία και χρόνια έκθεση σε CN (χλωροκετοφαινόνη) και CS (οι πλέον χρησιμοποιούμενοι από τους 15 τύπους χημικών αερίων)– όπως βλάβες στους πνεύμονες, που μπορεί να καταλήξουν σε πνευμονικό οίδημα, βλάβες στα μάτια και στο δέρμα, μεταλλάξεις στο DNA, καρκινογενέσεις, τερατογενέσεις, αποβολές σε εγκύους, ανάγκη νοσοκομειακής νοσηλείας σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα ή άσθμα, ενώ σοβαρές είναι και οι επιπτώσεις σε ηλικιωμένους και παιδιά. Οσον αφορά τους θανάτους, στην αγωγή αναφέρονται:
«689 τουλάχιστον νεκροί, πιστοποιημένοι από το Διεθνές Δικαστήριο Ράσελ, λόγω της χρήσης της ουσίας αυτής από τις ΗΠΑ στο Βιετνάμ.
63 νεκροί Παλαιστίνιοι, παιδιά και ηλικιωμένοι, εξ αιτίας της υπερβολικής εισπνοής CS, ριφθέντων από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ (Ben Alofs, “More than tears”, Αμστερνταμ 1988).
Θάνατος 38χρονου ασθματικού διαδηλωτή το Πάσχα του 1986 στο Μπρόκντορφ της Γερμανίας από εισπνοή CS.
Θάνατος του 29χρονου Ιμπραήμ Σέι το 1996 στη Βρετανία αμέσως μετά από «ψέκασμά του με φυσούνα».
Στην Ελλάδα δύο από τους νεκρούς του Πολυτεχνείου του 1973, ο δικηγόρος Σπύρος Κοντομνάρης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Δημήτρης Παπαϊωάννου έφεραν ως επίσημη αιτία θανάτου την εισπνοή δακρυγόνων CS + CN».
Καταγγέλθηκε επίσης πως «800 καταμετρημένα χημικά αέρια εκτοξεύτηκαν στο Πολυτεχνείο κατά το συλλαλητήριο της 22ας Φλεβάρη 2007, ενώ η Νομική, με χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες μέσα, «πνίγηκε» κυριολεκτικά στα αέρια, κατά το συλλαλητήριο της 27ης του Ιούνη 2006», την ίδια στιγμή που… στρατιωτικά εγχειρίδια «απαγορεύουν» τη ρίψη τους σε κατοικημένες περιοχές, σε κλειστούς χώρους ή πάνω σε άτομα. Εκτός απ’ τα γεγονότα αυτά ωστόσο, η εκτεταμένη ρίψη χημικών ενάντια σε διαδηλωτές έχει μετατραπεί πλέον σε μόνιμο όπλο των δυνάμεων καταστολής. Ολοένα και περισσότεροι γίνονται αποδέκτες της «φισούνας των αερίων». Από τους διαδηλωτές των πανεκπαιδευτικών κινητοποιήσεων και μέχρι τους απεργούς σε γενικές ή κλαδικές απεργίες. Από τους κατοίκους της Λευκίμμης Κέρκυρας, μέχρι τους εργαζόμενους της Ολυμπιακής…
Κατά τη διαδικασία καταγγέλθηκε επίσης η χρήση, στις χώρες τις Ευρώπης και στις Η.Π.Α., νέου τύπου «εμπρηστικών αερίων» που προκαλούν αίσθηση «γενικευμένου καψίματος» καθώς και αερίων «πιπεριού» (OC).
Ανεξάρτητα ωστόσο, απ’ τις καταγγελίες και τις αποκαλύψεις –όπου δεν απαιτείται βέβαια «δικαστική διαδικασία» για να δημοσιοποιηθούν– τίθεται το ερώτημα: Μπορεί άραγε η ρίψη των χημικών και συνολικότερα η κρατική τρομοκρατία, ν’ απαιτηθεί με αγωγές και μηνύσεις; Θα θέσουν άραγε, τα αστικά δικαστήρια «εκτός νόμου» και θα «καταργήσουν» μια συνειδητή πολιτική επιλογή του συστήματος και των κυβερνήσεών του; Θα την «περιορίσουν», έστω; Μια επιλογή που δεν αποτελεί «παραφωνία» και «παρεκτροπή», αλλά ένα ακόμα όπλο για την αντιμετώπιση των λαϊκών αντιστάσεων που γεννιούνται, συνέπεια μιας ολοένα κλιμακούμενης επίθεσης, σ’ όλα τα επίπεδα. Και που αυτός είναι κι ο κύριος –πολιτικός- λόγος χρήσης τους και όχι «η αύξηση του τζίρου λόγω πώλησης των χημικών και δακρυγόνων στην αστυνομία»… Αλλά ακόμα κι αν χαρακτηριστούν για άλλη μια φορά «παράνομα και επικίνδυνα», θα αποτραπεί άραγε για το λόγο αυτό, η χρήση τους από τις δυνάμεις καταστολείς που πραγματοποιείται κατ’ εντολή των κυβερνήσεών τους;
Απέναντι στις όποιες αυταπάτες μπορεί να γεννηθούν από τέτοιου είδους ανώδυνες και αναποτελεσματικές πρακτικές, οφείλουμε να τονίσουμε ξανά πως η πραγματική απάντηση στην αναβάθμιση και ένταση της καταστολής, στην αστυνομοκρατία, τους ξυλοδαρμούς, τις συλλήψεις, τη ρίψη χημικών, είναι η συγκρότηση ενός πλατειού, μαζικού κινήματος, λαού και νεολαίας, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, κίνημα που «εκ των πραγμάτων», σχετίζεται και εξαρτάται απ’ την ανάπτυξη του συνολικότερου μετώπου αντίστασης που απαιτείται, σ’ όλα τα επίπεδα!
Δολοφονικά χημικά αέρια και «δακρυγόνα» - ν.2:
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΤΑ… ΘΥΜΑΤΑ !!!
Το παρακάτω αποτελεί ένα εξοργιστικό δείγμα του σημείου που έχει φτάσει η πολιτική του συστήματος ενάντια στο λαό.
Αγωγή του Υπουργείου Οικονομικών ζητάει 3.505 ευρώ, από τους αναρχικούς Π. Καρασαρίνη και Γ. Καλαιτζίδη, ως «λογαριασμό» για τις 23 χειροβομβίδες χημικών αερίων και για άλλα υλικά (κράνη, ασπίδες, πυροσβεστήρες, προσωπίδες, σακίδια) που αναλώθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια επεισοδίων στη Χαριλάου Τρικούπη στις 12/5/2005!!!
Στο «σκεπτικό» της αναφέρεται πως, αφού στα ιδιόχρηστα μέσα που χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση δημόσιων σκοπών (sic!) και ανήκουν στο Δημόσιο, περιλαμβάνονται και τα προς εκτέλεση του έργου των αστυνομικών, όπως «στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα καταστραφέντα κατά την ένδικη επίθεση των εναγόμενων», νομιμοποιούνται να ζητήσουν αποζημίωση.
Το μήνυμα είναι σαφές: «Σας δέρνουμε, σας ποτίζουμε με καρκίνο, πληρώστε κιόλας για τα «αναλώσιμα» που ξοδεύουμε γι’ αυτό»!
Οι αποδέκτες βέβαια, δεν είναι… «κάποιοι αναρχικοί» (οι συγκεκριμένοι μάλιστα είχαν αθωωθεί για τις κατηγορίες που τους αποδίδονταν). Το ίδιο (ή και μεγαλύτερο) «μπιλιέτο» μπορεί να παραλάβουν διαδηλωτές φοιτητές ή εργαζόμενοι, απεργοί, ή κάτοικοι που διαμαρτύρονται, όλοι όσοι τολμήσουν ν’ αντισταθούν κι έχουν ως συνέπεια να δεχθούν στην πλάτη τους, τη βία και την καταστολή του συστήματος.
Δολοφονικά χημικά αέρια και «δακρυγόνα» - ν.3:
Δίκη αστυνομικών για «επικίνδυνη σωματική βλάβη και οπλοχρησία»: «Αναβολή επ’ αόριστον»…
Μετά από μηνυτήρια αναφορά περίπου 20 διαδηλωτών, για την τιμωρία των υπευθύνων της καταστολής της διαδήλωσης της 27/6/2006 κατά τη διάρκεια της Συνόδου των Υπουργών Παιδείας του Ο.Ο.Σ.Α. στο Λαγονήσι, παραπέμφθηκαν στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας… 2 αστυνομικοί–χειριστές φορητής συσκευής εκτόξευσης χημικών αερίων. Στη διαδήλωση αυτή, σπουδαστής των Τ.Ε.Ι., δέχτηκε στην πλάτη τη χημική ουσία CS, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρά εγκαύματα και να νοσηλευτεί για 10 ημέρες στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Οταν άλλες δίκες (δες ποινικοποίηση απεργιών) πραγματοποιούνται με τη διαδικασία του «κατεπείγοντος», εδώ έχουμε… αναβολές.
Χειροβομβίδα κρότου – λάμψης τραυματίζει διαδηλωτή…
…κατά τη διάρκεια της πορείας στη Δ.Ε.Θ. στις 6 του Σεπτέμβρη. Υπέστη πολλαπλά εγκαύματα στο πόδι, την πλάτη, το χέρι και τους γοφούς…
