Αντίσταση στις γειτονιές

Την αυλαία των φετινών κινητοποιήσεων άνοιξαν οι μαθητές, με τις καταλήψεις στα σχολεία να ξεπερνούν μέχρι στιγμής τις 300. Είναι χαρακτηριστικό ότι, για δεύτερη συνεχή χρονιά, οι μαθητές ξεκινούν κινητοποιήσεις χωρίς την πρωτοβουλία κάποιας οργανωμένης δύναμης.

Η ΚΝΕ, η οποία μέχρι πρότινος έδινε το σύνθημα για την έναρξη των μαθητικών καταλήψεων, φάνηκε πως ξεπεράστηκε για μια ακόμη φορά από τους μαθητές. Από τη συνεδρίαση του ΣΑΣΑ που έγινε την περασμένη Κυριακή, φάνηκε πως -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν έχει την πρόθεση να τις στηρίξει. Για το επόμενο διάστημα ρίχνει ένα βάρος στη γενική απεργία της 21ης Οκτώβρη, στην οποία καλεί τους μαθητές να συμμετάσχουν χωρίς να προτείνουν συγκεκριμένη μορφή πάλης. Το πρόβλημα που στην πραγματικότητα αντιμετωπίζει η ΚΝΕ είναι ότι αυτό το κίνημα είναι εκτός του δικού της ελέγχου, ενώ παράλληλα δεν υποτάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό και προγραμματισμό του ΚΚΕ για τις κινητοποιήσεις στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και γενικότερα.

Όσον αφορά το τι πυροδοτεί αυτές τις μαθητικές καταλήψεις, έχουμε σαφέστατα εντελώς αντίθετη άποψη από τον υπουργό Παιδείας, ο οποίος τις χαρακτήρισε «μόδα» και εμφανίστηκε σίγουρος για την πολιτική της κυβέρνησής του και του συστήματος που υπηρετεί. Οι μαθητές κουβαλάνε στις πλάτες τους ένα σωρό δικά τους προβλήματα, αλλά και… έναν δεύτερο σωρό που τους φορτώνεται εξ αντανακλάσεως από τις οικογένειές τους και συνολικά την κοινωνία.

Η οικονομική κρίση, η ακρίβεια και η φτώχεια στην οποία καταδικάζεται το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού της χώρας, δημιουργεί μια δυσβάσταχτη κατάσταση στις οικογένειες η οποία δεν μπορεί παρά να μεταφέρεται και στα παιδιά τους. Αν συνυπολογίσουμε τις οικονομικές απαιτήσεις του σημερινού κατά τα άλλα δημόσιου και δωρεάν σχολείου, καταλαβαίνουμε ότι οι περικοπές στις οποίες αναγκάζονται τα νοικοκυριά αγγίζουν με πολύ άμεσο τρόπο τους μαθητές.

Αν αυτός είναι ο ένας παράγοντας που βγάζει τους μαθητές στους δρόμους, ο άλλος έχει να κάνει με τη δικιά τους καθημερινότητα μέσα στο σχολείο. Έχουμε τη γνώμη ότι ακόμη κι αν δεν διατυπώνονται συγκεκριμένα αιτήματα ή στόχοι πάλης από τους μαθητές -ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ή όχι-, αυτό που στην πραγματικότητα θέτουν είναι μια συνολικότερη απέχθεια απέναντι στο εκπαιδευτικό σύστημα και το ίδιο το σχολείο. Ένα σχολείο που είναι συνυφασμένο με το συνεχή αγώνα δρόμου ανάμεσα στα διάφορα μαθήματα, με το πολύωρο και εξαντλητικό διάβασμα, με την παντελή έλλειψη ελεύθερου χρόνου, με όλα όσα αρνιούνται από ένα παιδί 15, 16 ή 17 χρονών. Πολύ περισσότερο, οι μαθητές αντιδρούν σε ένα σχολείο που, παρά τις δικές τους κοπιαστικές προσπάθειες, δεν εξασφαλίζει καμία προοπτική. Οι εισακτέοι στην επόμενη βαθμίδα είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό, αυτοί που κόβονται από τη βάση του 10 είναι χιλιάδες κάθε χρόνο, ενώ η σημερινή τριτοβάθμια εκπαίδευση της εφαρμογής του νόμου-πλαίσιο βεβαιώνει ότι τίποτα δεν εξασφαλίζεται για το μετά.

Με αυτή την έννοια, οι μαθητές διατυπώνουν ένα πολύ συγκεκριμένο αίτημα. Τη συνολική τους αντίθεση στο μέλλον που τους ετοιμάζεται. Και αυτή τους η αντίθεση βρίσκει διέξοδο στον αγώνα. Δεν αποδέχονται την κατάσταση, δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν παραιτούνται, δεν υποτάσσονται στην τρομοκράτηση και τη συκοφαντία, αλλά καταλαμβάνουν τα σχολεία τους!

Παρ’ όλα αυτά, ο αγώνας αυτός έχει συγκεκριμένες αιχμές. Η πλειοψηφία των σχολείων βάζει σαν προμετωπίδα την εναντίωση στις συμπτύξεις τμημάτων στους 30 μαθητές. Το συγκεκριμένο αίτημα μάλιστα, είναι κοινό και με τον κλάδο των εκπαιδευτικών. Επίσης, μια σειρά ζητημάτων που αφορούν ελλείψεις σε κτιριακή υποδομή και καθηγητές είναι επίσης στα κεντρικά αιτήματα των μαθητών.

Από εκεί και πέρα, το μαθητικό κίνημα έχει να αναμετρηθεί και με άλλες πλευρές της επίθεσης:

·         Για πρώτη χρονιά φέτος θα εφαρμοστεί η ρύθμιση που υποχρεώνει τους μαθητές να επιστρέψουν τα βιβλία τους στο τέλος της σχολικής χρονιάς ή να τα πληρώσουν. Η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου γίνεται καθεστώς και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

·         Η βάση του 10 εξακολουθεί να πετάει έξω από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ χιλιάδες μαθητές. Οι 18.500 που φέτος έμειναν εκτός πανεπιστημίων προστέθηκαν σ’ εκείνους των προηγούμενων δύο ετών, με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη ρύθμιση να έχει κοστίσει μέχρι στιγμής σε περίπου 40.000 παιδιά την πρόσβαση στην τρίτη βαθμίδα.

·         Ο αριθμός των εισακτέων, που μειώνεται δραστικά, πρέπει να είναι ζήτημα πρώτης γραμμής για το μαθητικό κίνημα. Στα βασικά σημεία του νέου νόμου που έχει εξαγγείλει ο Στυλιανίδης περιλαμβάνονται διατάξεις που θα μειώνουν ακόμη περισσότερο τον αριθμό των πρωτοετών φοιτητών.

·         Ο νόμος για τα ΚΕΣ που ψηφίστηκε τον Αύγουστο συμπληρώνει το παζλ της αβεβαιότητας για το μέλλον των μαθητών και θέτει συνολικά το ζήτημα της κατάργησης της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης.

Οι μαθητές αναμετρώνται και πάλι με την ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματά τους. Η εμπειρία των κινητοποιήσεων των τελευταίων ετών τους έχει φέρει ένα βήμα πιο μπροστά στο επίπεδο της συλλογικής πάλης και της αγωνιστικής διεκδίκησης. Συνεχίζουν να αναζητούν διέξοδο στη συνέλευση, την κατάληψη, τη διαδήλωση. Το επόμενο διάστημα θα συναντηθούν στους δρόμους με τα υπόλοιπα κομμάτια του κόσμου της εκπαίδευσης, με τους φοιτητές, τους σπουδαστές και τους εκπαιδευτικούς ενάντια στην εκπαίδευση των ταξικών φραγμών, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά τους στο δημόσιο και δωρεάν σχολείο και τις σπουδές.

Εκατοντάδες καταλήψεις έχουν ξεκινήσει σε όλη την Ελλάδα. Τα ΜΜΕ και κυβέρνηση έχουν πέσει, για άλλη μια φορά, πάνω και κατασυκοφαντούν τους μαθητές. Σε αρκετές περιπτώσεις αντιδρούν οι σύλλογοι γονέων και συμπαραστέκονται στους μαθητές. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι η γενική συνέλευση του συλλόγου γονέων του 50ου Γυμνάσιου της Αθήνας (Σεπόλια). Η συνέλευση έφτασε μέχρι και τα 100 άτομα. Υπήρξαν και παρατράγουδα, αλλά οι φορείς τους απομονώθηκαν από τη συντριπτική πλειοψηφία. Η απόφαση της συνέλευσης είναι η εξής:

Τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008 έγινε Γενική Συνέλευση του συλλόγου γονέων του 50^ου Γυμνασίου. Η γενική συνέλευση αφού ενημερώθηκε από τους μαθητές του σχολείου και από μέλη του 15μελούς συμβουλίου τους για τα αιτήματα που έχουν, στη συνέχεια συζήτησε διεξοδικά για το τεράστιο κτηριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν το 50^ο Γυμνάσιο και Λύκειο και για τα μεγάλα ζητήματα της εκπαίδευσης που απασχολούν όλους τους εμπλεκόμενους στην εκπαιδευτική διαδικασία, μαθητές, γονιούς, εκπαιδευτικούς. Κατά τη συζήτηση παρουσιάστηκε η απαράδεκτη κατάσταση του κτηρίου: οι χώροι που κυριολεκτικά στοιβάζουν σαν τα ποντίκια τους μαθητές, η μετατροπή ακόμα και τουαλετών σε αίθουσες διδασκαλίας, η μετατροπή του προαύλιου σε «ανοιχτό κολυμβητήριο» όταν βρέχει. Κοινή ήταν η διαπίστωση ότι ο δήμος, ο ΟΣΚ και το Υπουργείο παιδείας είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για το γεγονός ότι ενώ υπάρχει χώρος προορισμένος για ανέγερση κτηρίου για το 50^ο Λύκειο, σκόπιμα κολυσιεργούν.  Έγινε σαφές ότι γονείς και μαθητές δεν είναι διατεθιμένοι να εμπέζονται άλλο από τους υπεύθυνους. Δε θα ανεχτούν άλλο να αντιμετωπίζονται τα παιδιά σα σκουπίδια και ο σχολικός χώρος ως κάδος απορριμάτων. Διεκδικούν να φύγει το προς ανέγερση σχολείο από το πρόγραμμα συμπράξεων ιδιωτικού και δημοσίου τομέα (ΣΔΙΤ) γιατί οδηγεί σε απίστευτη καθυστέρηση και ταυτόχρονα αυξάνει ύποπτα το κόστος. Είναι σαφές ότι κάποιοι επιδιώκουν μέσω των καθυστερήσεων να χαθεί άλλος ένας σχολικός χώρος και να δοθεί φιλέτο στα δόντια μεγαλοεργολάβων. Δε θα το επιτρέψουμε. Το επόμενο διάστημα οργανώνεται μεγάλη διαμαρτυρία στο διαμέρισμα και στον ΟΣΚ. Προειδοποιούμε ότι αν εντός των ημερών δεν αρχίσουν εργασίες ανέγερσης, είμαστε διατεθιμένοι να προχωρήσουμε σε όλες τις απαραίτητες μορφές αγώνα ώστε να υποχρεωθούν οι υπεύθυνοι να δράσουν. Η Γενική συνέλευση συζήτησε και για τα μεγάλα εκπαιδευτικά ζητήματα. Εξέφρασε την αγωνία της για την επιδείνωση της καθημερινότητας των μαθητών, την εντατικοποίηση, το μόνιμο τρεχαλητό που διαστρεβλώνει την ουσία της εκπαίδευσης, τη διόγκωση της παραπαιδείας, τον όγκο της ύλης και των νέων βιβλίων. Κατανοεί και συμπαραστέκεται στους μαθητές. Θα σταθεί δίπλα τους στις αποφάσεις που θα πάρουν μέσα από τις δημοκρατικές τους διαδικασίες, τη Γενική τους Συνέλευση. Δηλώνει ότι δε θα επιτρέψει εκφοβισμό των μαθητών και καταγγέλει απόπειρες τρομοκράτησης με φωτογράφισή τους που παρατηρήθηκαν το πρωί της Δευτέρας έξω από το σχολείο. Δηλώνει ότι θα συμμετέχει στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 21 Οκτώβρη και θα δημοσιοποιήσει με κάθε μέσο τα τεράστια προβλήματα.

Ως εδώ ο εμπαιγμός

Ανυποχώρητος αποφασιστικός αγώνας για να δοθούν λύσεις τώρα