Μαθητές - Νέα σχολική χρονιά, νέες απαιτήσεις για αγώνες!
Η σχολική χρονιά ξεκίνησε και φέτος με πλήθος δημοσιευμάτων και τηλεοπτικών ρεπορτάζ που αναφέρονταν στις συνήθεις ελλείψεις σε καθηγητές, βιβλία αλλά και σε κτιριακά προβλήματα. Μια ακόμη καταγραφή δηλαδή, της πλήρους ανικανότητας της ελληνικής αστικής τάξης να στήσει ένα αξιοπρεπές –έστω και γι’ αυτήν- δημόσιο σχολείο.
Οι μαθητές όμως, έρχονται φέτος αντιμέτωποι με πολύ περισσότερα ζητήματα. Μόλις ξεκίνησε μια χρονιά για την οποία ο υπουργός Παιδείας έχει αφήσει ανοιχτές πολλές «υποσχέσεις» και όχι μόνο για τους μαθητές, αλλά για το σύνολο της εκπαίδευσης.
Η δευτεροβάθμια βρίσκεται κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της αλλαγής του συστήματος εισαγωγής (δείτε και τις χθεσινές δηλώσεις Στυλιανίδη περί αλλαγών στο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, περί αυτοαξιολόγησης των μαθητών, περί αλλαγών στον …επαγγελματικό προσανατολισμό κ.λπ.), με το νέο νομοσχέδιο να βρίσκεται υπό σύνταξη εν μέσω «διαλόγου» με τους εμπλεκόμενους φορείς. Με άλλα λόγια, προετοιμάζεται ένας ακόμη νόμος που θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση στην τρίτη βαθμίδα. Οι μέχρι τώρα εξαγγελίες κάνουν λόγο για περεταίρω μείωση των εισακτέων με βάση το θεσμικό ρόλο που θα αποκτήσουν οι διοικήσεις των τμημάτων, αλλά και μια σειρά άλλα μέτρα όπως το προπαρασκευαστικό έτος και η εξέταση των υποψηφίων απ’ ευθείας από τις σχολές. Όλα αυτά, μαζί με ό,τι άλλο συμπεριληφθεί στο επικείμενο νομοσχέδιο, βαδίζουν επάνω στη γραμμή που εδώ και χρόνια χαράζει το σύστημα. Την πολιτική επιλογή, δηλαδή, να ορθώσει ακόμη υψηλότερους ταξικούς φραγμούς, να διώξει την πλειοψηφία της νεολαίας από την εκπαίδευση, να κάνει άπιαστο όνειρο τις σπουδές για τα πλατιά λαϊκά στρώματα.
Η νέα χρονιά όμως, έφερε και νέα «δώρα» στους μαθητές και τις οικογένειές τους. Φέτος γίνεται προσπάθεια να εφαρμοστεί για πρώτη φορά το μέτρο που ψηφίστηκε πριν λίγους μήνες και αφορά στα βιβλία των μαθητών. Η απαίτηση του υπουργείου είναι να επιστρέφονται από τους μαθητές στο τέλος της χρονιάς τα βιβλία και σε περίπτωση που αυτό δεν γίνει θα είναι υποχρεωμένοι να τα πληρώσουν. Εδώ βεβαίως, έχουμε να κάνουμε με την κατάργηση του δωρεάν βιβλίου στα σχολεία και μάλιστα με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Το βιβλίο δεν ανήκει στο μαθητή, αλλά προσωρινά του παραχωρείται και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα πρέπει να πληρώσει το τίμημα για τη χρήση του.
Παράλληλα, ασκήθηκαν για μια ακόμη φορά πιέσεις προκειμένου να συμπτυχθούν τα τμήματα τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και τη δευτεροβάθμια και να στριμωχτούν 30 μαθητές σε κάθε τάξη. Το επιχείρημα του υπουργείου εδώ βεβαίως, ήταν -όπως κάθε χρόνο- η έλλειψη εκπαιδευτικών αλλά και σχολείων. Ιδιαίτερα για την πρωτοβάθμια, η συγκράτηση του αριθμού των μαθητών στους 25 ανά τμήμα είχε αποτελέσει -υποτίθεται- παραχώρηση του υπουργείου απέναντι στη μεγάλη απεργία των δασκάλων το 2006. Τώρα, λοιπόν, κρύβονται πίσω από τις «αδυναμίες» για τις οποίες οι μόνοι υπεύθυνοι είναι αυτοί οι ίδιοι και η πολιτική που εδώ και χρόνια ακολουθούν.
Τα ζητήματα που ανοίγουν στα σχολεία είναι πολλά και σημαντικά. Πολύ περισσότερο, τη στιγμή που βρισκόμαστε λίγο πριν από έναν καινούριο νόμο που θα αλλάξει εντελώς το τοπίο σε μια ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Οι μαθητές βρίσκονται και πάλι μπροστά στην αναγκαιότητα να αναζητήσουν την αγωνιστική διέξοδο, χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες που απέκτησαν τα τελευταία χρόνια μέσα από τις κινητοποιήσεις τους.
